Τετάρτη 13 Δεκεμβρίου 21:13      8°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Πάτρα, δεν φταίει το νερό ή η υγρασία

Πάτρα, δεν φταίει το νερό ή η υγρασία



Δευτέρα πρωί. Οσοι είχαν την υπομονή να διαβάσουν το Σάββατο το ένθετο της «Πελοποννήσου» για την Πάτρα - Πολιτιστική Πρωτεύουσα είναι βέβαιο ότι αναγνώρισαν μέσα απ' τις γραμμές των κειμένων μια απ' τις αθεράπευτες κακοδαιμονίες αυτής της πόλης.
Της τότε και της τώρα. Της μικρομέγαλης πόλης μας, όπως την χαρακτήρισε ο δικηγόρος και ποιητής Βασίλης Λαδάς. Μιας πόλης που πρέπει να αναμετρηθεί με νοοτροπίες, με συμπεριφορές και αντιλήψεις ώστε ν' αποσοβήσει την καθοδική της πορεία, όπως υπαινίχθηκε ο φιλόλογος και λογοτέχνης Κώστας Λογαράς.
Και στις απέναντι στήλες, το ωραίο επιμύθιο στο κείμενο του ποιητή Διονύση Καρατζά: «Εύχομαι να μην βρισκόμαστε σε θέση να ευχόμαστε, όταν πια θα ξέρουμε τι θέλουμε και πώς να το υλοποιούμε».
Πάτρα. Πόλη που αντί να σταθεί σαν μια γροθιά απέναντι σε κοινούς στόχους, «να ξέρει τι θέλει», επιλέγει την οδό των αλληλοσπαραγμών, της διχόνοιας και της ασυνεννοησίας. Επιλέγει το να «σκοτωνόμαστε ο ένας με τον άλλο», όπως έγραψε επικριτικά ο πρώην νομάρχης Δημήτρης Κατσικόπουλος.
Ακόμα και ο πρώην δήμαρχος Ανδρέας Καράβολας, στο ευθύβολα ενωτικό του κείμενο, δεν αρνείται ότι σ' αυτή την πόλη πάντα υπάρχουν πυρήνες που διατυμπανίζουν τη ρήξη ως λύση, που προτιμούν τη σύγκρουση και όχι την συνεργασία.
«Είναι ανθρώπινο», λέει ο Θάνος Μικρούτσικος στην επιστολή του στον Κωνσταντίνο Μάγνη (σελ. 12 του ενθέτου), «όλοι μας να φωτίζουμε και να φτιάχνουμε εικόνες που κυρίως θα περιέχουν τα λάθη των άλλων».
Ίσως είναι το ίδιο ανθρώπινο αυτό που κατέθεσε στην «Πελοπόννησο» ο Ευάγγελος Βενιζέλος, λέγοντας ότι «ιστορικά ισχύει ο κανόνας ότι οι επιτυχίες είναι δικές μας, ενώ για τα προβλήματα φταίνε πάντα κάποιοι άλλοι».
Το θέμα δεν είναι η Πολιτιστική. Είναι η ατμόσφαιρα της πόλης. Και ο ευφυής αναγνώστης του ενθέτου, δέκα χρόνια μετά, μπορεί να συμπεράνει γιατί η Πάτρα των τόσων αρετών και δυνατοτήτων παραμένει ιστορικά μια πόλη θολών οριζόντων, μουντή, απομονωμένη και νεφελώδης.
Γιατί ποτέ όσοι οικοδομούν στην πλάτη της δεν συναντήθηκαν σ' ένα ενιαίο οικοδόμημα. Γιατί ποτέ η συζήτηση, η διαβούλευση, η συνεννόηση και η παραδοχή του δίκιου του άλλου δεν έγινε επιτομή πλεύσης και συμπαγές πηδάλιο προς το συλλογικό συμφέρον.
Καβγαδίζουμε τις τελευταίες ημέρες για την αναβολή της τελετής έναρξης του Καρναβαλιού και για το Αποτεφρωτήριο στον Γλαύκο, εφευρίσκουμε λόγους διχόνοιας όπως έγραψε στον Πελετίδη ο Μητροπολίτης κ.κ. Χρυσόστομος,. Γυρίζουμε την πλάτη στην κανονικότητα και πέφτουμε με τα μούτρα στο γήπεδο της επιβολής και της αδιαλλαξίας.
Δεν φταίει το νερό, ούτε η υγρασία. Φταίει η αδυναμία μας να σηκώσουμε το βλέμμα λίγο παραπάνω απ' το υποβλητικό μας εγώ και να δούμε ενωμένοι την Πάτρα ως το κοινό μας υποκείμενο.
Αν πάει καλά η πόλη, θα πάμε καλά όλοι. Αν καταρρεύσει, δέκα χρόνια μετά θα ψάχνουμε ξανά στα ένθετα της «Πελοποννήσου» τους λόγους. Της ασυνεννοησίας μας.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [21:14:00]