Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου 08:28      6°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Βασίλης Μπεκίρης - Υπογράφοντας ακόμα ένα σημαντικό έργο

Βασίλης Μπεκίρης - Υπογράφοντας ακόμα ένα σημαντικό έργο



Συνέντευξη στην Κρίστυ Κουνινιώτη
Μόλις κυκλοφόρησε το νέο, 9ο κατά σειρά, βιβλίο του Βασίλη Μπεκίρη υπό τον τίτλο «Από τον Εθνικό διχασμό στη Μικρασιατική καταστροφή και την εκτέλεση των έξι (1915-1922)» (εκδ. «Historia»).
Με αφορμή τη σημαντική αυτή έκδοση, ζητήσαμε από τον συγγραφέα να μας «συστήσει» το έργο του.
ΣΤΟ ΚΛΙΜΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
Σε τούτο το βιβλίο του, ο Βασίλης Μπεκίρης αναφέρεται στη συνταρακτική εκείνη περίοδο, περιγράφοντας όλα τα ιστορικά γεγονότα καθώς και τους πρωταγωνιστές που τα δημιούργησαν. Ειδικότερα αναφέρεται στον εθνικό διχασμό, ο οποίος προκάλεσε σωρεία δεινών στον τόπο μας και οφειλόταν στην αντιπαλότητα του βασιλιά Κωνσταντίνου με τον πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο. Στην πορεία ο εθνικός διχασμός επισφραγίζεται με τη δημιουργία του κράτους της Θεσσαλονίκης, την επιστροφή του Βενιζέλου στην Αθήνα, την εξορία του Βασιλιά Κωνσταντίνου και του τ. πρωθυπουργού Δημητρίου Γούναρη. Αργότερα μετά τη λήξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος απέστειλε στρατεύματα προς κατάληψη της Σμύρνης οπότε άρχισε η Μικρασιατική εκστρατεία. Εν τω μεταξύ, πραγματοποιήθηκαν μετά από αρκετή καθυστέρηση οι εκλογές της 1ης Νοεμβρίου 1920 τις οποίες έχασε με διαφορά ο Ελ. Βενιζέλος και μάλιστα δεν εξελέγη καν βουλευτής ο ίδιος. Βέβαια τις εκλογές τις κέρδισε η Ηνωμένη Αντιπολίτευση με επικεφαλής τον Δημήτριο Γούναρη, ο οποίος επανήλθε τις παραμονές από την πολύχρονη εξορία του. Στη συνέχεια έγινε το Δημοψήφισμα και επανήλθε από την εξορία και ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος. Και ενόσω συνέβαιναν αυτά στην Ελλάδα, στην Τουρκία αρχίζει να ισχυροποιείται ο Κεμάλ Ατατούρκ, οι σύμμαχοι αρχίζουν να εγκαταλείπουν την Ελλάδα η οποία αγωνίζονταν μόνη της εναντίον της Τουρκίας οπότε σταδιακά επέρχεται η Μικρασιατική καταστροφή και το ξερίζωμα του Ελληνισμού από την Μικρά Ασία. Μετά την Μικρασιατική καταστροφή ακολουθεί η Επανάσταση του 1922, η δίκη, η καταδίκη και η εκτέλεση των έξι ως υπαιτίων της Μικρασιατικής καταστροφής».

Κύριε Μπεκίρη, ποιο το έναυσμα να καταπιαστείτε με αυτή την εποχή στο 9ο βιβλίο σας; Και πόσο χρόνο αφιερώσατε στη συγγραφή του;
Οπως είναι γνωστό, με την πολιτική ιστορία του τόπου μας ασχολούμαι ενεργά την τελευταία 20ετία. Τα συγκεκριμένα θέματα που περιγράφω στο 9ο βιβλίο μου με έχουν απασχολήσει πάρα πολύ διότι θεωρώ ότι είναι από τα σημαντικότερα της πολιτικής ιστορίας του περασμένου αιώνα. Αφορμή δε διά τη συγγραφή του βιβλίου αυτού ήταν η απόφαση του Αρείου Πάγου που αθώωσε τους έξι εκτελεσθέντας από την επανάσταση του1922 και μία μεγάλη συζήτηση που έγινε στη Πάτρα και την οποία είχε προκαλέσει ο δημοσιογράφος Νάσος Νασόπουλος και στην οποία έλαβε μέρος ο Μίκης Πρωτοπαπαδάκης εγγονός του εκτελεσθέντος Π. Πρωτοπαπαδάκη και ο υποφαινόμενος. Βέβαια, για τη συγγραφή του βιβλίου χρειάστηκαν περίπου δύο χρόνια, διότι αναζήτησα πολλά νέα στοιχεία, τα οποία χρησιμοποίησα με στόχο να είμαι περισσότερο αντικειμενικός.
Συνεπώς, μελετώντας τη συγκεκριμένη εποχή, βρεθήκατε ενώπιον νέων στοιχείων, που θελήσατε να αναδείξετε;
Βέβαια χαίρομαι για την ερώτησή σας διότι μου δίδεται η ευκαιρία να αναφερθώ στις πηγές που προσέφυγα και να δικαιολογήσω τον ισχυρισμό μου ότι το βιβλίο αυτό είναι γραμμένο με αντικειμενικότητα, η οποία στηρίζεται σε πολλά και αδιάσειστα επιχειρήματα. Κατ' αρχάς μελέτησα τις δύο αποφάσεις του Αρείου Πάγου, οι οποίες δικαιώνουν την ελληνική δικαιοσύνη ως ανεξάρτητη και αδιάβλητη αρχή. Επίσης, μελέτησα την εισήγηση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Τσάγγα. Πέραν αυτών, μελέτησα αγορεύσεις στη Βουλή των τ. πρωθυπουργών Ανδρέα Μιχαλακόπουλου και Ελευθερίου Βενιζέλου καθώς και άλλων πολιτικών προσώπων τα οποία είχαν ασχοληθεί με την περίοδο εκείνη. Ολα αυτά, μαζί με στοιχεία που συγκέντρωσα από αρχεία του Γενικού Επιτελείου Στρατού και πολλά νέα ιστορικά βιβλία μού έδωσαν πολλά νέα επιχειρήματα, τα οποία περιλαμβάνω στο βιβλίο μου.

