Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου 21:18      6°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Λόγια της πλώρης

Λόγια της πλώρης



Στο μάθημα των πολιτκών επιστημών πρέπει να εισαχθεί και η διδασκαλία της ναυτικής τέχνης. Αφ' ενός σε εμπνέει για υπέροχους παραλληλισμούς, αφ' ετέρου βοηθά την κατανόηση της εγχώριας πολιτικής σημειολογίας.
Είμαστε, βέβαια, ναυτικός λαός και τα έχουμε στο τσεπάκι αυτά. Και πρώτος ήταν, στα μεταπολιτευτικά χρόνια, ο Κ. Μητσοτάκης ο οποίος βούτηξε στα νερά της ναυτικής μας παράδοσης για αντλήσει ορολογία και να διαβεβαιώσει τους Ελληνες πολίτες ότι "περάσαμε τον κάβο" και οδηγούμε το καράβι "σε απάνεμα νερά". Ο κάβος ήταν οι μεγάλες δημοσιονομικές δυσκολίες της περιόδου 1990-93. Εν τέλει, ο λαός δεν εκτίμησε τα απάνεμα νερά, και ψήφισε ξανά τον Α. Παπανδρέου, καθώς οι αποκρατικοποιήσεις της περιόδου εκείνης είχαν εκληφθεί ως ξεπουλήματα. Βλέπεις, είμαστε και "εμπορικός" λαός ταυτοχρόνος, κι έτσι δούλεψε και ο επικοινωνιακός όρος των πολιτικών αντιπάλων, σε έναν λαό που θεωρούσε περιβεβλημένη με ιερή παρακαταθήκη την υπαγωγή των κοινωφελών υπηρεσιών στον δημόσιο τομέα. Ευλογημένη παρακαταθήκη, στο πλαίσιο αυτό, ήταν και η αξιοποίηση του δημόσιου χαρακτήρα των υπηρεσιών προκειμένου να διανέμεται εισόδημα μέσω προσλήψεων και αναθέσεων. Ναυτικοί κόμποι γνωστοί με τους οποίους δέναμε τις δουλειές μας και σέρναμε το καράβι. Διότι αυτός είναι ο σωστός τρόπος με τον οποίο σέρνεις καράβι, ανεξάρτητα αν έχουν προταθεί και άλλοι εναλλακτικοί.
Οι κάβοι έχουν προσδιορίσει την ελληνική πολιτική ρητορεία. Κάβοι, είναι τα ακρωτήρια, ως γνωστόν. Οπως το Κάβο Ντόρο ή το Κάβο Μαλέας. Παρουσιάζουν εμπλοκή ρευμάτων και μεγάλους κυματισμούς. Κάποια παλιότερα χρόνια, πολλά πλεούμενα δεν τα έβγαζαν πέρα με την αναμέτρηση αυτή. Εξ ου και η διέλευση του κάβου ήταν μεγάλη υπόθεση. Πιο ονομαστή περίπτωση ήταν το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας, ονομασία που αποτελεί εκπληκτικό ευφημισμό, καθώς ο Βάσκο Ντε Γκάμα τον υιοθέτησε ως ξόρκι, για κατευνασμό των δαιμόνων. Τρόπον τινά, ήταν ένα Γκαμοσταύρισμα.
Από πλευράς μας, συνεχίσαμε τη ναυτικών προδιαγραφών πολιτική ρητορική, καταφεύγοντας πλέον στο σχήμα της "πορείας προς τα βράχια", η οποία χαρακτήρισε την αλληγορική αναγωγή της ελληνικής πραγματικότητας σε δραματουργικά αφηγήματα. Αλλά βέβαια με την πορεία προς τα βράχια συνέβη ότι ενώ βλέπαμε τα βράχια, πέσαμε εν τέλει πάνω τους.
Και μετά πιάσαμε ξανά τις αναφορές σε κάβους. Κατέφυγε σ' αυτές ο πρωθυπουργός, διαβεβαιώνοντας ότι ήδη περάσαμε τους πιο σημαντικούς κάβους- όχι έναν και δύο, όπως το 1990-93, αλλά κάβους αβέρτα- και ότι τώρα πιάνουμε ήρεμα νερά. Δεν έχει βέβαια ο κ. Τσίπρας την κοψιά του καπετάνιου. Ο Φλαμπουράρης περισσότερο, και ο Βούτσης ίσως. Τους κοιτάς και νομίζεις ότι θα έχουν παρκάρει κάποιο καϊκι έξω από τη Βουλή. Ο κ. Τσίπρας παραπέμπει περισσότερο σε έναν Πίτερ Παν της νεοελληνικής σκηνής. Πετάει χάρη στη μαγική του σκόνη προς τη χώρα του Ποτέ, και τον κυνηγάει ο Χουκ με τη μορφή του Σόιμπλε. Δεν νοιώθει ανασφάλεια που έχει 153 βουλευτές. Οι 153 βουλευτές νιώθούν κάμποση που έχουν πρωθυπουργό τον κ. Τσίπρα;



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [21:18:05]