Δευτέρα 11 Δεκεμβρίου 13:43      4°-14° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Τα τρία «συν» της συναίνεσης

Τα τρία «συν» της συναίνεσης



Ενας καθηγητής μας στο πανεπιστήμιο, λάτρης της αρχαίας ελληνικής γραμματείας, έλεγε όχι κάθε έννοια που εμπεριέχει στην αποτύπωση της το πρόθεμα «συν» απαιτεί τρία συστατικά στοιχεία. Εμπιστοσύνη, κατανόηση, παραχώρηση.
Ετσι μόνο αποκτούν νόημα οι έννοιες συνεργασία, συνεννόηση, συμφωνία, συνύπαρξη, συνεταιρισμός και, φυσικά, η έννοια συναίνεση που τις τελευταίες ημέρες επανήλθε επιθετικά στον δημόσιο λόγο, ως επιδίωξη του Πρωθυπουργού πριν και κατά το συμβούλιο αρχηγών υπό τον Προκόπη Παυλόπουλο.
Το πρόβλημα του κ. Τσίπρα δεν είναι η θεμιτή του πρόθεση να ζητήσει απ' τα κόμματα της αντιπολίτευσης στήριξη στις κρίσιμες ψηφοφορίες που έπονται στην Βουλή. Υπό άλλες συνθήκες, μάλιστα, μια τέτοια κίνηση θα ερμηνευόταν ως ένδειξη εύλογου ρεαλισμού και πολιτικής σωφροσύνης.
Το πρόβλημα του πρωθυπουργού είναι ότι, πλέον, δεν εμπνέει εμπιστοσύνη στους συνομιλητές του. Εντός και εκτός των τειχών. Δηλαδή, ούτε στην αντιπολίτευση αλλά ούτε και σ' ένα σημαντικό τμήμα της κοινοβουλευτικής του ομάδας.
Πριν μερικές εβδομάδες ο υποψήφιος πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Ευάγγελος Μεϊμαράκης, μιλώντας στο Αίγιο, αποκάλεσε τον Πρωθυπουργό ψεύτη. Περίπου έτσι τον αντιμετωπίζουν όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί, εξαιρουμένου του συνοδοιπόρου του στην κυβέρνηση Πάνου Καμμένου.
Και συναίνεση, συμπόρευση, συνοδοιπορία, συμφωνία, συγκατάβαση χωρίς τον παρανομαστή της εμπιστοσύνης και της αξιοπιστίας δεν επιτυγχάνεται, όπως θα έλεγε, ξανά, ο καθηγητής μας.
Ενα παράδειγμα. Ο κ. Τσίπρας υπήρξε τυχερός. Ως ο μόνος πρωθυπουργός στις τελευταίες δεκαετίες που ζήτησε και πήρε - το καλοκαίρι- ευρεία στήριξη από μια συντριπτική κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Εκτοτε, αντί να επενδύσει σ' ένα κλίμα πολιτικής νηφαλιότητας, έκανε το ακριβώς αντίθετο. Ακολούθησε έναν δρόμο συστηματικής απαξίωσης όσων συγκατένευσαν στο αίτημά του για εθνική συνεννόηση.
Και τώρα που μαζεύονται ξανά σύννεφα στον ουρανό της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ ξανασπεύδει να ζητήσει βοήθεια. Πριν επανέλθει στη ρότα αποδόμησης όσων τον εμπιστευτούν.
Δεν είναι μυστικό. Απαντες γνωρίζουν ότι στις τάξεις των βουλευτών της συγκυβέρνησης υπάρχουν ισχυροί θύλακες αντίστασης για τις αλλαγές στο ασφαλιστικό, για το νέο φορολογικό νομοσχέδιο, την φορολόγηση των αγροτών κ.λπ. Ο κ. Τσίπρας βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο μιας κοινοβουλευτικής συντριβής που ενδεχομένως οδηγήσει σε απροσδιόριστες εξελίξεις, ακόμη και στην απώλεια της δεδηλωμένης.
Εξ ου και η πρεμούρα για συναίνεση. Δεν εννοεί την εθνική συνεννόηση. Εννοεί την πολιτική του επιβίωση. Και την διατήρηση του πολιτικού του κεφαλαίου. Δεν έχει στον νου του την ειλικρινή συστράτευση των πολιτικών δυνάμεων.
Εχει την πολιτική αποκαθήλωση των αντιπάλων του, ως συμμετέχοντες σ' ένα κάδρο που ο ίδιος φιλοτέχνησε με τις παλινωδίες, τους ερασιτεχνισμούς, τις αυταπάτες αλλά και τον παλαιοκομματικό τρόπο πολιτικού φέρεσθαι, τους τελευταίους μήνες.
Με μια κουβέντα, στα αδιέξοδα που η Κυβέρνηση του δημιούργησε αναζητεί αντίβαρο και διέξοδο στην διακομματική συναίνεση. Μόνο που, όπως φάνηκε, ουδείς δείχνει πλέον διάθεση να τον εμπιστευτεί.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [13:43:31]