Σάββατο 16 Δεκεμβρίου 08:54      7°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Μήπως είναι ήδη αργά για το σύστημα υγείας;

Μήπως είναι ήδη αργά για το σύστημα υγείας;



Ενα από τα μεγαλύτερα θύματα της κρίσης είναι το δημόσιο σύστημα υγείας. Δεν αναφέρομαι μόνο στα νοσοκομεία και τους ασφαλιστικούς οργανισμούς, αλλά και στον λεγόμενο «ιδιωτικό τομέα», ο οποίος υπήρξε πάντα κρατικοδίαιτος στον χώρο της υγείας. Σήμερα το σύστημα είναι πλέον χρεοκοπημένο, ένα βήμα πριν την κατάρρευση. Επαγγελματίες υγείας, εργαζόμενοι, πολίτες και πολιτικοί καταγγέλλουν την κατάσταση για την οποία φυσικά πάντα φταίνε «οι άλλοι». Με την εμπειρία 30 χρόνων στον χώρο (φοιτητής και εργαζόμενος), πιστεύω ότι είναι ήδη πολύ αργά, το τρένο έχει χαθεί, το σύστημα χρειάζεται γκρέμισμα και επανίδρυση. Αξίζει όμως να σταθούμε λίγο στο τι έχει συμβεί, και να εξετάσουμε ποιοί είναι αυτοί οι «άλλοι» που φέρουν την ευθύνη. Ισως αυτό βοηθήσει τις επόμενες γενιές.
Η ευθύνη του ιατρικού σώματος.
Ποτέ δεν βάλαμε τάξη στα του οίκου μας. Από την εποχή των πλασματικών εφημεριών του αείμνηστου ιδρυτή του ΕΣΥ, μέχρι την εποχή της μίζας από τα υλικά, της υπερχρέωσης των ασφαλιστικών ταμείων (νοσοκομειακοί και ιδιώτες), η διαφθορά ζει και βασιλεύει.
Κλείσαμε τα μάτια απέναντι σε αυτά που συνέβαιναν δίπλα μας, βολευτήκαμε στην έλλειψη αξιολόγησης, αναζητήσαμε πολιτική παρέμβαση για διορισμό στα νοσοκομεία, στα ταμεία και στις επιτροπές, δεν τολμήσαμε να αποπέμψουμε επίορκους, βάλαμε ηθική και δεοντολογία στην άκρη, αφήσαμε το συνδικαλισμό να διευθύνει επιστημονικούς χώρους.
Σήμερα νοσοκομειακοί και ιδιώτες διαμαρτύρονται για τους μισθούς, τις περικοπές στις εφημερίες, τις ελλείψεις προσωπικού, τις αποζημιώσεις του ΕΟΠΥΥ, την υπερφορολόγηση κ.τ.λ., αλλά μάλλον είναι πια αργά.
Η ευθύνη της κοινωνίας.
Γνωρίζω ότι πολλοί ενοχλήθηκαν από το σλόγκαν του Πάγκαλου «μαζί τα φάγαμε», προσωπικά όμως μου θυμίζει την εποχή που με ένα βιβλιάριο δημοσίου επισκεπτόταν όλη η οικογένεια (ενίοτε και όλη η γειτονιά) τον ιατρό.
Μου θυμίζει τα τηλέφωνα από βουλευτικά-πολιτικά γραφεία για «να προσέξετε αυτό τον ασθενή», με το σχόλιο «ελπίζουμε να μεταφέρετε το ενδιαφέρον μας».
Μου θυμίζει τις πολιτικές παρεμβάσεις στις επιτροπές που έκριναν συντάξεις και επιδόματα αναπηρίας.
Μου θυμίζει τις διαδηλώσεις εναντίον της συγχώνευσης νοσοκομείων σε απόσταση 40 χιλιομέτρων.
Μου θυμίζει επίσης το «φακελάκι», το οποίο διαχρονικά αποδίδεται στην απληστία των ιατρών, ουδέποτε όμως καταλογίζεται συνευθύνη στον πολίτη. Σήμερα οι πολίτες θλίβονται και διαμαρτύρονται για την κατάντια του συστήματος υγείας, οι πιο θερμόαιμοι τα σπάνε στα επείγοντα και τραμπουκίζουν τους εφημερεύοντες, αλλά μάλλον είναι πια αργά.
-Η ευθύνη της πολιτείας.
Εδώ τι να πρωτοσχολιάσει κανείς; Τη δημιουργία μονάδων υγείας για να «βολευτούν» ημέτεροι στο δημόσιο; Τη συντήρηση ενός εξωπραγματικού και ανορθολογικού μοντέλου εφημέρευσης, τους πολιτικούς που στο υπουργείο εμπορίου υπέγραφαν τις τιμές υλικών και στο υπουργείο υγείας διερύγνυαν τα ιμάτιά τους για τις μίζες; Το διορισμό διοικητών μονάδων υγείας απευθείας από πολιτικά γραφεία; Τη διαπλοκή με το «συνδικαλισμό», τις υπόγειες διασυνδέσεις με την τάχαμου «επιστημονική ελίτ», τη διαπλοκή με επιχειρηματίες του χώρου της υγείας και του φαρμάκου; Τον τεράστιο αριθμό εισακτέων στα πανεπιστήμια και την αντίστοιχη εισροή με μετεγγραφές; Την έλλειψη ουσιαστικής αξιολόγησης και ελέγχου ποιότητας της εκπαίδευσης και της άσκησης της ιατρικής;
Η λίστα είναι ατελείωτη. Σήμερα υποκριτικά ενδιαφέρονται όλοι για το χάος που δημιούργησαν και συνεχίζουν να συντηρούν, αλλά μάλλον είναι πια αργά. Είναι πολύ αργά για όλη τη χώρα και δεν φαίνεται να το έχουμε συνειδητοποιήσει.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [08:54:50]