Τετάρτη 13 Δεκεμβρίου 00:11      9°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Τρεις εικόνες με το ίδιο τέλος

Τρεις εικόνες με το ίδιο τέλος



Η παραμονή της γιορτής του Αγίου Ανδρέα με βρήκε να βασανίζομαι με ένα ιδιότυπο δίλημμα.
Είχα αποφασίσει να κρατήσω στη μνήμη μου, όσο κι αν αυτή διαρκέσει, τη μορφή, τη φωνή και τις κουβέντες ενός φίλου, που μετά από ένα εγκεφαλικό έμεινε χωρίς φωνή. Εμεινε χωρίς φωνή ένας τενόρος και σε απραξία ένας λογοτέχνης.
Θεωρούσα πως δεν θα άντεχα μια επίσκεψη στο νοσοκομείο. Ομως αυτή τη μέρα στο δίλημμα επικράτησε η δεύτερη σκέψη, να τον επισκεφτώ.
Πήγα στην ιδιωτική κλινική που τον μετέφερε ένας ανιψιός της γυναίκας του. Η ίδια είχε φύγει ένα χρόνο νωρίτερα, με το ίδιο ακριβώς τρόπο που επεφύλασσε και στον ίδιο ο Δημιουργός. Ο ίδιος ο φίλος μου την υπηρέτησε πιστά στα κρεβατωμένα τρία χρόνια που μεσολάβησαν από το εγκεφαλικό μέχρι του θανάτου της. «Γιατί να μου συμβεί εμένα αυτό» μονολογούσε, στις συναντήσεις μας. «Γιατί να υποφέρει και να υποφέρω τρία χρόνια τώρα;» έλεγε. Από τον γάμο τους δεν απέκτησαν παιδιά.
Με σφιγμένη καρδιά ρώτησα κάποια νοσηλεύτρια πού βρίσκεται ο φίλος μου, λέγοντας της το όνομα με το οποίο είχε εισαχθεί στο νοσοκομείο. Το καλλιτεχνικό του το πήρε ο φθινοπωρινός άνεμος και τον απίθωσε στον τοίχο του προσωπικού μου λογαριασμού στο FB αλλά και στις ιστοσελίδες της Εταιρείας Λογοτεχνών και τη δική μου, με φωτογραφίες από τη ζωή και τη δράση του.
Ενα ψυχρό δωμάτιο με άλλα τέσσερα άδεια κρεβάτια κι εκείνον με τα απαραίτητα για την τροφοδοσία του σωληνάκια μόνιμα και σταθερά τοποθετημένα στο στόμα του, που με δυσκολία ανέπνεε.
Δεν αντιλήφθηκε διόλου την επίσκεψή μου, παρά το ότι του φώναξα με το καθιερωμένο για τους φίλους όνομα του, που δεν είχε καμιά σχέση με το βαπτιστικό μα ούτε και το καλλιτεχνικό του. Καμιά αντίδραση, καμιά ανταπόκριση, κανένα ίχνος της μέχρι πρότινος ικμάδας του, καμιά ένδειξη ζωής, ο φίλος μου στα χέρια της μοίρας κάθε ανθρώπου που βρίσκεται στο σημείο της ημερομηνίας λήξης της ζωής.
Του ξαναφώναξα εντονότερα αλλά και πάλιν εις μάτην.
Αυτή ήταν η πρώτη εικόνα που εισέπραξα μετά την επιλογή μου να προσχωρήσω στη δεύτερη επιλογή μου.
Σήμερα παραθέτω μια είδηση που αλίευσα από το διαδίκτυο:
Η Ιρλανδή τραγουδίστρια Σινέντ Ο' Κόνορ ανάρτησε στην προσωπική της ιστοσελίδα ένα σημείωμα αυτοκτονίας, αναφέροντας ότι έχει πάρει υπερβολική δόση ναρκωτικών.
«Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να αποκτήσεις τον σεβασμό» έγραψε χαρακτηριστικά στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης.
