Κυριακή 17 Δεκεμβρίου 00:58      7°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Η ομιλία του σιωπούντος

Η ομιλία του σιωπούντος



Ο Κ. Καραμανλής δεν ομιλεί ο ίδιος αλλά μέσω εκπροσώπων ή αντιπροσώπων. Η διαφορά δεν είναι πάντα ευκρινής, ανάμεσα στους όρους. Χρειάζεται και γνώσεις εμπορικού δικαίου. Αλλά εδώ μιλάμε για πολιτική.
Μιλάμε για πολιτική; Ή για προσωπικό τακτικισμό στο πλαίσιο μιας ασαφούς επιδίωξης; Μπορεί να μάθουμε μπορεί και όχι.
Πιστεύει ο πρώην πρωθυπουργός ότι τον κολακεύει αυτή η λειτουργία; Οταν είσαι εκτός κοινωνικού σφυγμού δεν είναι εύκολο να έχεις ζυγισμένη εικόνα των πραγμάτων ώστε να ρυθμίζεις κατάλληλα τις επιλογές σου και τη συμπεριφορά σου. Σίγουρα σε κάποιον κόσμο κάνει μια κάποια εντύπωση η περίπτωση του σιωπούντος ηγέτη που πιστοποιεί την ανωτερότητά του διατηρώντας και ενεργοποιώντας μπακιγχαμοειδώς διαάφορους εκπροσώπους και συνεργάτες, κάτι που δίνει την εικόνα ιεραρχημένης καταστάσεως, άρα αυτονομιμοποιείται και αυτοθεσμοποιείται ως φυσιολογικό σύστημα του παράλληλου πολιτικού σύμπαντος, έστω και αν δεν παράγει τίποτε, παρά μόνο παροδική δημοσιότητα αβεβαίας χρησιμότητας και ακαθόριστων προθέσεων. Πρόκειται για στρατηγική ή για σπορ; Ο κυνηγός των φασιανών δεν έχει στρατηγική. Βγαίνει, τουφεκίζει και επιστρέφει. Στο κυνήγι της αλεπούς, μάλιστα, δεν πυροβολεί καν ο ίδιος, αλλά ο συνοδός. Εν μέρει επειδή είναι κατώτερή του η εμπλοκή με την μπαρούτη, εν μέρει για να αποφευχθεί το αναξιοπρεπές ατύχημα να μην πετύχει την αλεπού. Καλού κακού, ενίοτε η αλεπού δεν είναι φυσική, αλλά κατασκευασμένη.
Εδώ, δεν είναι βέβαιο ποιά είναι η αλεπού. Κάνουμε πως κυνηγάμε, συνεπώς κάνει κι αυτή πως υπάρχει, η καψερή.
Η σιωπή επέτρεψε στον Κ. Καραμανλή να γαλβανίσει τις φθορές που προκάλεσε η τριβή με την εξουσία, η ανεπαρκής διαχείριση των προβλημάτων, η δεινή ήττα, τα φαινόμενα που διέψευσαν την ηθική ποιότητα που επικαλείτο το κυβερνητικό του σύστημα, κυρίως όμως η κραυγαλέα υστέρηση των αποτελεσμάτων έναντι των μεγαλοστομιών περί μεταρρυθμίσεων, τομών και ρήξων, σεμνότητας, ταπεινότητας και όλων των άλλων επικείμενων θαυμάτων της νεοκαραμανλικής καινής διαθήκης.
Η σιωπή διασπάται με παρεμβάσεις, διευκρινίσεις, παραγωγή κινητικότητας που εμπνέει σεναριογραφία και εικασίες ή αποπροσανατολίζει. Συντηρεί έναν θρύλο, αλλά οι θρύλοι θα πρέπει να ξεμαρμαρώνουν κάποτε, εάν θέλουν να δικαιώσουν την προσδοκία που οι ίδιοι καλλιέργησαν για τον εαυτό τους, ειδάλλως απειλούνται να περάσουν στη σφαίρα των υλικών παρωδίας. Εάν αυτό τους συμβεί, δεν είναι ευκόλως ιάσιμο.
Αυτά, επί της αρχής. Τα υπόλοιπα, οι σημάνσεις, δηλαδή που προκαλεί η φιλολογία για το φλερτ με Τσίπρα, η έμμεση νομιμοποίηση που παρείχε στον σημερινό Πρωθυπουργό η διάθεση Παυλόπουλου για την Προεδρία, η συστηματική τροφοδοσία μιας απαξίας για το ενεργό στελεχιακό δυναμικό και τις κατευθύνσεις της φιλελεύθερης παράταξης, είναι το άλλο θέμα, το οποίο πρωτίστως πρέπει να απασχολεί τον κόσμο της ΝΔ. Σίγουρα πάντως, ο θόρυβος, δύο μέρες πριν από την κάλπη, που υπογραμμίζει μια αυτονομημένη λειτουργία του πρώην πρωθυπουργού, δεν αποτελεί αναγνώριση κύρους για τους υποψήφιους ούτε σεβασμό στο δικαίωμα προσοχής που φέρουν από τα ΜΜΕ και τον κόσμο του κόμματος. Με τον τρόπο αυτό, βέβαια, πετυχαίνεις αυτό που έχεις, ένα κόμμα που δεν πιστεύει στον εαυτό του, και το διαφημίζει αυτό συνεχώς.
Τουλάχιστον είναι δωρεάν η διαφήμιση. Να μην ανεβαίνει και το χρέος. Ούτως ή άλλως, βέβαια, δεν τα εξυπηρετούν τα χρέη οι πρώην, άρα τους παίρνει να μιλούν, μόνοι ή μέσω υπασπιστών.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [00:58:52]