Κυριακή 17 Δεκεμβρίου 23:44      4°-13° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Μέρες Βασίλη Λεβέντη

Μέρες Βασίλη Λεβέντη



Τις παραμονές των τελευταίων εκλογών ουκ ολίγοι έσπευδαν να τον συναντήσουν προσδοκώντας να ενταχθούν ως υποψήφιοι σε μια (εκλόγιμη) θέση στα ψηφοδέλτια του κόμματος του.
Εννοείται ότι οι περισσότεροι, αν όχι όλοι από αυτούς που τον… «ερωτεύτηκαν» όψιμα, έφαγαν από τον ίδιο πόρτα.
Οπως πόρτα φαίνεται να τρώει για την ώρα και ο Αλέξης Τσίπρας, που επιχείρησε, και επιχειρεί, να τον προσεταιριστεί ευελπιστώντας να αποτελέσει το κόμμα του το ασφαλές «μαξιλαράκι» για την επιβίωση της κυβέρνησης του, τώρα που έρχονται τα μεγάλα ζόρια στη Βουλή με το Ασφαλιστικό και την ψήφιση της μείωσης των συντάξεων.
Σε κάθε περίπτωση, πάντως, και όποια και αν είναι η εξέλιξη των πραγμάτων, γεγονός είναι ότι τον τελευταίο καιρό ο Βασίλης Λεβέντης βιώνει την απόλυτη δικαίωση, έπειτα από τριάντα σχεδόν χρόνια μοναχικής πορείας στη δική του πολιτική έρημο.
Πρωτίστως με δική του ευθύνη, και μέσα από τα αμετροεπή τηλεοπτικά «κηρύγματα» του, στα οποία διολίσθαινε συχνά στην ύβρη και στην υπερβολή με τη στεντόρεια τότε φωνή του, ο πρόεδρος της Ενωσης Κεντρώων λοιδορήθηκε και σατιρίστηκε όσο κανένας άλλος πολιτικός στη μεταπολιτευτική Ελλάδα.
Ομως, επειδή η πολιτική είναι μικρογραφία της ζωής και γράφει με τη σειρά της τα πιο απίθανα σενάρια, ζούμε πλέον την εδραίωση του Λεβέντη στο πολιτικό σύστημα και την εμφάνισή του τον τελευταίο καιρό ως ενός καθοριστικού ρυθμιστή των εξελίξεων.
Ποιος να το περίμενε τον καιρό που οι πίτσες πήγαιναν κι έρχονταν στο περιβόητο «Κανάλι 67», ότι θα ερχόταν μια μέρα που από τα χείλη του Λεβέντη θα κρεμόταν μια ολόκληρη κυβέρνηση που προσδοκά να βρει στο πρόσωπό του τον απαραίτητο σύμμαχο για να μην πέσει, εάν επιβεβαιωθούν οι χειρότεροι φόβοι που έχουν φωλιάσει στο Μέγαρο Μαξίμου.
Ομως, προς το παρόν τουλάχιστον, ο Λεβέντης δεν φαίνεται να υποκύπτει στις κυβερνητικές «σειρήνες», παρ' ότι πολλοί προεξοφλούν ότι είναι θέμα χρόνου η συνεργασία του με την Κυβέρνηση.
Λέγοντας πάντα αυτό που σκέπτεται, χωρίς υπεκφυγές και μισόλογα, (όχι κάτι σύνηθες για έναν πολιτικό) δεν παύει να επαναλαμβάνει ότι ο τόπος πρέπει να αποκτήσει μια οικουμενική κυβέρνηση, με την εδραίωση του μεγάλου συνασπισμού ΣΥΡΙΖΑ και Νέας Δημοκρατίας.
Επειδή, την ίδια ώρα, αναγνωρίζει με περισσή ειλικρίνεια ότι το δικό του κόμμα, όπως και τα άλλα που κυμαίνονται σε χαμηλά ποσοστά, δεν έχουν το απαραίτητο κύρος να σταθούν σε κυβερνητικό επίπεδο στο ύψος των περιστάσεων.
Μπορεί να διαφωνεί κανείς σε πολλά με τον Λεβέντη, μπορεί αν είναι άνω των σαράντα να γέλαγε και να έκανε κάποτε χαβαλέ μαζί του, βλέποντας τον στους ατελείωτους τηλεοπτικούς μονολόγους του, δεν μπορεί ωστόσο να μην αναγνωρίσει ότι αυτός ο μοναχικός καβαλάρης που «έφτυσε αίμα» για να μπει στη Βουλή, είναι πολιτικά πολύ πιο ώριμος από πολλούς άλλους που πρωταγωνιστούν χρόνια στο δημόσιο βίο, «πεθαίνοντας» για υπουργικές καρέκλες και βόλτες με τα ελικόπτερα….




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [23:44:50]