Τετάρτη 13 Δεκεμβρίου 11:01      8°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Ο άλλος, δικός μας, κόσμος

Ο άλλος, δικός μας, κόσμος



Ομολογώ ότι δεν υπήρξα στο παρελθόν θαυμαστής του Χριστόφορου Παπακαλιάτη. Ούτε τα σίριαλ στα οποία πρωταγωνιστούσε παρακολουθούσα, ούτε είδα την πρώτη του κινηματογραφική δουλειά, την ταινία «Αν».
Καλώς ή κακώς θεωρούσα ότι δεν συμπεριλαμβάνεται στους ηθοποιούς που με κεντρίζουν, που με κάνουν να πηγαίνω στο θέατρο να τους δω, να μην χάσω κάποια ταινία τους.
Για παράδειγμα, ένας τέτοιος ηθοποιός ήταν ο αείμνηστος Μηνάς Χατζησάββας. «Κόλλησα» με την υποκριτική του δεινότητα πριν από πολλά χρόνια, όταν τον είδα να πρωταγωνιστεί με την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη στο θρυλικό θεατρικό έργο του Τζον Φορντ: «Κρίμα που είναι πόρνη». Και από τότε προσπαθούσα να τον παρακολουθώ, όπου και όπως μπορούσα, κυρίως στην τηλεόραση.
Κάτι, λοιπόν, ο πρωταγωνιστικός ρόλος του Μηνά Χατζησάββα, κάτι και οι πολύ θετικές, αν όχι διθυραμβικές κριτικές που διάβασα, και το πήρα απόφαση να πάω δω την ταινία του Παπακαλιάτη: «Ενας άλλος κόσμος».
Οταν το είπα σε φιλικό μου πρόσωπο, προσπάθησε να με αποτρέψει, όχι για κάποιο άλλο λόγο, αλλά με το σκεπτικό ότι δεν θα έβρισκα αυτές τις μέρες εισιτήριο, χωρίς κράτηση θέσης! «Γίνεται χαμός», μου είπε χαρακτηριστικά.
Είχε δίκιο. Και να είναι καλά ένα ζευγάρι που προχώρησε σε ακύρωση της κράτησης δύο θέσεων, γεγονός που μου έδωσε τη δυνατότητα να παρακολουθήσω μια από τις ωραιότερες ταινίες που έχω δει στη ζωή μου, και μάλιστα ελληνική.
Με άγγιξε, όπως και όλους όσοι την έχουν παρακολουθήσει, αποτυπώνοντας την Ελλάδα του σήμερα μέσα από την οπτική ματιά του έρωτα. Γιατί περιγράφει με σχετική ακρίβεια τον δικό μας, διαφορετικό, κόσμο.
Οχι, μην περιμένετε να διαβάσετε από αυτή τη στήλη μια ακόμη κριτική του «Αλλου Κόσμου». Την έκανε με άρτιο τρόπο, πριν από μερικές μέρες, η καθ' ύλην αρμόδια συντάκτης της «Πελοποννήσου» Ευτυχία Μεσίσκλη.
Από την πλευρά μου, θα αρκεστώ να σημειώσω ότι στην Ελλάδα της κορύφωσης της κρίσης η παραγωγή μιας τέτοιας ταινίας, που μπορεί να πρωταγωνιστήσει με αξιώσεις και σε διεθνές επίπεδο, αποτελεί από μόνη της ένα αισιόδοξο μήνυμα.
Αλλωστε, είναι προφανές ότι ο Παπακαλιάτης έχει ξεπεράσει πια τα όρια ενός ηθοποιού κι έχει περάσει πλέον στη σφαίρα ενός κινηματογραφικού δημιουργού με μακροχρόνιους ορίζοντες.
Από τον «Αλλο Κόσμο», ο καθένας μπορεί να κρατήσει και να πετάξει ό, τι θέλει. Ωστόσο, μετά το τέλος της ταινίας είναι βέβαιο ότι θα βγει από την αίθουσα πιο «γεμάτος» συναισθηματικά απ' όσο ήταν μπαίνοντας σ' αυτήν.
Αυτό ήθελε, όπως έχει επισημάνει επανειλημμένως, να πετύχει ο δημιουργός της. Κι αυτό το πέτυχε, και με το παραπάνω, ανεβάζοντας πιο ψηλά τον πήχη όχι μόνο για τον εαυτό του, αλλά και για μια χώρα που μπορεί να μεγαλουργήσει (και) στον κινηματογράφο, στα δύσκολα.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [11:01:46]