Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου 00:51      8°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Η ταπείνωση μιας χώρας

Η ταπείνωση μιας χώρας



Ηταν το μακρινό 1963, σε χρόνια σκληρά και ταραγμένα, όταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, μετά τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη, είχε αναφωνήσει διερωτώμενος με οργή: «Επιτέλους, ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο;».
Η απάντηση δόθηκε από τα γεγονότα εκείνης της τρικυμιώδους περιόδου, η μελέτη και η ανάλυση των οποίων εναπόκειται πια στην αρμοδιότητα των ιστορικών.
Ωστόσο, σε αντίθεση με εκείνη την εποχή και με το αγωνιώδες ερώτημα που έθεσε τότε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, στις μέρες μας ουδείς πρέπει να αμφιβάλλει πλέον για το ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο.
Και οι τελευταίες αμφιβολίες, όσων τουλάχιστον έτρεφαν την ψευδαίσθηση ότι με κυβέρνηση (για δεύτερη μάλιστα φορά) Αριστεράς, τα κουμάντα τα κάνει το λαοπρόβλητο κυβερνών κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει να διαλύθηκαν.
Η απόσυρση του περιλάλητου «παράλληλου προγράμματος», κατόπιν απαίτησης των εταίρων-δανειστών, είναι μια δραματική υπόμνηση για το ποιος κυβερνά στις μέρες μας την Ελλάδα, είναι μια θλιβερή υπενθύμιση ότι η χώρα συνεχίζει να τελεί υπό την απόλυτη κηδεμονία τους.
Καλά τα (ψεύτικα) τα λόγια τα μεγάλα, καλές και οι πομπώδεις διακηρύξεις που προσφέρονται για αλόγιστη εσωτερική κατανάλωση, αλλά η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική και η αλήθεια πολύ πιο σκληρή.
Οποιος δεν τη βλέπει, απλώς κοροϊδεύει τον εαυτό του ζώντας στον δικό του φαντασιακό κόσμο, που πιστεύει ότι είναι εφικτός, όπως διατράνωναν κάποτε στη Γένοβα, ως νεολαίοι, οι σημερινοί κυβερνώντες.
Οχι, δεν είναι κακό να ονειρεύεσαι, δεν είναι άσχημο να οραματίζεσαι, μόνο που η προσγείωση στην πραγματικότητα είναι συνήθως άτσαλη και προκαλεί σοβαρά τραύματα, αν δεν σε… σκοτώνει.
Αυτονόητη διαπίστωση, που δεν πρέπει να μας διαφεύγει από το μυαλό, είναι ότι όταν μια χώρα έχει χρεοκοπήσει κι έχει απλώσει το χέρι της επαιτείας για να επιβιώσει, έχει χάσει και σημαντικό μέρος της κυριαρχίας της, έχει απολέσει τη δυνατότητα να αποφασίζει η ίδια για τα του οίκου της, για το πώς θα πορευτεί και πώς θα ζήσει. Με άλλα λόγια, έχει χάσει την αξιοπρέπειά της, την αυτοκυριαρχία της.
Κανένας δεν δανείζει λεφτά χωρίς όρους και προϋποθέσεις, και πολύ περισσότερο κανένας δεν χαρίζει λεφτά.
Η ταπείνωση που γνωρίζει (και) η σημερινή συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ από τους εταίρους-δανειστές, δεν είναι η ταπείνωση μιας ακόμη κυβέρνησης, αλλά η ταπείνωση μιας χώρας.
Και αυτή η ταπείνωση, που συνεχίζεται τα τελευταία χρόνια από κυβέρνηση σε κυβέρνηση, δεν πρόκειται να σταματήσει αν δεν ανασκουμπωθούμε ως έθνος και δεν σηκώσουμε τα μανίκια για να δουλέψουμε και να βάλουμε τέλος στις παθογένειες που μας έφτασαν στο σημερινό χάλι.
Ουδείς μπορεί να σώσει μόνος του την Ελλάδα, όσο κι αν θέλει, όσο κι αν πιστεύει ότι μπορεί, όσο κι αν προσπαθεί.
Και όσο δεν το καταλαβαίνουν αυτό οι πολικές δυνάμεις του τόπου, κυρίως οι συγκυβερνώντες, θα πηγαίνουμε από το κακό στο χειρότερο, οδηγούμενοι τελικά με μαθηματική ακρίβεια σε ένα ολοκληρωτικό αδιέξοδο.









Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [00:51:40]