Δευτέρα 11 Δεκεμβρίου 07:53      4°-14° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Η αποφράδα χρονιά που φεύγει και το «βρέφος» που έκανε… τον χειμώνα μας καλοκαίρι!

Η αποφράδα χρονιά που φεύγει και το «βρέφος» που έκανε… τον χειμώνα μας καλοκαίρι!



Είναι τουλάχιστον κοινότοπο (…ίσως και μίζερο) να απαριθμεί κανείς τα μύρια δεινά με τα οποία «φόρτωσε» την πλάτη μας η χρονιά που πέρασε, διαμέσου της συγκυτιακού τύπου κυβέρνησης -«πρώτη φορά Αριστερά»-, αλλά μέρες που είναι, στο πλαίσιο της αποτίμησης ή πιο απλά του «λογαριασμού», είναι καλό να φρεσκάρουμε λίγο τη μνήμη μας, διότι ο λαός μας χαρακτηρίζεται από μια απίστευτη ικανότητα διαγραφής άσχημων μνημών, που θαρρείς πως εξαφανίζει ό,τι τον πονά σε λιγότερο από ένα εξάμηνο.
Μέσα στους 12 τελευταίους μήνες λοιπόν, το φιλότιμο που διαθέτουμε (;) ως Ελληνες, πληγώθηκε αρκετές φορές ανεπανόρθωτα, οι εγχώριοι οικονομικοί δείκτες (ακόμα και εκείνοι που έδειξαν ήπια ανοδική πορεία) πήραν (ξανά) την κατρακύλα, η εθνική μας κατάθλιψη κατέγραψε νέο παγκόσμιο ρεκόρ και βρεθήκαμε με την πλάτη στον τοίχο σαν χώρα και ως άτομα αμέτρητες φορές. Με λίγα λόγια, το όνειρο που μας υποσχέθηκαν κατά την ανατολή του 2105, έγινε μπαλόνι με ήλιο και ξεφούσκωσε, προσγειώνοντάς μας στο επίπεδο εκείνο που ορίζει το εθνικό μας ΑΕΠ, και δείχνοντας πως η παραμονή μας στη ζώνη του ευρώ, περνά υποχρεωτικά και μονόδρομα από τη σκληρή λιτότητα και τις απάνθρωπες περικοπές σε κάθε παροχή του κράτους προς τους πολίτες, από την αναγκαστική ποιοτική και ποσοτική έκπτωση όλων των παροχών της οργανωμένης Πολιτείας.
Ελάχιστες στιγμές χαράς, αποτέλεσαν ακριβοθώρητα διαλείμματα, εν μέσω υποχωρήσεων σε μείζονα εθνικά θέματα, χάριν επίδειξης «καλής» διαγωγής, ταπεινώσεων και πισωγυρισμάτων, επικίνδυνων και «ασαφών» ελιγμών σε καίρια για την επιβίωση του πολίτη ζητήματα. Η αλαζονική διεκδίκηση του εθνικού μας Δικαίου από τις δάνειες δυνάμεις, η υποτίμηση της «εξουσίας» των «θεσμών» και της «δύναμης» του χρήματος, από τους νεοφώτιστους αριστερούς διανοουμένους και φωστήρες, μας κατέστησαν δακτυλοδεικτούμενους για πολλοστή φορά και απομονωμένους στη νότια γωνιά της ευρωπαϊκής ηπείρου. Τα μνημόνια όχι μόνο δεν «κατακερματίστηκαν», αλλά έφεραν και άλλα περισσότερο σκληρά και απαιτητικά μέτρα, που εκτοξεύουν το εθνικό χρέος σε ασύλληπτα υψηλή κλίμακα και καταβαραθρώνουν το βιοτικό μας επίπεδο.
Και εμείς πού είμαστε; Προφανώς και έχουμε ευθύνες, ατομικές και συλλογικές. Εχουμε ευθύνες, διότι πιστέψαμε σε «καλοτυλιγμένα» ψέματα, μόνο και μόνο επειδή είχαμε ανάγκη να τα ακούσουμε. Διότι νομίσαμε πως μπορούμε να μην επιστρέψουμε χρήματα που στο παρελθόν δανειστήκαμε, έστω και αν αυτό έγινε έμμεσα και χωρίς να ερωτηθούμε. Διότι αφήσαμε εαυτούς να παρασυρθούν από τα επαναστατικά τραγούδια «καλοκουρδισμένων» σειρήνων της δήθεν αλλαγής. Και δεν είναι η πρώτη φορά που «πατάμε» σε σάπια σανίδα, έχει ξανασυμβεί και δεν διδασκόμεθα από τα λάθη μας. Τελικά, μάλλον μας αρέσει να διασκεδάζουμε τη δυστυχία ή την ανικανότητά μας με ψέματα και μισόλογα, των οποίων η δύναμη δεν ξεπερνά τα εθνικά μας σύνορα και διατίθενται αποκλειστικά για «εσωτερική κατανάλωση».
