Τρίτη 12 Δεκεμβρίου 18:20      9°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Ολοι ξέρουμε γιατί κέρδισε

Ολοι ξέρουμε γιατί κέρδισε



Ολοι ξέρουμε γιατί κέρδισε ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Οπως επίσης θα ξέραμε γιατί θα είχε κερδίσει ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης, αν είχε κερδίσει. Δεν ήταν μια ευδιάκριτη εξέλιξη. Ούτε ήταν μια επιβλητική νίκη. Ηταν σημαντική επιτυχία για τον νικητή. Αλλά δεν πήρε τα κλειδιά όλων των ορόφων στο χέρι.
Ο ίδιος το έλεγε, αλλά όταν τον ακούγαμε να το λέει, θεωρούσαμε πως το έλεγε γιατί έπρεπε να το πει.
Οταν οι πάντες έβλεπαν τον Α. Τζιτζικώστα ανερχόμενη δύναμη και υπολογίσιμο αουτσάιντερ, ο Κ. Μητσοτάκης, στην επίσκεψή στην Πάτρα, 1η Νοεμβρίου, έλεγε στα γραφεία μας ότι ο Τζιτζικώστας χάνει τη δυναμική του, ότι θα βγει εκείνος δεύτερος, και στην περίπτωση αυτή θα μπορούσε να έρθει πρώτος.
Δεν είχε ρίξει τα χαρτιά για να πει, ούτε το πέταγε για να φτιάξει κλίμα: Πρέπει να είχε στατιστικά κουκιά μετρημένα.
Τούτο δεν το λέμε ως παραπολιτικό κους κους. Αποκαλύπτει το προφίλ ενός ανθρώπου που λειτουργεί επαγγελματικά, μεθοδικά, θετικά. Βάζει έναν στόχο και οργανώνεται με βάση τη λογική και τα κατάλληλα εργαλεία.
Από την άλλη πλευρά, ο Κ. Μητσοτάκης σου δίνει την εντύπωση του ανθρώπου που σου συνιστά να ασκείσαι, να μην καπνίζεις, να αποφεύγεις τα λίπη, να ελέγχεις τη χοληστερίνη σου, να οργανώνεσαι με φιλοδοξία και μελέτη γύρω από τα εγχειρήματα και να κάνεις τον ορθολογισμό ευαγγέλιο: Αυτός ακριβώς ο τύπος που μπαίνει στο μάτι του νεοέλληνα, που έχει ως ευαγγέλιο το "μια ζωή την έχουμε", το "ώχου πρωί πρωί", το "άσε μας να πιούμε έναν καφέ", το "ένα τσιγάρο μας είχε μείνει, θα μας το κόψουν κι αυτό", και βέβαια το "βλέπουμε τι κάνουμε με το ασφαλιστικό". Οι έλληνες είχαμε πάντα μια καψυποψία απέναντι "στους σπουδαγμένους", και διασκεδάζουμε να αποκαλούμε τα πτυχία "παπλώματα".
Ηταν φανερό ότι η κρίση θα μας οδηγούσε σε διάσπαση, αν όχι και διχασμό, ανάμεσα σε δύο μοντέλα. Το ένα, είναι το στιλ Μητσοτάκη (και Σημίτη, που δεν είναι τυχαίο ότι διάλεξε ειδικά τη χθεσινή ημέρα για να αρθρογραφήσει για τους κινδύνους της μη κανονικότητας της χώρας). Το άλλο είναι εκείνο που δηλώνει πως πρέπει να αλλάξουμε πολλά στην Ελλάδα και θα συνεχίσει να το λέει χωρίς να αλλάξει τίποτε. Το είχαμε ξανασημειώσει: Είχαμε ακούσει στη Θεσσαλονίκη τον Ευ. Μεϊμαράκη να λέει ότι σαν πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ ήθελε τον περιορισμό της παραπαιδείας, τον οποίο εξήγγειλε και ως υποψήφιος πρωθυπουργός. Ενδιαμέσως το κόμμα του είχε κυβερνήσει για 15 χρόνια τη χώρα χωρίς να πάρει είδηση η παραπαιδεία ότι πρέπει να περιοριστεί.
Σε ένα τέτοιο δίλημμα μεταξύ μοντέλων, φαίνεται ότι καμία τάση δεν έχει το καθαρό πάνω χέρι στη χώρα. Η διαφορά είναι ότι η τάση που δεν θέλει αλλαγές που προκαλούν αναταράξεις έχει ηττηθεί από την πραγματικότητα, εξ ου και μπορεί ο Κ. Μητσοτάκης να εξελέγη επειδή έχει γνωριμίες με την πραγματικότητα και μπορεί να μας οδηγήσει εκεί με βάση ένα σχέδιο. Δεν μιλάμε για την "ελληνική πραγματικότητα", που ήταν και η σταθερή αιτία φαγώματος ξένων προπονητών ποδοσφαίρου, αλλά την πραγματικότητα την κανονική.
Αλλος πάλι βλέπει ότι ο Κυριάκος ψηφίστηκε ως αντι-Τσίπρας. Μπορεί. Εξακολουθεί όμως να έχει μικρότερη σημασία το ερώτημα ποιός μπορεί να νικήσει τον Τσίπρα σε σχέση με το ερώτημα ποιός μπορεί να νικήσει την ανεργία.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [18:20:53]