Τρίτη 12 Δεκεμβρίου 01:11      4°-14° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Και φτιάχνουν το κείμενο

Και φτιάχνουν το κείμενο



Ηταν το πνεύμα των Χριστουγέννων, αλλά είχε πάθει κατάθλιψη. Περιφερόταν, μεσάνυχτα, την ώρα που έμπαινε η Παραμονή, χωρισμένο σε μια τριάδα αδιαίρετη και ομοούσια, αλλά ομοαπαίσια. Κάθε μέρος της τριάδας φορούσε αγιοβασιλιάτικη στολή, φτηνιάρα, με ξέχειλα τα σώματα από μέσα από τα ψευτοϋφάσματα και τις συνθετικές γενιάδες, άτσαλα δεμένες με ευδιάκριτο κορδόνι που ερχόταν από τον αυχένα κάτω από το αυτί, να τους εμποδίζουν να μιλάνε καθαρά καθώς βριζόντουσαν. Κρατούσαν κάτι κιθάρες της κακιάς ώρας, από το λαιμό τους και τις έπνιγαν μέσα από τις ίδιες τους τις χορδές καθώς τις έσφιγγαν, και κινούνταν από μπαρ σε μπαρ, μπας και πετύχουν τον μαγαζάτορα και τους σκόρπιους, ξεχασμένους και αραγμένους πελάτες σε φάση φιλοτιμίας, ώστε να πουν τα πρώτα Κάλαντα σε τάχα χρόνο παραμονιάτικο, στην ουσία όμως καταχρηστικά, σαν περιστέρια που στήνονται έξω από τον φούρνο πριν ψωνίσεις κουλούρι, για να κόψουν χαρτάκι προτεραιότητας στα ψίχουλα που έρχονται.
Ολα αυτά μπας και βγει κανένα δεκάρικο όλο όλο, να μοιραστούν από τρία ευρώ ο καθένας, αλλά πού ξέρεις, σε κανένα μπαρ αξιοποιούν τη έφοδο αυτή των καλαντομασκαράδων, αγιοβασιλοκαλικαντζαραίων, περιστερομουσικάντηδων που μάλλον ξεπετάνε τις νότες σαν κοτσυλιές. Η έφοδος λοιπόν είναι μια ευκαιρία για χαβαλέ, για να προσποιηθούμε πελάτες και μαγαζάτορας, του οποίου οι πελάτες αυτή την ώρα είναι κολλητοί φίλοι που κουτσοπίνουν ημικερασμένοι, ότι ζούμε ένα ξεφάντωμα. Εκεί μπορείς να πιάσεις τάλιρο πρωτογενώς, όχι αστεία. Τζινγκλμπελς.
Το πνεύμα των χριστουγέννων δεν μοιάζει με αυτό που βγαίνει από τα φολκόρ βιβλία των λογοτεχνών που ανέβηκαν στο βάθρο της αναγνώρισης μιας Ελλάδας η οποία ξέρει και να τιμά ξέρει και να ατιμάζει, γιατί αυτοί είναι οι κανονισμοί. Το ενδιάμεσο ή το ταυτόχρονο, είναι η ζωή μας.
Την άλλη μέρα, πολύ νωρίς, έχει παγωνιά και δεν είναι σχεδόν κανείς πουθενά, πέρα από τα τυροπιτοκαφεδάδικα που δίνουν πράγματα στο χέρι, ενώ τα περιστέρια έχουν κάνει ουρά και ένα σμάρι πρωινά πουλιά επιθεωρούν τον ουρανό με κραξίματα σαν κόρνες από παλιά αυτοκίνητα. Κάπου σε ένα από τα τετράγωνα που οριοθετούν αναγνωρίσιμους χώρους και γειτονιές όπου διαμένουν Ανθρωποι που Εμεναν και Πριν Εκεί, θα σε αιφνιδιάσει μια φωνή. Χρόνια Πολλά, α, ωραία, είναι το παλιό γειτονόπουλο που έγινε αυτοδιοικητικός, και αμέσως Χρόνια Πολλά, ανάποδα έρχεται αυτό, είναι το παλιό γειτονόπουλο που έγινε σιδηροδρομικός, και την ίδια στιγμή, διαγώνια, Χρόνια Πολλά, ο βετεράνος της γυμναστικής που σουλατσέρνει όσα χρόνια υπάρχουν οι ευχές, οπότε κάμφθηκαν τα μαυροπούλια, παραξενεύθηκαν, σκόρπισαν τα ψευτοπνεύματα των ψευτοχριστουγέννων, χάθηκαν οι κωμικές κόκκινες στολές τους, γυάλισε η άσφαλτος, αστραψαν οι διαδρομές σαν να τους κρέμασαν φωτάκια οι ευχές και οι αναμνήσεις. Και μετά φτάνεις στο γραφείο, ανοίγεις το παράθυρο, μπαίνουν οι λέξεις, και φτιάχνουν το κείμενο, ώσπου εσύ να αερίσεις λίγο τον χώρο.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [01:11:01]