Σάββατο 16 Δεκεμβρίου 07:35      7°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Ο διάλογος για την Παιδεία και οι διάλογοι που προηγήθησαν

Ο διάλογος για την Παιδεία και οι διάλογοι που προηγήθησαν



Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ στη μεγάλη της βιασύνη να τα αλλάξει όλα, δεν παρέλειψε να εξαγγείλει μεταρρύθμιση και στην Παιδεία καίτοι μεταρρύθμιση στον τομέα αυτό είχε γίνει το 2011 με τον νόμο Διαμαντοπούλου, όπου είχαν συμφωνήσει τα περισσότερα κόμματα της τότε Βουλής. Ερχεται λοιπόν σήμερα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και εξαγγέλλει νέο διάλογο για την Παιδεία, καίτοι δεν έχουν περάσει ούτε τέσσερα χρόνια από την εφαρμογή του νόμου της κ. Διαμαντοπούλου, ενός νόμου σημαντικού και ενός νόμου ο οποίος καταργούσε πολλά από εκείνα που ίσχυαν από το 1981 και τα οποία είχαν οδηγήσει την παιδεία μας σε οπισθοδρόμηση και υποβάθμιση. Το σπουδαιότερο είναι ότι ο νόμος Διαμαντοπούλου ψηφίσθηκε από 240 βουλευτάς, πράγμα το οποίον σπάνια συμβαίνει στη Βουλή των Ελλήνων για νόμο του υπουργείου Παιδείας. Και μετά τη κατάργηση αυτού του νόμου εξαγγέλλει νέο διάλογο για την Παιδεία και ορίζει επιτροπή παιδείας, τα περισσότερα μέλη της οποίας δεν έχουν την έξωθεν καλή μαρτυρία. Ειδικότερα για τον πρόεδρο της επιτροπής έχουν λεχθεί πάρα πολλά, πράγμα το οποίον σημαίνει ότι η επιτροπή δεν θα είναι αντικειμενική και όλα δείχνουν ότι ο νέος διάλογος θα αποτύχει και ο νέος νόμος ο οποίος θα προταθεί θα εκφράζει τις απόψεις του κυβερνώντος κόμματος με αποτέλεσμα η παιδεία μας να οδηγηθεί σε νέες περιπέτειες με μεγάλο κοινωνικό και εθνικό κόστος. Γι' αυτό είναι ανάγκη να παρέμβει αμέσως ο κ. Πρωθυπουργός να σταματήσει αυτόν τον τεχνικό κομματικό διάλογο και να ορίσει μια διακομματική επιτροπή, ώστε να χαραχθεί μία νέα πορεία για τη παιδεία με τη συναίνεση των περισσότερων κομμάτων και ο νόμος να ψηφισθεί από περισσότερους από 200 βουλευτές. Στο σημείο αυτό δεν είναι ντροπή να μιμηθεί ο κ. Πρωθυπουργός τον Κων/νο Καραμανλή ο οποίος με υπουργό Παιδείας τον Γεώργιο Ράλλη και τη σύμφωνη γνώμη της τότε αξιωματικής αντιπολίτευσης πραγματοποίησαν μία μεγάλη μεταρρύθμιση που ψηφίσθηκε από το κυβερνών κόμμα της Νέας Δημοκρατίας και την αξιωματική αντιπολίτευση την Ενωση Κέντρου. Για την ιστορία πρέπει να αναφέρουμε ότι στην επιτροπή που συζητούσε τον νόμο για τη μεταρρύθμιση της Παιδείας το 1976 εκτός από τον υπουργό Παιδείας μετείχε και ο ίδιος ο πρωθυπουργός Κων/νος Καραμανλής ο οποίος ελάμβανε τον λόγον και απαντούσε στα μέλη της επιτροπής. Πρέπει εδώ να επισημάνουμε ότι στην επιτροπή για τη μεταρρύθμιση της Παιδείας μετείχε ο βουλευτής Επικρατείας της Ενώσεως Κέντρου Ευάγγελος Παπανούτσος, ο πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών φιλόσοφος Γιάννης Θεοδωρακόπουλος, ο καθηγητής και Ακαδημαϊκός Δ. Ζακυνθινός, οι πρυτάνεις του Πανεπιστημίου Αθηνών, Θεσσαλονίκης, Μετσοβείου Πολυτεχνείου και οι πρόεδροι των Ομοσπονδιών Μέσης, Δημοτικής και Ιδιωτικής Εκπαίδευσης. Ετσι και κάτω από τις ανωτέρω συνθήκες έγινε μια ολοκληρωμένη συζήτηση και ετοιμάσθηκε το σχετικό νομοσχέδιο, το οποίο ψηφίσθηκε από 260 βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και της Ενώσεως Κέντρου - Νέες Δυνάμεις.
