Τετάρτη 13 Δεκεμβρίου 01:34      8°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


«Για ποια δικαιώματα των παιδιών μιλάμε σήμερα;»

«Για ποια δικαιώματα των παιδιών μιλάμε σήμερα;»



Στις 20 Νοεμβρίου 1989 η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού προσφέροντας ένα νέο ορισμό για την παιδική ηλικία, βασισμένο στα ανθρώπινα δικαιώματα. Η παγκόσμια κοινότητα δεσμεύτηκε τότε να προστατεύει τα δικαιώματα των παιδιών και έτσι η 20ή Νοεμβρίου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Δικαιωμάτων του Παιδιού. Τα 54 άρθρα που περιέχει η Σύμβαση μπορούν να ομαδοποιηθούν σε τέσσερις ευρύτερες κατηγορίες: Δικαιώματα επιβίωσης, ανάπτυξης-εξέλιξης, προστασίας και συμμετοχής.
Αρκούν όμως άραγε οι διεθνείς συμβάσεις για να προστατευθεί ένα παιδί μέσα στον ανελέητο, άγριο και σκληρό κόσμο των ενηλίκων; Παρά τα διεθνή κείμενα προστασίας των παιδιών, που σε πολλές χώρες αποτελούν κενό γράμμα, περισσότερο από ποτέ τα παιδιά βιώνουν σήμερα την αγριότητα, εκατομμύρια παιδιά εξακολουθούν να υποφέρουν από τη φτώχεια και να στερούνται της στοιχειώδους σχολικής εκπαίδευσης, εκατοντάδες χιλιάδες υφίστανται τις τραγικές συνέπειες πολεμικών συρράξεων και οικονομικού χάους, δεκάδες χιλιάδες ακρωτηριάζονται στους πολέμους και τις τρομοκρατικές ενέργειες, οδηγούνται πρόσφυγες σε έναν άγνωστο κόσμο ή χάνουν τη ζωή τους στο δρόμο αυτό και πολλά ακόμη ορφανεύουν ή και σκοτώνονται από τον ιό του AIDS και άλλες ασθένειες, που μαστίζουν τον κόσμο. Τα στοιχεία και οι αριθμοί των ερευνών είναι καταπέλτης στον εφησυχασμό της συνείδησης.
Αφουγκραζόμαστε, άραγε, εμείς οι μεγάλοι της γης τις χιλιάδες παιδικές φωνές που ζητούν να τους δοθεί το δικαίωμα να γεννηθούν, να μεγαλώσουν, να έχουν φαγητό και στέγη, να έχουν γονείς που τα νοιάζονται και τα προστατεύουν, να πάνε στο σχολείο, να ζήσουν με αθωότητα και ανεμελιά τα παιδικά τους χρόνια;
Για ποια δικαιώματα των παιδιών μιλάμε άραγε σήμερα;
Γέμισαν τα ΜΜΕ εικόνες ντροπής για την πολιτισμένη κοινωνία μας! Παιδιά στοιβαγμένα σε βάρκες στην αναζήτηση νέας πατρίδας, άψυχα σώματα παιδιών ξεβρασμένα σε παραλίες από το κύμα, παιδιά με τρόμο στα μάτια που βιώνουν τη φρίκη του πολέμου, παιδιά κακοποιημένα σωματικά με τον πιο φρικαλέο τρόπο από αυτούς που τα έφεραν στον κόσμο, παιδιά που πωλούνται σε παζάρια σαν αντικείμενα, που πεθαίνουν για ένα ποτήρι νερό, ένα εμβόλιο, μια χούφτα στάρι… Παιδιά που δεν έχουν την παραμικρή δυνατότητα αντίδρασης απέναντι σε έναν κόσμο που δήθεν φτιάχνουν οι ενήλικες γι΄ αυτά χωρίς αυτά. Κι εμείς απλά θεατές… Λυπούμαστε, κλαίμε, αλλάζουμε κανάλι, προσευχόμαστε ίσως για τον Αχμέτ, την Αλίντα, τον Κεμάλ, την Αϊσέ, τον Μπατίλ κι ύστερα προχωράμε σφυρίζοντας αδιάφορα στην καθημερινότητά μας.
Ομως, όταν νοιάζομαι δρω, συμμετέχω, βοηθώ με όποιο ταπεινό μέσο έχω. Αντιστέκομαι ως άνθρωπος και παλεύω για έναν κόσμο ανθρώπινο, δίκαιο και ειρηνικό, που δικαιούται κάθε παιδί! Αν θέλω να λέγομαι άνθρωπος…
* Η κ. Ρογδάκη είναι σχολική σύμβουλος Α/θμιας Εκπ/σης Αχαΐας και
γεν. γραμματέας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων Αχαΐας.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [01:34:26]