Τετάρτη 13 Δεκεμβρίου 19:09      8°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Οι εφημερίδες δεν πωλούνται πια εδώ…

Οι εφημερίδες δεν πωλούνται πια εδώ…



«Σάκη, ποιες εφημερίδες θέλεις να σου κρατήσουμε για το Σαββατοκύριακο;» Η ερώτηση της Νίκης, κάθε Παρασκευή, είχε προσλάβει με τα χρόνια… εθιμικό χαρακτήρα.
Η Ελευθερία και η Γιώτα, μπορεί να το πήγαιναν και λίγο παραπέρα, κάνοντας κι άλλες, διευκρινιστικές, ερωτήσεις του τύπου: «Θες το ''Βήμα'' με τις προσφορές ή σκέτο;».
Ανάλογα με τις απαντήσεις, διαμορφωνόταν και το σχετικό πακέτο που με περίμενε στο καθιερωμένο ραντεβού, στο συμπαθητικό μαγαζάκι της Αγίου Ανδρέου, το οποίο είχε γίνει για μένα κι ένα ιδιότυπο στέκι.
Βλέπεις, όλο και θα έπιανα την κουβέντα με κάποιους συναδέλφους μου που θα συναντούσα τυχαία εκεί, όταν δεν χάζευα με τις ώρες βυθισμένος στον μαγευτικό κόσμο του ξένου περιοδικού Τύπου.
Και αυτό το χάζεμα, εννοείται, συνεπαγόταν και περισσότερες αγορές, επιπρόσθετες παραγγελίες. «Α, να μην ξεχάσετε να μου κρατήσετε και το ''Paris Match'' όταν έλθει», έλεγα φερ' ειπείν, και στο μπλοκάκι σημειωνόταν αμέσως το σχετικό αίτημα, δίπλα σε ανάλογα κι άλλων πελατών.
Κάπως έτσι, το καθημερινό πέρασμα μου από εκείνη τη γωνιά, συνοδευόμενο πάντα από τις σχετικές αγορές εντύπων, είχε γίνει πια μια αξεπέραστη συνήθεια, με βλαβερές συνέπειες για την τσέπη μου, οι οποίες ωστόσο μίκραιναν με το πέρασμα του χρόνου και καθώς οι καιροί γίνονταν όλο και πιο δύσκολοι. Και όχι μόνο για μένα.
Τους τελευταίους μήνες φαινόταν ότι το μαγαζάκι δεν πήγαινε καθόλου καλά και είχε πάρει για τα καλά την κάτω βόλτα. Βλέπεις, ακόμη και οι πιστοί πελάτες του (σαν την αφεντιά μου, ένα πράμα) αγόραζαν όλο και λιγότερες εφημερίδες, όλο και λιγότερα περιοδικά, από αυτά που απέμειναν να κυκλοφορούν.
Ετσι το τέλος του έμοιαζε αναπόφευκτο και ήλθε πριν από λίγες εβδομάδες, με ένα λιτό μήνυμα των κοριτσιών με το οποίο ευχαριστούσαν το κοινό τους, αναφέροντας χαρακτηριστικά: «Αγαπητοί πελάτες, σας ευχαριστούμε μέσα από την καρδιά μας για τα 16 χρόνια στήριξής σας».
Το διάβαζες και ένιωθες ότι έτρωγες μια γροθιά στο στομάχι, καθώς το συγκεκριμένο ευχαριστήριο σημείωμα έμοιαζε με ένα «αντίο» σε μια πολύχρονη και δοκιμασμένη σχέση, που έκανε τον κύκλο της και νομοτελειακά ολοκληρώθηκε.
Αυτή είναι η μικρή ιστορία ενός ακόμη «λουκέτου» από τα πολλά που επέβαλε και επιβάλλει καθημερινά στην αγορά και κατ' επέκταση στην πραγματική οικονομία μια αδυσώπητη κρίση, η οποία εξακολουθεί να καταβροχθίζει αχόρταγα μικρές και μεγάλες επιχειρήσεις, μαγαζιά, ανθρώπους, συνήθειες, ολόκληρες ζωές.
Κι αυτό δεν το συνειδητοποιούμε μόνο όταν «αγγίζει» το σπίτι μας, την οικογένεια μας, αλλά και όταν «ακουμπά» τον φίλο μας, τον διπλανό μας, τον γείτονα μας. Διότι μόνο τότε καταβαίνουμε ότι όλοι, λίγο πολύ, στο ίδιο καζάνι βράζουμε.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [19:09:47]