Δευτέρα 11 Δεκεμβρίου 06:10      4°-14° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Ο τελικός της Κυριακής

Ο τελικός της Κυριακής



Στη ΝΔ βγαίνει ο αρχηγός έπειτα από μια διεργασία που κάλυψε τη σεζόν 2015-16. Ούτως ή άλλως δεν υπήρχαν σπουδαία πράγματα να γίνουν ενδιάμεσα. Εφαρμογή μιας νεομνημονιακής πολιτικής, σκληρές αποφάσεις στην κοινωνική ασφάλιση, φορολόγηση κατά κύματα, ρυμούλκηση της αριστεράς σε σχέση υποτέλειας έναντι των δανειστών και ο κλασικός αποκλεισμός του Ολυμπιακού από το Τσάμπιον Λιγκ, αν θέλουμε να βάλουμε και μια αθλητική είδηση στο τρέιλερ.
Απέμειναν δύο μονομάχοι που η διαδρομή τους προσδίδει μια ιστορικότητα και μια σημειολογία στο προφίλ καθενός.
Θα λέγαμε ότι σε ένα βαθύτερο πεδίο, η περίπτωσή τους εικονίζει τη διαίρεση της ΝΔ σε ένα κόμμα όπου ένα μέρος των οπαδών νοσταλγούν την παντοδυναμία που δίνει η ισχύς των κομματικών ποσοστών σε σχέση με την άσκηση της εξουσίας και την οχύρωση πίσω από κεκτημένα, τα οποία απειλεί ο άτεγκτος δυτικός, ισοπεδωτικός ορθολογισμός.
Από την άλλη ένα μέρος που πιστεύουν ότι ο τόπος χρειάζεται τομές, αλλά δεν είναι βέβαιο αν θεωρούν πως οι τομές αυτές θα πρέπει να θίξουν και τους ίδιους.
Βέβαια, πίσω από την αντιπαράθεση αυτή, που δεν σχηματοποιήθηκε με καθαρούς πολιτικούς όρους από την αρχή, υπάρχουν οι αντιστοιχήσεις που αποτυπώνουν και εκφράζουν τα προσωπικοκεντρικά λόμπι της παράταξης. Αυτά έχουν επίσης μεγάλο ενδιαφέρον, αλλά χάνεσαι αν πας να τα ερμηνεύσεις πολιτικά.
Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι στην ελληνική ιστορία, ιδιαίτερα στον συντηρητικό χώρο, ο προσωπικός παράγοντας υπήρξε κατ' εξοχήν πολιτικό στοιχείο.
Τι μπορεί να σήμαινε "εβερτικός"; Φίλος του Εβερτ. Ο ίδιος που έσπασε το κρατικό μονοπώλιο στην πληροφόρηση, ο ίδιος εξέφρασε και τη λαϊκή δεξιά. Τι άκρη να βγάλει η ανάλυση;
Στη συζήτηση πλέον ξαναμπήκε και το κριτήριο που αρχικά είχε προταθεί ως αυτονόητο, λόγω διαμόρφωσης δεδομένων: Ο κόσμος της ΝΔ καλείται να εκλέξει αρχηγό που να μπορεί να νικήσει τον Α. Τσίπρα. Εδώ διαπιστώνουμε πως δεν έχει γίνει κατανοητό ότι τον Α. Τσίπρα, όπως νωρίτερα τον Α. Σαμαρά και τον Γ. Παπανδρέου, μπορεί να τον νικήσει κατ' αρχάς, η αναμέτρηση με φθοροποιά προβλήματα, ενώ απέναντί του ένας αντίπαλος θα φωνάζει πως "γίνεται κι αλλιώς".
Ζητούμενο για τα κόμματα, για όλους μας, είναι μια πολιτική πρόταση που θα απαντά στα προβλήματα κατά τρόπο αποτελεσματικό και μετρήσιμο, προκαλώντας μια ελπιδοφόρα κινητικότητα στην οικονομία, στην αγορά, στην εγχώρια θεματολογία. Η εκλογική νίκη ως αυτοσκοπός, σε οδηγεί στον γνωστό παρονομαστή, όπως θα έπρεπε να είχαμε διδαχθεί, όπου θα διαιρείσαι δια του μνημονίου και θα απισχνώνεσαι ατελέσφορα.
Αλλά όχι. Συνεχίζουν όλοι να αναζητούν έναν αντιΤσίπρα, μπας και ξαναφέρουμε τα πράγματα εκεί που τα ξέρουμε, μόνο που τα πράγματα δεν είναι όπως τα ξέραμε και δεν πρόκειται ποτέ να ξαναγίνουν. Αυτό είναι το νόημα της κρίσης, αλλά βλέπεις "είμαστε η Ελλάδα που αντιστέκεται".
Αυτό άραγε είχε στο μυαλό του ο Σαββόπουλος όταν του κατέβαινε αυτός ο στίχος; Αντίσταση στη δυτικόφερτη πειθαρχία, αντίσταση στους αριθμούς, στη λογική, αντίσταση στις θεραπείες, στο όνομα της "διατήρησης των παραδόσεων", τις οποίες κανείς δεν μας ζήτησε να αλλάξουμε, άλλο αν αυτό προφασιστήκαμε, για να ιδεολογικοποιήσουμε την αντίστασή μας και να συνεχίσουμε τη γνωστή πορεία μας προς τον καταρράκτη.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [06:10:58]