Περί αντικειμενικότητας
Απέναντι στα ιστορικά γεγονότα, κατά πόσον είναι εύκολη η ισορροπία στο λεπτό σχοινί της αντικειμενικότητας;
Η ερώτησή σας αυτή με ικανοποιεί ιδιαίτερα, διότι μου δίδεται η ευκαιρία να εκφράσω τις πραγματικές μου απόψεις. Θεωρώ ότι όποιος γράφει ιστορία πρέπει να είναι αντικειμενικός και δίκαιος. Και τούτο διότι αργά ή γρήγορα η αλήθεια θα λάμψει και εκείνος που επηρεάσθηκε από τις ιδεολογίες του θα εκτεθεί ανεπανόρθωτα. Βέβαια, στο παρελθόν οι περισσότεροι συγγραφείς επηρεάζονταν από τις ιδεολογίες τους και δεν έγραφαν πάντοτε την αλήθεια. Προσπαθούσαν να κρύψουν γεγονότα ή να αναφέρουν υπερβολές ώστε να ικανοποιήσουν την ιδεολογία τους ή τα πρόσωπα που θεωρούσαν σαν ίνδαλμά τους. Τέτοια φαινόμενα έχουμε πάρα πολλά την περίοδο του εθνικού διχασμού, κυρίως μετά το 1915, όπου οι Ελληνες ήσαν χωρισμένοι στους Βενιζελικούς και τους Βασιλόφρονες ή τους Φιλελεύθερους και τους Λαϊκούς. Ανάλογα φαινόμενα είχαμε και μετά τον εμφύλιο σπαραγμό, όπου οι Ελληνες είχαμε χωριστεί σε δύο στρατόπεδα, τους εθνικόφρονες και τους αριστερόφρονες. Βέβαια όλα αυτά σχεδόν τελείωσαν μετά το 1974 με πολλά μέτρα που έλαβε κυρίως ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Ετσι σήμερα αλλά και από το 1974 έχει εκλείψει αυτός ο φανατισμός. Αυτών των αρχών της έλλειψης φανατισμού προσπαθώ να εφαρμόσω προσωπικά από το 1999 όταν έγραψα το πρώτο μου βιβλίο. Θέλω να πιστεύω ότι και σε αυτόν τον τομέα έχω πετύχει τους στόχους μου. Γι' αυτό παρακαλώ τους αναγνώστες του βιβλίου αν βρουν κάποια υποκειμενικά στοιχεία να μου τα επισημάνουν. Και δεν πρέπει να ξεχνάτε ότι υπήρξα μαθητής του μεγάλου Παναγιώτη Κανελλόπουλου, τον οποίον κανένας και ποτέ δεν κατηγόρησε για υποκειμενικότητα στα βιβλία του.
Ποια πιστεύετε πως είναι η σχέση των Ελλήνων με τη γνώση της ιστορίας τους;
Γενικά νομίζω ότι οι Ελληνες τα τελευταία χρόνια απομακρύνονται από τις πηγές της ιστορίας. Σήμερα οι Ελληνες και ειδικότερα οι νέοι Ελληνες διαρκώς απομακρύνονται από τις ρίζες μας και την ιστορία μας. Βέβαια, οι νέοι σήμερα ασχολούνται με πολλά άλλα πράγματα και ελάχιστα ασχολούνται με την ιστορία μας, η οποία είναι πολύ μεγάλη και από την οποία πολλαπλώς θα ωφελούντο. Ομως, σε αυτή την περίπτωση σημαντικό ρόλο θα μπορούσε να παίξει το σχολείο, το οποίο δυστυχώς δεν λειτουργεί όπως λειτουργούσε. Παλαιότερα οι μαθητές καταρτίζονταν κατά καλύτερο τρόπο και όλοι αποφοιτούσαν από το σχολείο γνωρίζοντας πολύ καλά την ιστορία μας. Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει, τα σχολικά βιβλία έχουν διαφοροποιηθεί και οι νέοι μας ασχολούνται περισσότερο με τους υπολογιστές και τις τηλεοράσεις και ελάχιστα και λιγότερο με τα σχολικά μαθήματα και την ιστορία.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [08:28:24]