Κυριακή 17 Δεκεμβρίου 08:35      4°-13° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Μαρία Καρέλα: «Μου αρέσουν οι πειραματισμοί»

Μαρία Καρέλα: «Μου αρέσουν οι πειραματισμοί»



Συνέντευξη στην Κρίστυ Κουνινιώτη
Διαθέτει έμφυτη ευγένεια και λεπτότητα, απίστευτη γλυκύτητα, βαθιά καλλιέργεια και παιδεία σε συνδυασμό με μια αστείρευτη δημιουργικότητα και διάθεση για πειραματισμούς. Διόλου τυχαίο, λοιπόν, που η συμπολίτισσα συγγραφέας-ζωγράφος Μαρία Καρέλα μάς εξέπληξε ευχάριστα, ακολουθώντας για πρώτη φορά, στο νέο της βιβλίο, τα μονοπάτια του θρίλερ. Σκοτεινός, μυστηριώδης και γεμάτος ανατροπές, ο «Κοκκινόβραχός» της (εκδ. «Περίπλους»), κέρδισε το στοίχημα με την πρόκληση και μαζί τις καρδιές των αναγνωστών.
Πώς αποφασίσατε να βουτήξετε στα σκοτεινά νερά του αστυνομικού -θρίλερ με τούτο το έβδομο μυθιστόρημά σας;
Για να είμαι ειλικρινής, μου αρέσουν οι πειραματισμοί. Η… «θητεία» μου, άλλωστε, στο ηθογραφικό και κοινωνικό μυθιστόρημα είχε σχεδόν τελειώσει την αποστολή της. Θεώρησα, λοιπόν, δόκιμο να κλείσω το πρώτο κεφάλαιο συγγραφής, αρχίζοντας ένα καινούργιο εξίσου προκλητικό και ενδιαφέρον, όπου η «πρόκληση» θα είχε τον πρώτο λόγο. Ετσι, κατέληξα στο «θρίλερ», επιδιώκοντας βήμα-βήμα τον αιφνιδιασμό και την ανατροπή σε σημείο τέτοιο, ώστε ο αναγνώστης να παρακολουθεί την εξέλιξη με «κομμένη την ανάσα».
Ποια η κύρια έγνοια σας και τι σας κέντριζε, ενόσω χτίζατε την πολυπρόσωπη, γεμάτη ανατροπές ιστορία σας;
Στην εποχή μας -εποχή των συνεχών αλλαγών, ακόμα και της ρουτίνας και καθημερινότητάς μας μεσ' απ' την καταιγιστική σύγχρονη τεχνολογική εξέλιξη, ένα μυθιστόρημα για ν' αγαπηθεί και να παγιωθεί πρέπει να ανταποκρίνεται στις προκλήσεις της εποχής. Αρα, δεν μένει στον συγγραφέα από το να χτίσει υπομονετικά ένα πολυπρόσωπο «θεματικό», όπου οι ανατροπές θα έχουν τον πρώτο λόγο. Στόχος, η απορρόφηση του αναγνώστη που, βιώνοντας και παλινδρομώντας σε λεπτές ισορροπίες, θα βρει την «κάθαρση» στο επιμύθιο.
Ο λόγος που επιλέξατε τη δεκαετία του '70 να τοποθετήσετε χρονικά τον «Κοκκινόβραχο»;
Επέλεξα τη δεκαετία του '70, γιατί βρήκα μεγάλη συνάφεια με τη δεκαετία του 2010. Η συνεχής ανακύκλωση μιας και μόνης πολιτικής στην ελλαδική πραγματικότητα υπό όποιο «προσωπείο» κι αν εμφανίζεται -όσο καλή κι αν λογίζεται αρχικά-, δεν ξεφεύγει ούτε της διαφθοράς, ούτε της υποκριτικής τακτικής του στρουθοκαμηλισμού και του «βολέματος».

Το (πρώτο) θύμα της ιστορίας, η Μύριαμ, διαθέτει το χάρισμα της ομορφιάς. «Τελειότητα», τη χαρακτηρίζει ο σαλός της περιοχής. Η ομορφιά της, ωστόσο, σε συνδυασμό, ίσως με κάποια επιπολαιότητα(;) αποδεικνύεται κατάρα…
Πιστεύω πως χαρισματικά τέλεια άτομα στη ζωή δεν… ευδοκιμούν. Αποτελούν «ύβριν» ακόμη και για το ότι γεννήθηκαν με «υπεροχή» και αστραφτερή ομορφιά ενδογενή και εξωγενή αδιάφορο. Τα ζηλεύει ακόμα και η ίδια η Κλωθώ τους.
Ερωτας-εκδίκηση-τραυματικές παιδικές ηλικίες, η νοοτροπία των κλειστών κοινωνιών… Πέραν του μυστηρίου, θίγετε και άλλα κοινωνικά ζητήματα…
Μέσα απ' αυτό το πόνημα, προσπάθησα να καταδείξω και να διασαφηνίσω ψυχογραφικά, χρόνιες ελληνικές παθογένειες» που θυμίζουν «Ατρείδες» ή «Τανταλίδες» και δυσεπίλυτα κοινωνικά προβλήματα, που αναδεικνύονται ξεκάθαρα σε κλειστές «υποκριτικές» κοινωνίες που καταπίνουν την… κάμηλον διυλίζοντας τον κώνωπα, βλέποντας συνεχώς και κρίνοντας απ' όσα κρέμονται από την πλάτη του άλλου, την «πήρα» του άλλου. Τα δικά τους δεν τα βλέπουν, γιατί τους κρέμονται από την πλάτη!