Ξεφυλλίζοντας κανείς το ημερολόγιο του 2015 από την ανάποδη, θα δει μόνο γκρίζες σελίδες και… κάποιες μαύρες. Η αναγνώριση της ευθύνης που έχει ο καθένας μας στην πλήρη εθνική μας διολίσθηση σε ιστορικά χαμηλά, είναι το πρώτο και ουσιαστικότερο βήμα για έναν επαναπροσδιορισμό της στάσης μας απέναντι σε καταφανείς αλήθειες. Η πάλαι ποτέ περήφανη Ελλάδα, βρίσκεται εδώ και πολλά χρόνια μόνο στο μυαλό ορισμένων αθεράπευτα ρομαντικών. Η αλήθεια είναι πως σύρεται αλυσοδεμένη και διασύρεται διεθνώς, έρμαιο των πολιτικών της ταγών, που εκπροσωπούν βέβαια τη λαϊκή βούληση, διότι η ποιότητα των εκπροσώπων εξαρτάται ευθέως από την ποιότητα των εκλεκτόρων, που απορρέει από τη γενικότερη παιδεία και καλλιέργεια, που όπως γνωρίζουμε είναι ανύπαρκτη στον νεοέλληνα.
Μέσα σε αυτό το αποκαρδιωτικό τοπίο όμως και συγχωρέστε μου τον λεκτικό και εκφραστικό ακροβατισμό, υπάρχει και… μια δύναμη που μας φωτίζει, και δεν μιλώ για τίποτα παραπάνω από τον λαμπερό Ήλιο του φετινού χειμώνα, που λες και έχει αισθανθεί την εθνική μας παγωμάρα και βάλθηκε αυτές τις Άγιες μέρες του χρόνου να μας «κρατά» ζεστούς, κόντρα στην οικονομική και συναισθηματική μας παγωνιά. Λάμπει στη καρδιά του χειμώνα και παρόλο που αυτό φαντάζει παράταιρο και αλλοπρόσαλλο, εντούτοις μας κάνει καλό, μας ζεσταίνει τις ψυχές θαρρείς. Ο ήλιος μας, θυμίζει αυτές τις μέρες τον ήλιο του μεσονυκτίου των σκανδιναβικών χωρών, αλλά δεν μας ενοχλεί καθόλου. Μας βοηθά να κυκλοφορούμε και να ξεχνιόμαστε, μας «κρατά» ζεστή τη διάθεση και μας φέρνει στο νου το λαμπρό ελληνικό καλοκαίρι που το περιμένουμε με λαχτάρα να φανεί. Μας υπενθυμίζει πόσο ξεχωριστή και ευλογημένη είναι η χώρα που ζούμε και μας «υποδεικνύει» τρόπους να αυξήσουμε το εθνικό μας ακαθάριστο προϊόν, αλλά και τις μετοχές μας στο χρηματιστήριο της ευτυχίας και του εύ ζην.
Το φαινόμενο του θερμοκηπίου, στο οποίο εν πολλοίς οφείλεται η απαστράπτουσα λαμπρότητα του ήλιου, …χειμώνα καιρό στη χώρα μας, είναι και αυτό αποτέλεσμα λανθασμένης τακτικής απέναντι στο φυσικό περιβάλλον και έχει «τρελάνει» το βρέφος (el Niño),το οποίο μας «έφερε» δώρα, τροπικές θερμοκρασίες. Ας είναι όμως, διότι λειτουργεί εξισορροπητικά στην «παγωμένη» μας διάθεση και διορθώνει λίγο την ψυχολογία μας, ώστε να «βγάλουμε» και αυτόν τον δύσκολο χειμώνα. Φανταστείτε αυτές τις μέρες, να βρέχει ασταμάτητα και να κάνει παγωνιά και να μην τολμάς να ανάψεις το καλοριφέρ ή κάποιο άλλο θερμαντικό σώμα, … για ευνόητους λόγους. Στην «τρελή» μας χώρα ένας «τρελός» ήλιος βασιλιάς, είναι οπωσδήποτε επιθυμητός και καλοδεχούμενος!!!
Καλή νέα χρονιά, με ακόμα πιο λαμπερό ήλιο και περισσότερη αλήθεια και ουσία στη ζωή μας!!!




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [07:53:47]