Παρασκευή 15 Δεκεμβρίου 06:38      10°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Η κόλαση είναι πάντα οι άλλοι…

Η κόλαση είναι πάντα οι άλλοι…



Χθες το πρωί. Στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ αναπαράγει στην τηλεόραση την μόνιμη, συμπαγή επιχειρηματολογία της Κυβέρνησης. Η οποία συνοψίζεται στο εξής μότο: Για όλα τα δεινά φταίνε αντιπολίτευση, συμφέροντα και δανειστές. Για όλα τα καλά η πολιτική πίστωση εγγράφεται αποκλειστικά στο κεφάλαιο της συγκυβέρνησης.
Περίπου στο ίδιο κλίμα και η ομιλία Τσίπρα το Σάββατο στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ. Απ' την οποία έλειπε μόνο η σαρτρική φράση «Η κόλαση είναι οι άλλοι».
Στο γνωστό θεατρικό του μονόπρακτο με τίτλο «Κεκλεισμένων των θυρών» (1943) ο Γάλλος συγγραφέας και φιλόσοφος Ζαν Πωλ Σάρτρ δίνει παραστατικά την δική του εκδοχή για την όψη της κόλασης.
Δανειζόμαστε στοιχεία απ' το εξαιρετικό βιβλίο της βρετανίδας Χέιζελ Ρόουλι. Δυο γυναίκες και ένας άντρας καταλήγουν στην κόλαση. Φτάνουν ο ένας μετά τον άλλο και βρίσκονται κλειδωμένοι σ' ένα δωμάτιο γεμάτο με κακόγουστες αντίκες.
Στην αρχή ανακουφίζονται. Περίμεναν να βρουν όργανα βασανιστηρίων και καυτά κάρβουνα. Μετά καταλαβαίνουν. Στο δωμάτιο δεν υπάρχουν καθρέφτες, ούτε βιβλία, ούτε άλλα αντικείμενα. Τον μόνο που έχουν, για μια ολόκληρη αιωνιότητα, είναι ο ένας τον άλλον.
Ο άντρας είναι ένας δειλός που απεγνωσμένα θέλει να τον θεωρούν ήρωα. Η μια απ' τις γυναίκες είναι μια φιλάρεσκη προσωπικότητα που συνεχώς αναζητά τον θαυμασμό των αντρών. Και η δεύτερη γυναίκα, μια ομοφυλόφιλη που της αρέσει να βλέπει τους άλλους να υποφέρουν.
Είναι και η πρώτη που συνειδητοποιεί την δυσχερή θέση στην οποία βρίσκονται. Ωστόσο, την φράση «Η κόλαση είναι οι άλλοι», θα την εκστομίσει προς το τέλος του έργου ο δειλός άντρας που καταλαβαίνει ότι δεν υπάρχει, πλέον, οδός διαφυγής.
Ολο το μονόπρακτο είναι μια εξαιρετική αλληγορία των ανθρώπινων σχέσεων, των αλληλοεπηρεασμών, των παιχνιδιών εξουσίας στις συναναστροφές, της επίδρασης που άλλοι ασκούν πάνω μας καθιστώντας μας ίσως φοβισμένους, ίσως αδύναμους και πάντως σίγουρα μη ελευθέρους.
Η φράση του Σάρτρ έμεινε κλασική και στην πολιτική ρητορική ως σημείο καταφυγής εκείνων που θέλουν να φανούν και να δηλώσουν αθώοι του όποιου αίματος. Να μετακυλίσουν ευθύνες, να δείξουν υπαιτίους, να αυτοπροσδιοριστούν στην καλή πλευρά της λίμνης, στην όχθη των άμωμων και αθώων.
Το ίδιο κάνει και η σημερινή Κυβέρνηση που σε σαράντα περίπου μέρες συμπληρώνει έναν χρόνο στο τιμόνι της χώρας. Μιας χώρας που - είναι περιττή οποιαδήποτε ανάλυση- είναι σε πολύ δυσχερέστερη θέση απ' ό,τι πέρυσι τέτοια εποχή.
Για όλα φταίνε οι άλλοι πλην της Κυβέρνησης που κυβερνά. Για όλα η αιτία βρίσκεται κάπου μακριά και πάντως όχι στα εγκληματικά λάθη, στους αυτοσχεδιασμούς, στις αυταπάτες, στους μετεωρισμούς μιας Κυβέρνησης που εφαρμόζει την σκληρότερη πολιτική στην χώρα εδώ και σαράντα χρόνια.
«Η κόλαση είναι οι άλλοι» και ποτέ εμείς… Κάπως έτσι βαδίζει η Κυβέρνηση. Αποσιωπώντας το οφθαλμοφανές. Ότι με τις επιλογές της είναι εκείνη που βύθισε ακόμη βαθύτερα στον ζόφο την ελληνική κοινωνία.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [06:38:57]