Σάββατο 16 Δεκεμβρίου 05:44      7°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Πώς αποφεύγονται οι κεραυνοί

Πώς αποφεύγονται οι κεραυνοί



Οπως είναι γενικά γνωστό, ο Ιησούς δεν έκανε λεπτομερή διδασκαλία και κατήχηση. Τα κηρύγματά του κινούνταν πάνω σε βασικούς άξονες, τους οποίους υπαγόρευε (και αυστηρά συνιστούσε) ως δομή εσωτερικού κόσμου, αντίληψη και προσωπικό κανονισμό ζωής. Κεντρικοί πυρήνες ήταν η απάρνηση της περιττής κοσμικότητας και η αυθεντική φιλαλληλία, ως κατάκτηση της εσωτερικής υπέρβασης και όχι μέσα από συμβιβασμούς ή φαρισαϊσμους, περιστασιακή- συγκυριακή επίδειξη φιλανθρωπίας, ενίοτε δωρεάν, όπως το "τσσσσ, τους καημένους τους μετανάστες, σφίγγεται η ψυχή μου".
Κατά τους ευαγγελιστές, μετά από τα επιφανέστερα κηρύγματα, μαθητές και πιστοί προσέτρεχαν στον Διδάσκαλο με απορίες. Τι εννοούσε με "αυτό"; Πώς είναι δυνατόν να κατορθώσει κανείς "το άλλο"; Αμ το τρίτο, δεν κοντράρει προς την ανθρώπινη φύση; Το τέταρτο συμβαδίζει άραγε με τις προφητείες του Ηλία ή του Ησαϊα; Αλλά ο Ιησούς σπάνια εξηγούσε και πάντα λακωνικά. Δεν σήμαινε αυτό "ό,τι κατάλαβες, κατάλαβες", κατά τους αμφιλεγόμενους χρησμούς των αρχαίων μαντείων. Η λακωνικότητα ήταν κι αυτή ένα εργαλείο εκπαίδευσης. Επικεντρώσου στις λίγες λέξεις και ακολούθησέ τις. Δεν χρειάζονται περισσότερα. Οι λέξεις τα λένε όλα, δεν είναι σημερινές κατασκευές. Το "αγαπάτε" το ξέρεις, έχεις αγαπήσει και καταλαβαίνεις. Το "αλλήλους", πάλι, σημαίνει ο ένας τον άλλον, ανεξαίρετα. Συνεπώς, μπας και με ρωτάς για να σου δώσω το περιθώριο μιας σχετικής εφαρμογής του κανόνα;
Μετά την ανάληψη του Ιησού διαπιστώνονται ένα κενό και μια ανάγκη νομιμοποιήσεως. Οι συνεχιστές της διδασκαλίας και οι ερμηνευτές του θείου λόγου χρειάζονται μια επιφοίτηση πνεύματος, η οποία τους επιτρέπει "να κηρύσσουν σε όλες τις γλώσσες", ήτοι να γίνονται παντού αποδεκτοί και κατανοητοί, αφ' ετέρου τους ιεροποιεί και καθιστά αυτοδικαίως έγκριτη και ουρανόθεν εκπεμπόμενη τη διδασκαλία τους, αλλά και την ερμηνεία στον χριστιανικό κανόνα. Η ερμηνεία δεν στέκεται στην εξήγηση των λιτών δογμάτων του Ιησού, καθώς τα "άφες αυτοίς", και "απαρνησάσθω εαυτόν", προκαλούν απορίες, επιφυλάξεις, εχθρότητα αλλά και χλεύη. Στο μεταξύ, η ζωή προχωράει. Οι πατέρες της Εκκλησίας, οι άνθρωποι δηλαδή που στην ουσία θεμελίωσαν τον Χριστιανισμό, με επικεφαλής τον Παύλο, έχουν την ανάγκη να εμπεδώσουν το νέο θρήσκευμα, και αυτό σημαίνει εξειδικεύσεις και συγκρότητηση ενός πλέγματος από φιλοσοφικά δόγματα, ιερούς νόμους και κανόνες που δεν παίρνουν συζήτηση, ιδιαίτερα μετά τους κινδύνους διασπάσεων που προκάλεσαν οι αποκλίσεις από διανοητές που χαρακτηρίστηκαν αιρετικοί και αποκηρύχθηκαν, με πιο ηχηρή την περίπτωση των παπικών. Πλέον, ο πατέρας με τα δόγματα είναι αυθεντία. Αν δεν ήταν, θα είχαμε σημεία που θα βεβαίωναν το αντίθετο. Εχουμε σημεία; Δεν έχουμε. Αρα είναι φορείς επιφοίτησης, αποδεδειγμένα με ατράνταχτο τρόπο.
Φτάνουμε στις μέρες μας, και στη συζήτηση περί συμφώνου συμβιώσεως. Ακούς τους εκπροσώπους της Εκκλησίας στις τοποθετήσεις τους, που είναι φοβερές στις διατυπώσεις και αφοριστικές ως προς το δυνητικό αποτέλεσμα. ΟΚ, σε αγαπούμε και σε κατανοούμε ως ψυχή, αλλά ως προς τις σωματικές επιλογές είσαι πόρνος και διεφθαρμένο στοιχείο.
Πριν εγείρεις την ένσταση οφείλεις να αποδεχθείς ότι το ορθόδοξο θρήσκευμα δεν παρέχει υπηρεσίες καταλόγου. Αποδέχεσαι το όλον, αν θέλεις να είσαι συμβατός. Ειδάλλως έχεις επιλέξει κάτι από ορθοδοξία, είτε ενστικτωδώς, είτε απλουστεύοντας στα όρια μιας αβασάνιστης διάνοιας, είτε κάνοντας συνδυασμούς βολικούς. Νηστεύεις καμπόσο, αμαρτάνεις αλλά ανάβεις και κανένα κερί, δεν απαρνιέσαι καθόλου τα εγκόσμια αλλά μια φορά στο τόσο προσφέρεις ένα παλιό πουκάμισο σε έναν έρανο, παραβαίνεις όρια, απλώς έχεις το νου σου να μην είσαι εγκατεστημένος στο κόκκινο συνεχώς. Αρα, όταν πας στον παράδεισο, έχεις ένα βιογραφικό. Δεν είσαι και τελείως για πέταμα. Εκανες όσο καλό σου επέτρεπαν οι περιστάσεις. Μακάρι να σου επέτρεπαν παραπάνω, θα το έκανες κι αυτό.
Η συζήτηση γύρω από το σύμφωνο συμβίωσης στην πραγματικότητα έχει να κάνει με τον ρόλο που σαν κοινωνία και σαν άτομα δεχόμαστε να έχει ο εκκλησιαστικός κανόνας στη ζωή μας. Διάλογος δεν χωρεί. Οι ιεράρχες και οι κήρυκες δεν κάνουν ούτε εκατοστό πίσω στις απόψεις που διατυπώνουν. Συνεπώς ή το αποδέχεσαι ή προσπαθείς να το συμβιβάσεις το πράγμα με διπλωματία διγλωσσία, όπως διάφοροι συνομιλητές κληρικών στα πάνελ, σταυροκοπούμενοι μεν, με κόσμιο προβληματισμό δε, σεβάσμιοι σίγουρα και προσεκτικοί στην αυθάδειά τους. Μην πέσει κανένας κεραυνός. Οχι από ψηλά, αλλά από τον ιεράρχη.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [05:44:04]