Στην ιστορία σας βάζει το χεράκι της και η Μοίρα. Πιστεύετε ότι κινεί τα νήματα της ζωής μας;
Σύμφωνα με την προσωπική μου άποψη, η «ειμαρμένη προσδιορίζει εκ του ασφαλούς, όλο το ταξίδι της ανθρώπινης θνητής πορείας. Μπορεί κανείς αποφύγει τη Μοίρα όσο κι αν το επιδιώξει; Ας θυμηθούμε εδώ την αρχαία ελληνική τραγωδία και το γνωστό ρητό: «Το πεπρωμένον φυγείν αδύνατον».


Η Πάτρα «της ζωής» της και το σήμερα

Η γραφή σας προχωρά αγκαλιαστά με τη ζωγραφική. Υπό την έννοια ότι οι αφηγήσεις/περιγραφές σας αναπτύσσονται στο χαρτί ανάγλυφα σαν πίνακας. Συγγραφέας και ζωγράφος κατά πόσο συνοδοιπορούν, αλήθεια, σε κάθε σας βιβλίο;
Θα ήταν αδιανόητο να γράφω λησμονώντας τον χρωστήρα ή να ζωγραφίζω δίχως να σκέπτομαι. Και οι δύο λειτουργίες μπλέκονται και συμπλέκονται μέσα μου, δημιουργώντας ένα αδιάσπαστο σύνολο. Αλλωστε, η φύση, το περιβάλλον μας, είναι πλήθος χρώματα και συνειρμοί.
Ο πολιτικός (Νίκος Πολίτης) του βιβλίου σας, κυνηγά ανενδοίαστα την εξουσία. Να υποθέσω ότι είναι η άποψή σας για όσους ασχολούνται με τον συγκεκριμένο χώρο;
Πιστεύω πως όχι μόνον από την εποχή του μεγάλου Τρικούπη και μετά, αλλά ίσως από κάποια χρόνια πιο πίσω, η «πολιτική» δεν έχει προσφέρει στους Ελληνες και το νεοπαγές τους κράτος παρά «πενία» και «πόνο». Κι αυτό, κατά την άποψή μου, αποτελεί «κατάρα» για τη χώρα και αδιέξοδα για τον λαό της.
Η κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η Ελλάδα, σήμερα, τι συναισθήματα σας προκαλεί;
Δυστυχώς, η κατάσταση στην οποία έχε περιέλθει η Ελλάδα του σήμερα, μου προκαλεί αισθήματα απογοήτευσης, μελαγχολίας, πεσιμιστικής διάθεσης, αγωνίας, ακόμη και φόβου για τη νέα γενιά. Σε μια άκρη, όμως της ψυχής, εξακολουθώ να ελπίζω για φως στο τούνελ της κατάντιας.
Και για τη σημερινή Πάτρα, που πρωταγωνιστεί στα βιβλία σας, ποια η γνώμη σας;
Προτιμώ στα βιβλία μου να βουτάω στις προσωπικές μου μνήμες και να μιλάω για την Πάτρα «της ζωής» μου. Μια Πάτρα που ακόμα και τη δεκαετία του '50, ήταν πιο φωτεινή από τη σημερινή, την «γκρίζα» κι «άχρωμη». Στη διάρκεια τούτης της δύσκολης δεκαετίας μετά τον Εμφύλιο, η Πάτρα είχε στα χέρια της τον τίτλο της πλέον κουλτουριάρικης πόλης στην «ελλαδική επικράτεια». Θυμάμαι, ακόμα, καλοκαιριάτικα στο «Λυρικόν» και χειμωνιάτικα στο «Πάνθεον» θιάσους όπως της Αρώνη, του Χατζίσκου, της Κατερίνας Ανδρεάδη, του Φυσσούν και άλλων, που κατέβαιναν, κάνοντας πρεμιέρα στην Πάτρα. Αν τούτη η πρεμιέρα στην Πάτρα ευοδωνόταν, τότε την ανέβαζαν στην Αθήνα… Τώρα, όμως, όλη εκείνη η μαγεία έχει χαθεί.
Τι εύχεστε για τη νέα χρονιά;
Υγεία, νέα ξεκινήματα, νέες δυναμικές πολιτικές, εμπιστοσύνη σε νέους ταλαντούχους ανθρώπους.
Θα ξαναγράφατε αστυνομικό ή έχετε κάτι άλλο κατά νου;
Εχω ήδη αρχίσει άλλο ένα θρίλερ, πιστεύοντας, στοχεύοντας αλλά και καταδεικνύοντας πως στην πάλη του φωτός με το σκοτάδι, νικητής θα είναι το φως. Ενα φως αείζωης και καθαρής αγάπης!


ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΕΛΑ
Ο ΚΟΚΚΙΝΟΒΡΑΧΟΣ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ, 2015, ΣΕΛ. 374, ΤΙΜΗ 18 ΕΥΡΩ







Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [08:35:26]