Δευτέρα 11 Δεκεμβρίου 10:04      4°-14° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Οι θέσεις του Π. Κανελλόπουλου για να αποφευχθούν τα Δεκεμβριανά του 1944

Οι θέσεις του Π. Κανελλόπουλου για να αποφευχθούν τα Δεκεμβριανά του 1944



Είναι γεγονός ότι τα γεγονότα του Δεκεμβρίου του 1944 στοίχισαν πολύ ακριβά στον ελληνικό λαό με χιλιάδες θύματα και την απαρχή του αιματηρού Εμφυλίου Πολέμου. Γιατί όμως έγιναν τα Δεκεμβριανά; Ποιοι τα υπεκίνησαν και γιατί δεν βρέθηκε κάποιος να το αποτρέψει; Βέβαια, από την πλευρά του ο Π. Κανελλόπουλος κατέβαλε μεγάλες προσπάθειες μαζί με τον πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου, αλλά το χάσμα μεταξύ της ελληνικής Κυβέρνησης και των Κομμουνιστών ήταν αγεφύρωτο. Από την πλευρά του ο Π. Κανελλόπουλος είχε παίξει σημαντικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις του πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου με τους εκπροσώπους του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ κατά την περίοδο προ των Δεκεμβριανών, για να αποφευχθεί ο εμφύλιος σπαραγμός.
Συμπαραστάθηκε πάρα πολύ στον Ελληνα πρωθυπουργό και πήρε μέρος σε όλες τις κρίσιμες συσκέψεις, που έγιναν πριν από τις 3 Δεκεμβρίου του 1944. Στήριξε με αντικειμενικότητα τις θέσεις του Γεωργίου Παπανδρέου και πίστευε ότι αμφότεροι έπραξαν στο ακέραιο το καθήκον τους, όπως το υπαγόρευσε η εθνική τους συνείδηση. Συγκεκριμένα, στο βιβλίο του «Η Ζωή μου» γράφει: «Παρακολούθησα από κοντά τις αγωνιώδεις προσπάθειες του Γεωργίου Παπανδρέου να αποτραπεί η σύγκρουση με το Κομμουνιστικό Κόμμα και επομένως και με το ΕΑΜ, που κατευθυνόταν από το ΚΚΕ. Διεπίστωσα τότε, ότι ο Γ. Παπανδρέου έκανε ό,τι μπορούσε για να αποτραπεί η σύγκρουση. Μέχρι την τελευταία στιγμή, δηλαδή μέχρι τέλος Νοεμβρίου, αλλά και μέχρι τις 2 Δεκεμβρίου 1944, αγωνίστηκα για να αποτραπεί η σύγκρουση».
Σε άλλο σημείο του ίδιου βιβλίου στη σελίδα 80 γράφει: «Γι΄ αυτό δεν μπορώ να αποδώσω την τελική ρήξη στο ότι ο Παπανδρέου, υπακούοντας σε εντολή του Τσώρτσιλ, αντέδρασε. Βρέθηκε σε αδιέξοδο. Εκανε ό,τι ήταν δυνατόν για να αποτραπεί η ρήξη. Και έζησα και εγώ τον αγώνα και την αγωνία του. Υποχωρήσαμε σε πολλά σημεία, αλλά δεν μπορούσαμε να διαμελίσουμε τις μονάδες εκείνες (Ορεινή Ταξιαρχία, Ιερός Λόχος), που είχαν πρόσφατα μάλιστα δοξάσει το όνομα της Ελλάδος και οι οποίες ήταν οι μόνες που θα μπορούσαν κάπως να αντισταθμίσουν την ένοπλη δύναμη του ΕΛΑΣ». Για τη δική του στάση ο Π. Κανελλόπουλος παίρνει θέση από την πρώτη στιγμή που άρχισαν τα γεγονότα του Δεκεμβρίου 1944 και στη σελίδα 85 του ίδιου βιβλίου γράφει: «Οσο για τη δική μου θέση απέναντι των γεγονότων δεν θα πω τι σκέπτομαι σήμερα (1985). Πήρα τότε θέση μαζί με τον Παπανδρέου και τους άλλους. Μια μέρα όμως που έτυχε να έχω ένα έντονο κρυολόγημα και δεν μπορούσα να βγω, έμεινα στο κρεβάτι και έγραψα ένα σονέτο στο οποίο δεν διαφαίνεται κάποιο ίχνος μίσους: «Ποιος τάχα απ' όλους μας, την τέτοια ώρα τη δέχθηκε σαν δώρο ή σαν καρπό; Χωρίς σπορά και ρίζα και σκοπό βλασταίνει το κακό στην έρμη χώρα. Ποιος τάχα απ' όλους μας την τέτοια μπόρα κατάρα Θεού θα πει; Δεν θα την πω. Στο νόημα του τρανού κακού να μπω δεν θέλω. Ο νους οργή, την τέτοια ώρα. Αργεί και στη βαθιά σιωπή των πάντων ορθός των μυστηρίων των αχράντων της άγιας φυλής μεταλαμβάνω. Μες τον βυθό του χρόνου γαληνεύουν οι ρίζες της γερές, κι απάνω-απάνω μόνο τα φύλλα οι άνεμοι παιδεύουν». Και συνεχίζει στο ίδιο βιβλίο ο Π. Κανελλόπουλος: «Αυτή ήταν η ψυχική στάση η δική μου. Δεν αισθάνθηκα ποτέ μίσος, αλλά χρέος. Νομίσαμε, ο Παπανδρέου και οι άλλοι, ότι έπρεπε να αντισταθούμε. Αλλά μίσος και εμπάθεια, αισθήματα που προκαλούν οι εμφύλιες συγκρούσεις, δεν μας κατέλαβαν ποτέ. Ούτε αργότερα στον Εμφύλιο του 1946-1949. Ηταν το αίσθημα του χρέους υπαγορευμένο από την αντίληψη που είχα για την τύχη της Ελλάδας».
Με το αίσθημα του χρέους και πίστη στην Ελλάδα ήταν τα αισθήματα που κυριάρχησαν στον Γ. Παπανδρέου και στον Π. Κανελλόπουλο και τους άλλους υπουργούς, οι οποίοι αγωνίσθηκαν εκείνη την περίοδο και κατάφεραν να σώσουν την Ελλάδα από τον επερχόμενο κίνδυνο.
Πρέπει να πούμε ότι οι υπηρεσίες του Π. Κανελλόπουλου προς τον τότε πρωθυπουργό ήταν σημαντικές, γιατί ο Γ. Παπανδρέου, όπως κάθε άνθρωπος σε δύσκολες περιστάσεις, χρειάζεται τη συμβουλή ή την άποψη από κάποιον άλλον, για την τελική λήψη αποφάσεων.
Και σ' αυτόν τον τομέα ο Π. Κανελλόπουλος ήταν ο άνθρωπος που βρέθηκε πολύ κοντά στον τότε πρωθυπουργό και από κοινού πήραν μεγάλες αποφάσεις που βοήθησαν να βγει η χώρα από το αδιέξοδο στο οποίο την είχαν οδηγήσει τα γεγονότα της εποχής εκείνης.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [10:04:43]