Κυριακή 17 Δεκεμβρίου 16:10      4°-13° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Η μεγάλη χαμένη ευκαιρία του Αλέξη Τσίπρα

Η μεγάλη χαμένη ευκαιρία του Αλέξη Τσίπρα



Δεν πρέπει να εξεπλάγη κανείς από το «ναυάγιο» ενός ακόμη συμβουλίου πολιτικών αρχηγών. Ηταν μια απολύτως αναμενόμενη εξέλιξη, η οποία ήλθε να επιβεβαιώσει με τη σειρά της ότι η πολυπόθητη εθνική συναίνεση παραμένει (ακόμη και σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς που διανύουμε) όνειρο μακρινό και άπιαστο για το σημερινό πολιτικό σύστημα.
Ναι, τώρα είναι τα κόμματα του ευρωπαϊκού προσανατολισμού που έχουν το δίκιο με το μέρος τους, καταλογίζοντας «αναξιοπιστία» στον Αλέξη Τσίπρα. ΗΤΑΝ ο ίδιος ο πρωθυπουργός που «τορπίλισε» την όποια πιθανότητα να επιτευχθεί μια μίνιμουμ εθνική συνεννόηση με τις αλλεπάλληλες ανακολουθίες του, τον προφανή οπορτουνισμό του.
Αναμφίβολα, η μεγάλη ευκαιρία χάθηκε το περασμένο καλοκαίρι, όταν σε μια πρωτοφανή κίνηση στα μεταπολιτευτικά χρονικά η αντιπολίτευση που τάσσεται υπέρ της ευρωπαϊκής προοπτικής της χώρας ψήφισε μια ομολογουμένως επώδυνη συμφωνία για να μην βιώσουμε τον απόλυτο εφιάλτη: Την αποβολή μας από την ευρωζώνη.
Ηταν μια μεγάλη ευκαιρία για τον τόπο, αλλά και προσωπικά για τον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος θα μπορούσε να την αξιοποιήσει και να μετεξελιχθεί από πρωθυπουργός μιας κυβέρνησης «ερμαφρόδιτης» Αριστεράς ως ο ηγέτης μιας εθνικής προσπάθειας για να βγει η χώρα από το τέλμα.
Ομως, ο ίδιος, αντί να κάνει τότε ένα γενναίο άνοιγμα στα κόμματα της αντιπολίτευσης που στήριξαν την Ελλάδα και μαζί μ' αυτήν και την κυβέρνηση του (κατά τη λαϊκή παροιμία «κοντά στον βασιλικό ποτίζεται και η γλάστρα»), προτίμησε την πλάνη, την απόλυτη πολιτική ιδιοτέλεια.
Προσέφυγε στις κάλπες όταν είχε διαβεβαιώσει τους πολιτικούς του αντιπάλους (αυτούς που του είχαν ρίξει σανίδα σωτηρίας) ότι δεν θα πήγαινε σε εκλογές.
Και όταν αναδείχθηκε νικητής, επιδόθηκε σε ένα ρεσιτάλ αλαζονείας, πιστεύοντας ότι θα τα έβγαζε πέρα με το γνωστό «δεκανίκι» της λαϊκής Δεξιάς και προσπερνώντας με περισσή ευκολία το γεγονός ότι τα πολύ δύσκολα προαπαιτούμενα της συμφωνίας του καλοκαιριού θα έπρεπε να περάσουν από τη δική του κυβέρνηση στη Βουλή.
Τώρα, που βλέπει ότι στις επόμενες κρίσιμες ψηφοφορίες τα κουκιά μπορεί και να μην του βγουν, καθώς η κυβερνητική πλειοψηφία των 153 βουλευτών «τρίζει», κατέφυγε στη γνωστή πρωτοβουλία να ζητήσει τη συναίνεση της… πρόθυμης αντιπολίτευσης για το Ασφαλιστικό, ευελπιστώντας ότι θα την έφερνε βόλτα και πάλι.
Ομως, αυτό δεν ήταν δυνατό να ξανασυμβεί. Οπως είχε πει κάποτε και ο Αβραάμ Λίνκολν, μπορείς να τους ξεγελάς όλους για λίγο καιρό, λίγους όλο τον καιρό, αλλά όχι όλους όλο τον καιρό.
Το διαχρονικό νόημα αυτής της σημαντικής ρήσης φαίνεται ότι αγνόησε ο Αλέξης Τσίπρας, όχι μόνο τον καιρό που βρισκόταν στην αξιωματική αντιπολίτευση, (λέγοντας κατά ομολογία του και… υπερβολές), αλλά και αφότου έγινε πρωθυπουργός.
Κρίμα γι' αυτόν, δυστυχώς για την Ελλάδα….





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [16:10:51]