Παρασκευή 15 Δεκεμβρίου 18:16      10°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Η τράπεζα δεν χάνει ποτέ

Η τράπεζα δεν χάνει ποτέ



Τα χρόνια που προηγήθηκαν της αδυσώπητης κρίσης που βιώνουμε, την εποχή μιας επίπλαστης ευμάρειας κι ενός άκρατου καταναλωτισμού, που στηρίζονταν ως επί το πλείστον σε… δανεικά, η κατάσταση είχε ξεφύγει, είχε τεθεί εκτός κάθε ελέγχου.
Το Σάββατο 13 Νοεμβρίου 2003 η εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ», κυκλοφόρησε με το ακόλουθο πρωτοσέλιδο: «3.000 εορτοδάνεια την ημέρα - Τα μισά πάνε για αποπληρωμή παλαιών χρεών - Στον χορό των καταναλωτικών δανείων και τα σουπερμάρκετ».
Και στο ρεπορτάζ, στο οποίο παρέπεμπε το σχετικό πρωτοσέλιδο, μεταξύ άλλων, αναφέρονταν και τα εξής: «Περισσότερα από 3.000 καταναλωτικά δάνεια ημερησίως, μέσου ύψους 4.000 ευρώ, χορήγησαν οι τράπεζες το πρώτο δεκαήμερο του Δεκεμβρίου και εκτιμούν ότι ο ρυθμός δεν πρόκειται να ανακοπεί έως το πέρας των εορτών. Οι δανειολήπτες στην πλειονότητά τους είναι άτομα με μηνιαίο οικογενειακό εισόδημα περί τα 2.500 ευρώ, ενώ ενισχύεται ο δανεισμός υψηλών εισοδημάτων.
Τα δάνεια χρησιμοποιούνται τουλάχιστον κατά το ήμισυ για αναδιάρθρωση των παλαιών χρεών και ό,τι απομένει πηγαίνει στην κατανάλωση. Ετσι, με δεδομένο ότι ολοένα και περισσότεροι καλύπτουν με δανεισμό τις τρέχουσες ανάγκες τους, οι τράπεζες απευθύνονται εκεί όπου βρίσκεται ο πελάτης. Σύντομα μεγάλη τράπεζα αρχίζει την πώληση καταναλωτικών προϊόντων από αλυσίδα σουπερμάρκετ».
Ομως, οι τράπεζες έσπευδαν τότε εκεί όπου βρίσκονταν οι πελάτες για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους, όχι με το αζημίωτο, αλλά αποσκοπώντας στο σημαντικότατο κέρδος που τους εξασφάλιζαν τα υπέρογκα επιτόκια τα οποία συνόδευαν τη χορήγηση των δανείων.
Και ήταν αυτά ακριβώς τα επιτόκια που έσφιγγαν τη θηλιά γύρω από τον λαιμό των δανειοληπτών, οι οποίοι υποχρεώνονταν στη συνέχεια να καταφεύγουν σε νέο δανεισμό για την εξυπηρέτηση του προηγούμενου.
Επρόκειτο για ένα φαύλο κύκλο στον οποίο εγκλωβίστηκαν χιλιάδες νοικοκυριά, πολλά εκ των οποίων οδηγήθηκαν στο τέλος σε ένα προβλεπόμενο αδιέξοδο.
Γιατί δεν ήταν μόνο τα πάσης φύσεως καταναλωτικά δάνεια (π.χ. εορτοδάνεια, διακοποδάνεια) που λειτούργησαν σαν το τυρί στη φάκα για πολλές οικογένειες που ήθελαν να ζήσουν το δικό τους καταναλωτικό όνειρο.
Ηταν και τα στεγαστικά δάνεια, η πλειονότητα των οποίων βρίσκεται σήμερα «στο κόκκινο». Κόσμος και κοσμάκης έτρεξε να πάρει εκείνα τα χρόνια ένα στεγαστικό δάνειο με το σκεπτικό να αποκτήσει το δικό του κεραμίδι, ασχέτως βέβαια εάν αυτό θα γινόταν πραγματικά δικό του μετά από δεκαετίες.
Σε αντίθεση με το 2003, όταν στο επίκεντρο της επικαιρότητας είχαν βρεθεί τα εορτοδάνεια, στις μέρες μας, βρίσκονται ως γνωστόν στην πρώτη γραμμή τα «κόκκινα» δάνεια.
Ωστόσο, και τότε και σήμερα, κάτω από άλλες συνθήκες και με διαφορετικούς όρους, χαμένοι ήταν και είναι οι δανειολήπτες.
Και αυτό γιατί, όπως μου είχε πει κάποτε με μια φράση που τα έλεγε όλα ένας οικογενειακός φίλος, ο οποίος διετέλεσε επί χρόνια τραπεζικό στέλεχος, «η τράπεζα δεν χάνει ποτέ τα λεφτά της».




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [18:16:42]