Η Αστυνομία εισέβαλε στο δωμάτιο ξενοδοχείου όπου διέμενε η καλλιτέχνης και πλέον δέχεται ιατρική θεραπεία στο νοσοκομείο. Οπως αποκαλύπτει η βρετανική εφημερίδα «Daily Mail», από δωμάτιο ξενοδοχείου, το οποίο είχε κλείσει με άλλο όνομα, ποστάρισε στον προσωπικό της λογαριασμό το σημείωμα που προκάλεσε κύματα ανησυχίας στους θαυμαστές της. «Υπάρχουν τόσα πολλά που περιμένουν από μια γυναίκα να αντέξει», έγραφε επίσης σε αυτό.
Μητέρα τεσσάρων παιδιών, η Ο' Κόνορ, η οποία είχε υποβληθεί τον περασμένο Αύγουστο σε υστερεκτομή, έγραψε επίσης πως «έκλαιγε και ούρλιαζε επί εβδομάδες» και πως «οι τελευταίες δύο βραδιές με τελείωσαν» για να ολοκληρώσει το σπαραχτικό της μήνυμα:
«Πήρα υπερβολική δόση. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να κερδίσω τον σεβασμό. Δεν είμαι στο σπίτι μου, είμαι σε ένα ξενοδοχείο κάπου στην Ιρλανδία, με άλλο όνομα. Αν δεν έκανα αυτή την ανάρτηση, τα παιδιά μου και η οικογένειά μου δεν θα το μάθαιναν καν. Θα μπορούσα να ήμουν νεκρή εδώ για εβδομάδες και κανείς να μην το μάθει. Είμαι τόσο φρικτή μητέρα και άτομο, που έχω μείνει μόνη μου».
Να και μια τρίτη εικόνα από το έθιμο της αυτοκτονίας των γερόντων της Κέας με κώνειο, «Κείων νόμιμον», όπως χαρακτηριστικά είχε επικρατήσει να λέγεται αυτή η πράξη.
Για αυτό το πρωτοφανές για την εποχή του έθιμο υπάρχει η περιγραφή του Ρωμαίου συγγραφέα Βαλέριου Μάξιμου, όταν το 18μ.Χ. συνοδεύοντας τον ύπατο Πομπήιο Σέξτο κατά το ταξίδι τους προς τη Μ. Ασία χρειάστηκε να καταφύγουν λόγω μιας μεγάλης θαλασσοταραχής στο νησί.
Μια ηλικιωμένη γυναίκα ανώτερης τάξης προσκάλεσε τον Πομπήιο να παραστεί στην αυτοκτονία της. Οταν εκείνος προσπάθησε να την μεταπείσει εκείνη του είπε:
«Μέχρι τώρα, έβλεπα πάντα την τύχη να μου χαμογελάει. Φοβάμαι μήπως η αγάπη για τη ζωή με εκθέσει σε σκληρές αλλαγές και τελειώσω τον βίο μου άθλια, αφού υποστώ τα πιο φρικτά βάσανα. Γιατί ο θάνατος είναι πιο ευχάριστος όταν έρχεται και είσαι ευτυχισμένος».
Στη συνέχεια, προέτρεψε τα παιδιά της να είναι μονιασμένα, τους μοίρασε την περιουσία της και αφού προσευχήθηκε στον Ερμή να την οδηγήσει μέσα από εύκολο δρόμο στον Αδη, ήπιε το κώνειο. Εδειξε με τη σειρά τα μέρη του σώματος της που πάγωναν και όταν ένοιωσε ότι το ψύχος έφτανε στα σπλάχνα και την καρδιά της, ζήτησε από τις κόρες της να της κλείσουν τα μάτια. Και το κείμενο τελειώνει:
«Ημείς εκστατικοί προ του καινοφανούς θεάματος απήλθομεν δακρυρροούντες».



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [00:11:10]