Τρίτη 12 Δεκεμβρίου 01:16      4°-14° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Να λέμε τα ευχάριστα

Να λέμε τα ευχάριστα



Να λέμε τα ευχάριστα. Ο υπουργός της Παιδείας εξήγγειλε εθνικό διάλογο (για την παιδεία). Αυτό σημαίνει ότι θα ληφθούν αποφάσεις για μια νέα εθνική πολιτική, έχοντας συνεκτιμηθεί οι απόψεις φορέων και πλευρών, ειδικών και εμπειρικών, αλλά και παροδικών μετόχων του εκπαιδευτικού γίγνεσθαι. Σ' αυτούς συγκαταλέγονται οι γονείς μαθητών που πηγαίνουν σήμερα στο σχολείο. Βέβαια, μόλις βγουν οι αποφάσεις, τα παιδιά τους θα έχουν τελειώσει το σχολείο με το καλό, οπότε η προς δρομολόγηση πολιτική θα αφορά την επόμενη γενιά, αλλά αυτό έχουν οι διάλογοι ευρείας εμβελείας και πλατιάς συμμετοχής. Δεν μπορούν να τελειώσουν αύριο το πρωί. Το πιο φυσιολογικό μάλιστα είναι να μην τελειώσουν καθόλου, καθώς χρόνο με το χρόνο όλο θα προστίθενται νέες φουρνιές εκπαιδευτικών, μαθητών Α' δημοτικού και γονέων, αλλά και νέες φουρνιές συνδικαλιστών, βουλευτών, υπουργών και κομμάτων. Και ο διάλογος θα συνεχίζεται.
Είμαστε δημοκρατικός τόπος που διοικείται από δημοκρατικά κόμματα τα οποία ηγούνται από στελέχη με δημοκρατική συνείδηση. Δεν έρχονται στην εξουσία για να εφαρμόσουν μονολιθικά κάποιες δογματικές απόψεις. Το συζητούν το πράγμα. Μπορεί να ζήτησαν την εντολή των πολιτών στη βάση προγραμμάτων και διακηρύξεων- αν υποθέσουμε ότι έστω κι ένας πολίτης ψηφίζει κυβέρνηση με βάση την εκπαιδευτική της πρόταση- αλλά στη δημοκρατία όλες οι απόψεις έχουν αξία, ίση φυσικά, και όλες θα κατατεθούν πριν καταλήξουμε, αποφασίσουμε, σχεδιάσουμε, εφαρμόσουμε, διαπιστώσουμε, ακυρώσουμε και ξανασυζητήσουμε τι θα αναθεωρήσουμε στην επόμενη φάση της πολιτικής μας.
Στο μεταξύ, οι μαθητές θα ακολουθούν τη δοκιμασμένη διαδικασία, που δεν είναι μεν ιδανική- το συμφωνούμε αυτό εδώ και μια 20ετία, άλλωστε, με την οξυδέρκεια και την ευθυκρισία που μας διακρίνει- αλλά είναι αντικειμενική: Παρουσιάζει τον ίδιο βαθμό δυσκολίας και εξοντωτικής αποτελεσματικότητας για όλους τους μαθητές, συνεπώς δεν χαρίζεται σε κανέναν, ενώ δίνει σε όλους την ευχέρεια προσαρμογής στα βασικά χαρακτηριστικά της.
Που είναι:
@Απηνές διάβασμα για διαγωνίσματα σχολείου, φροντιστηρίου, ξένες γλώσσες.
@Χαλαρή έως και αδιάφορη σχέση με το σχολείο, το οποίο αποδέχεται τον ρόλο αυτόν και δεν παρεμποδίζει την προσπάθεια του μαθητή να τρέξει στους ρυθμούς των εξεταστικών απαιτήσεων για εισαγωγή στα ΑΕΙ.
@Οι εξεταστικές απαιτήσεις για εισαγωγή στα ΑΕΙ γίνεται ερήμην των ΑΕΙ, δηλαδή η Νομική Σχολή δεν έχει λόγο και ρόλο στην επιλογή των νέων που θα εκπαιδεύσει.
@Αποστήθιση και αποφυγή βασάνου πάνω σε πτυχές της γνώσης που έχουν μορφωτικό χαρακτήρα και δεν εξυπηρετούν τις τεχνικές και τις απαιτήσεις επιτυχίας στο πανεπιστήμιο, συνεπώς αποτελούν περίσπαση.
@Χαμηλή καθοδήγηση των μαθητών σε σχέση με επαγγελματικούς κλάδους και τομείς, έτσι ώστε να μην έχουμε συνωστισμό, γενοκτονίες και παιδομαζώματα σε σχολές- κεντρικούς ποταμούς, αλλά να υπάρχει κατεύθυνση των νέων σε σχολές πιο συναφείς με αντικείμενα, των οποίων οι νέοι αγνοούν την ύπαρξη.
Δεν είναι όλα αυτά ευχάριστα. Ξέρουμε άλλωστε ότι η επιτυχία στο πανεπιστήμιο έχει τόσες απαιτήσεις από τους εφήβους, ώστε μετά την εισαγωγή εκρήγνυνται, αποπροσανατολίζονται, τα φορτώνουν στον κόκκορα, καταρρέουν, προσχωρούν σε αντισυστημικά σχήματα που εμφανίζονται ως τιμωροί ή νομιμοποιητές της άρνησης για προσπάθεια και προσαρμογή στην πραγματικότητα. Αλλά κατά βάθος είναι επωφελές αυτό: Αποτελεί φιλτράρισμα στο οποίο το πολιτικό σύστημα έχει ρόλο Ποντίου Πιλάτου. Η ελληνική ζωή γεμίζει από νέους πανεπιστημιακής θητείας μεν, αλλά ακατέργαστους, φρεναρισμένους, καμμένους, συντριμμένους. Δεν φταίει το σύστημα γι' αυτό. Δική τους ευθύνη είναι η διαχείριση του εαυτού τους μέσα στο πέλαγος των Μεγάλων Ευκαιρών που τους δίνει η πατρίδα.
Αυτό μας κάνει κοινωνία μετρίων, βέβαια, αλλά και η πολλή έξαρση δεν καλό. Προς το παρόν διαλεγόμεθα σε εθνικό επίπεδο και θα εξαπολύσουμε την εθνική μεταρρύθμισή μας όταν είμαστε εθνικά έτοιμοι. Αυτά θέλουν τον εθνικό τους χρόνο. Τα εθνικά τους χρόνια, μάλλον. Αλλά δεν πειράζει. Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει, όπως είναι γνωστό. Ούτε άλλες χώρες πεθάνανε, αλλά οι στιχουργοί τους δεν το έχουν προσέξει.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [01:16:09]