Τρίτη 12 Δεκεμβρίου 10:44      9°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Χριστούγεννα αλληλεγγύης…

Χριστούγεννα αλληλεγγύης…



«Ὁ ἀχώρητος παντὶ πῶς ἐχωρήθη ἐν γαστρί; ὁ ἐν κόλποις τοῦ Πατρός πῶς ἐν ἀγκάλαις τῆς μητρός;» - «Αυτός που δεν μπορεί να χωρέσει πουθενά, πώς χώρεσε στη γαστέρα της Θεοτόκου, αυτός που βρίσκεται στους κόλπους του Θεού Πατέρα, πώς τώρα βρίσκεται στην αγκαλιά της Μητέρας;», με τα λόγια αυτά του υμνωδού, τα γεμάτα απορία και θαυμασμό για το γεγονός της Σάρκωσης και κένωσης του Υιού και Λόγου του Θεού Πατρός στο πρόσωπο του Θεανθρώπου Κυρίου, καλούμαστε να βιώσουμε το ξένο και παράδοξο μυστήριο, κατά τον Αγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο.
Η σάρκωση του Θεανθρώπου γίνεται για τον πεπτωκότα άνθρωπο η ευκαιρία συνάντησης του υιού, ως δημιουργήματος με τον Πατέρα Δημιουργό. Ο απρόσιτος, από αγάπη για το πλάσμα Του γίνεται προσιτός. Ο άπειρος σμικρύνεται και ο αχώρητος χωρείται. Ο «αναφής» ταπεινώνεται και δέχεται να ψηλαφηθεί. Η σχέση αυτή του ανθρώπου και του Θεού, είναι που καταξιώνει το ανθρώπινο πρόσωπο στην όλη δημιουργία, καθιστώντας το συγκοινωνό των αρρήτων μυστηρίων της Θεότητας.
Η εικόνα που ξεπροβάλλει στο νου του ακροατή του προαναφερθέντος Καθίσματος του Ορθρου των Χριστουγέννων, της Μητέρας που βαστάζει στην αγκαλιά της το Θείο Βρέφος, έρχεται αυτόματα σε αντίθεση με την προσπάθεια του σύγχρονου λογικοκρατούμενου ανθρώπου να κατανοήσει, πώς ο άπειρος και απερινόητος Θεός τώρα είναι ανάμεσά μας και έχει γίνει ένας από εμάς, για μας.
Η κίνηση αυτή του άχρονου και αχώρητου Θείου Οντος, προς την εισχώρησή Του στην υπ' αυτόν εξ ουκ όντων δημιουργηθείσα χρονικότητα και χωρικότητα, αποτελεί σημείο της εκστατικής Του αγάπης. Μιας αγάπης που δεν περιορίζεται από την εγωκεντικότητα, ούτε ερείδεται στην υποκειμενικότητα του ανθρωπίνου λόγου, αλλά δρα άνευ όρων και ορίων, προς όλους και προς τον καθένα προσωπικά. Μιας αγάπης που καλεί τον άνθρωπο να συναντηθεί με τον συνάνθρωπο, τον πλησίον, ακόμα και όταν αυτός ο άλλος, ο αλλότριος, βρίσκεται τόσο μακριά συναισθηματικά, αλλά τόσο κοντά κοινωνικά. Είναι δίπλα μας, στο χώρο της οικογένειας, του σχολείου, της εργασίας, της γειτονιάς. Είναι αυτός που στέκεται στα φανάρια ζητώντας μια ματιά και λίγα νομίσματα, αυτός που στέκεται στη σειρά για το συσσίτιο, αυτός που ανήμπρορος πια εκλιπαρεί για ελπίδα, εκείνος που ως παιδί περιμένει σε κάποιο ίδρυμα την αγκαλιά μιας ανάδοχης μητέρας, είναι ο ασθενής που όταν οι σωματικές του δυνάμεις τον έχουν εγκαταλείψει σε κάποιο νοσοκομείο, ζητά χείρα βοηθείας, είναι αυτός που πρόσφυγας ψάχνει να βρει τη σιγουριά και την ασφάλεια μιας πατρίδας, που…, που…, που… Aμέτρητες οι περιπτώσεις του πλησίον, του άλλου, που όμως αναμένει τον άλλο, τον αλληλέγγυο. Γιατί τότε καταξιώνεται το πρόσωπο, όταν βρίσκεται κοντά στον πλησίον (αλληλέγγυος), όταν συν-υπάρχει με τον άλλο, όταν μοιράζεται, όταν προσφέρει από το υστέρημά του, όταν δίνει χωρίς να περιμένει να λάβει, όταν θυσιάζεται μη μπορώντας να αγνοήσει την εντολή «ἀγαπάτε ἀλλήλους».
Το αστέρι της Βηθλεέμ έρχεται να φωτίσει και σήμερα το εσωτερικό σκοτάδι του σύγχρονου κατακερματισμένου ανθρώπου, του ανθρώπου της μοναξιάς, της κατάθλιψης των εορτών, της άνεσης που επέρχεται από τον κορεσμό των υλικών αγαθών, που όμως δεν πληρεί το υπαρξιακό του κενό. Το πνευματικό αυτό άστρο των Χριστουγέννων, αν το ακολουθήσει κανείς σήμερα, θα τον οδηγήσει, όπως άλλοτε τους Μάγους, μπρός στη φάτνη των αλόγων ζώων, όπου ανακλίνεται η πηγή της ζωής και της αγάπης, το Νέον Παιδίον, ο προ αιώνων Θεός, που δεν ζητά τίποτε από εμάς, παρά μόνο να πιστέψουμε σ' αυτόν και να κάνουμε πράξη τα λόγια Του. Οι Μάγοι τότε κατέθεσαν στον νεογέννητο Σωτήρα σμύρνα, χρυσό και λίβανο. Εμείς σήμερα ας καταθέσουμε αντί για σμύρνα, την παρουσία μας στον πάσχοντα συνάνθρωπο, αντί για χρυσάφι, την υλική και πνευματική προσφορά μας, που θα αναπληρώσει τις ελλείψεις του συνανθρώπου και αντί για λιβάνι, τις ευχές και τις προσευχές μας για τους άλλους. Ας ελπίσουμε ότι τα φετινά Χριστούγεννα θα γεννηθεί στις καρδιές μας ο όλως Αλλος Χριστός, ώστε να μπορέσουμε να υποδεχθούμε και να αποδεχθούμε στη ζωή μας τον άλλο, τον ξένο, τον πλησίον.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [10:44:37]