Παρασκευή 15 Δεκεμβρίου 22:06      10°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Το κρασί… κρασάκι

Το κρασί… κρασάκι



Τα καλοκαίρια στο χωριό, όταν η λειψυδρία μάς «χτυπούσε» την πόρτα, οι σοφοί γέροντες μας έλεγαν να κάνουμε οικονομία στο νερό, γιατί θα πούμε το νερό… νεράκι. Και τώρα, ενήλικες πια, μάθαμε πως με την «πρώτη φορά αριστερά» στο «τιμόνι», θα πούμε το κρασί, …κρασάκι. Ναι είναι αλήθεια, όσο γελοίο και αν φαντάζει, ως λύση απελπισίας, διότι όσο και να το «τραβήξεις», …δε μακραίνει και η - «πρώτη φορά Αριστερά» - κυβέρνηση των σαλτιμπάγκων προσπαθεί να «…σκεπάσει τα πόδια» και, «…ξεσκεπάζει το κεφάλι» μηχανευόμενη τρόπους, να σπρώξει ένα-ένα τα προαπαιτούμενα, χωρίς να τραβήξει και πολύ το σκοινί, μα της λείπει η τέχνη, καθότι πρωτάρα στο κουρμπέτι.
Ναι, με πείραξε πολύ ο ειδικός φόρος κατανάλωσης στο κρασάκι, όχι γιατί είμαι πότης δεινός, μα γιατί ακόμα «χτυπά» στις φλέβες μου αυτό το ελληνικό παραδοσιακό στοιχείο, και κάθε τι που το απειλεί με θυμώνει και δυσανασχετώ. Το ποτηράκι «της παρέας», η κόκκινη ή λευκή κλωστή που με μαεστρία «δένει» τις συντροφιές στα ταβερνάκια, ο οίνος που ευφραίνει την ελληνική καρδιά, αιώνες τώρα, δώρο και αυτός της γόνιμης και ευλογημένης γης, δεν λησμονήθηκε «ελεύθερος», αλλά δόθηκε βορά στα θηρία, ανταλλάχθηκε με το φόρο στην ιδιωτική εκπαίδευση. Πιάσε το αβγό και κούρεψέ το.
Δράττομαι της ευκαιρίας να σχολιάσω τα όσα καταγράφει η δημοσιογραφική κάμερα τις τελευταίες εβδομάδες και αφορούν στην ευκολία με την οποία στοχοποιούνται ολόκληρες κοινωνικές ομάδες, σε μια πρωτότυπη κυβερνητική ρουλέτα, δίχως μακροπρόθεσμο σχέδιο, χωρίς σαφείς στόχους, με μόνο κριτήριο να συμπληρωθούν τα ποσά, που θα εξασφαλίσουν την πολυπόθητη εκταμίευση. Ακροβατώντας η Κυβέρνηση, μεθυσμένη από τις αναθυμιάσεις των ψευδών της και από το πλήθος των ατοπημάτων της, παραπαίει και με παιδαριώδη προχειρότητα παίζει στα ζάρια κάθε ιερό και όσιο που διαθέτουμε ως λαός. Μα είναι σοβαρά πράγματα αυτά και περιμένουμε αυτός ο «θίασος» να βγάλει τη χώρα από την κρίση; Αυτοί, που ανταλλάσσουν τα μέτρα με άλλα, μέσα σε ένα απόγευμα, χωρίς να κοστολογήσουν οφέλη και ζημίες και να υπολογίσουν το πλήθος των ερειπίων που αφήνουν πίσω τους; Αντίστοιχες καταστάσεις δεν έχουμε ζήσει και αν δεν είμαστε τραγικοί που ανεχόμαστε και ευλογούμε όλα αυτά, ως αναγκαστικοί κοινωνοί των συνεπειών, θα τολμούσα να πω πως είναι όντως ένας διασκεδαστικός θίασος που νομίζει πως κυβερνά.
Με μια πληθώρα υπεσχημένων στους δανειστές, με πλειάδα εξοντωτικών φόρων που έγιναν αποδεκτοί ή επινοήθηκαν από τους πρωτάρηδες της συγκυβέρνησης, με την παράδοση «γης και ύδατος», κατάφεραν (μάλλον;) να μας εξασφαλίσουν μια ακόμα δόση, η οποία βέβαια θα επιστραφεί και με το αζημίωτο, ενώ θα έχει «σπείρει» φωτιά και παγωνιά συνάμα στα ελληνικά σπίτια.
Αυτοί που μας διαπόμπευσαν, πλήγωσαν το κύρος της χώρας και μας διέσυραν διεθνώς με τα παιδιαρίσματα και τις εφηβικές ατασθαλίες τους, εκείνοι που μας δυσφήμισαν μέχρι τα πέρατα της γης, αυτοί που άνοιξαν διάπλατα τα σύνορά μας και προσπαθούν να ανταλλάξουν την φρίκη των λαθροεισερχόμενων αλλά και την δική μας, με «ευνοϊκότερη» αντιμετώπιση από τους «φιλεύσπλαχνους» εταίρους, οι τζογαδόροι των οίκων των Ελλήνων, επινόησαν να φορολογήσουν και το ποτήρι το κρασάκι που πίνουμε να ξεχνιόμαστε, το κρασάκι που κάθε ελληνικό σχεδόν σπίτι παράγει αυτοτελώς και ερασιτεχνικά για να «φιλεύει» τους καλούς του φίλους.
Σημειολογικά, η παραπάνω διαπίστωση με πληγώνει αφάνταστα, σαν ράπισμα σε ανοικτή πληγή, σαν να είναι η χαριστική βολή, το «μάτι» του ισοπεδωτικού «αριστερόστροφου» κυκλώνα που πήρε τα πάντα στο διάβα του. Το βασανιστικό ερώτημα που ξεπηδά σαν φλόγα από το μυαλό μου είναι μέχρι που θα φτάσει η «μάχαιρα» και τι ακόμα θα παρασύρει και θα ισοπεδώσει στο διάβα του ο «χείμαρρος» της παρακμής μέχρι να καταλαγιάσει και να ξεθυμάνει.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [22:06:28]