Σημαντική όμως και μεγάλη ήταν και η μεταρρύθμιση της Παιδείας του 1991, η οποία έγινε μετά τον θάνατο του καθηγητή Τεμπονέρα, τις μεγάλες καταλήψεις των σχολείων που προηγήθηκαν και τη μεγάλη αναστάτωση στην Παιδεία με την ανάληψη της εξουσίας από τη Νέα Δημοκρατία το 1990. Τότε ο πρωθυπουργός Κων/νος Μητσοτάκης εξήγγειλε ότι τα θέματα της Παιδείας αρχίζουν από «μηδενική βάση». Πρέπει εδώ να αναφέρουμε ότι μετά τον θάνατο του καθηγητή Τεμπονέρα παραιτήθη ο τότε υπουργός Παιδείας Βασίλης Κοντογιαννόπουλος και νέος υπουργός ορκίσθηκε ο Γεώργιος Σουφλιάς. Ο νέος υπουργός Παιδείας εφαρμόζοντας την εντολή του Πρωθυπουργού άρχισε τη συζήτηση για τη διεξαγωγή ενός μεγάλου διαλόγου με συμμετοχή όλων όσων είχαν σχέση με την Παιδεία.
Τέλος, σημαντική προσπάθεια διαλόγου με συμμετοχή εκπαιδευτικών της πράξης και ποικίλων εκπροσώπων έγινε από τη κυβέρνηση Κώστα Καραμανλή και πρόεδρο της επιτροπής τον καθηγητή και πρώην πρύτανη του Πανεπιστημίου Γεώργιο Μπαμπινιώτη. Η επιτροπή αυτή μετά από πολλές συζητήσεις κατέληξε σε ωρισμένα συμπεράσματα, αλλά η εφαρμογή των δεν υλοποιήθηκε διότι μεσολάβησαν οι εκλογές του 2009. Βέβαια, πολλά από τα συμπεράσματα αυτά υλοποιήθηκαν στον νόμο Διαμαντοπούλου, αλλά και σήμερα μπορούν να εφαρμοσθούν, αρκεί η Κυβέρνηση να θελήσει να τα εφαρμόσει.
Ανέφερα όλα τα ανωτέρω για να δουν οι αρμόδιοι υπουργοί πώς γίνονταν οι ουσιαστικοί διάλογοι και πώς έβγαιναν τα συγκεκριμένα συμπεράσματα για την Παιδεία. Μένει λοιπόν η Κυβέρνηση και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός να δουν πώς γίνονταν οι διάλογοι και πώς ψηφίζονταν οι νόμοι με συναίνεση των περισσοτέρων κομμάτων και όχι με ισχνές πλειοψηφίες. Εάν ο κ. Πρωθυπουργός ακολουθήσει την πολιτική του Κων/νου Καραμανλή, του Κων/νου Μητσοτάκη και του Κώστα Καραμανλή, τότε θα δημιουργηθεί ένα νέο νομοθετικό πλαίσιο, το οποίον στη Βουλή θα ψηφίσουν τα περισσότερα κόμματα και ο ίδιος θα είναι υπερήφανος ότι πρόσφερε μεγάλες υπηρεσίες στο έθνος και στον ελληνικό λαό. Διαφορετικά, εάν αφήσει τον κ. Φίλη και τους άλλους να κάνουν του κεφαλιού τους, τότε η Παιδεία θα οδηγηθεί στον όλεθρο και την καταστροφή και την ευθύνη βέβαια θα την έχει ο ίδιος ο Πρωθυπουργός και η Κυβέρνησή του.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [07:35:46]