Σάββατο 16 Δεκεμβρίου 03:49      7°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Ο Μόσχοβος κι ο Κίσσαβος

Ο Μόσχοβος κι ο Κίσσαβος



Ο μικροέμπορος εξυπηρετεί την πελατεία, μεσημεράκι Δευτέρας. Εχει πάρει τα πάνω του με τα νέα που ακούει. "Ξέρεις που θα τους χώσει τώρα ο Πούτιν; Χα!".
Τα νέα είναι ότι η Τουρκία κατέρριψε ρωσικό αεροσκάφος. Αμ δεν ήξερε με ποιούς έχει μπλέξει. Θα πάρει φόρα τώρα ο Πούτιν και θα τους κάνει μία και είκοσι.
Πήγε δύο και είκοσι, αλλά ο Πούτιν δεν είχε αντιδράσει ακόμα. Προφανώς ήθελε χρόνο για να οργανώσει το χουνέρι.
Χουνέρι είναι τουρκική λέξη. Την αντίστοιχη ρώσικη δεν την ξέρουμε. Αν υπάρχει και δεν έχουν και οι ρώσοι την τούρκικη. Αλλά βέβαια οι Ρώσοι είναι τρομερή περίπτωση. Ακόμα και σήμερα κρατάει η φήμη αυτή, ακόμα και σήμερα τους ατενίζουμε με θαυμασμό, δέος, συμπάθεια, αισθήματα κοινότητας, όπως άλλωστε κάναμε επί δύο αιώνες, τον καιρό των Οθωμανών. Ακόμα τούτη την άνοιξη, ραγιάδες, τούτο το καλοκαίρι, ώσπου να ' ρθει ο Μόσχοβος, να φέρει το σεφέρι.
Αλλά ο Μόσχοβος δεν ήρθε. Ηρθε κάποια στιγμή ο Κατσώνης και ο Ορλόφ, κάνανε έναν ξεσηκωμό, οι ραγιάδες θεώρησαν πως εκείνη ήταν η στιγμή, παρασύρθηκαν, ο Ορλόφ απέτυχε, ο Κατσώνης συνετρίβη στην Ανδρο και έγινε περιπαικτικό τραγούδι, και οι ραγιάδες έμειναν με τους Οθωμανούς, οι οποίοι τους κόψανε έναν ακόμα λογαριασμό για ατυχή εξέγερση.
Αλλά εξακολουθήσαμε να περιμένουμε τον Μόσχοβο, η δε ιδέα αυτή επέβαλε στον Αλέξανδρο Υψηλάντη να ξεκινήσει την επανάσταση του '21 Φεβρουάριο από τη Μολδοβλαχία, επειδή πόνταρε σε ευκολότερη κινητοποίηση των χριστιανικών δυνάμεων και ανάμειξη ή έστω κάλυψη από τη ρωσική πλευρά, παρά τις αντιρρήσεις του Καποδίστρια που ήξερε τις (μη) διαθέσεις του Τσάρου καλύτερα από τον καθένα.
Ούτε τότε φάνηκε ο Μόσχοβος. Ούτε και ποτέ. Προηγήθηκε η εκδήλωση φιλελληνικής αλληλεγγύης από τους (μισητούς σήμερα) δυτικούς, για να ενώσει δυνάμεις και η Μόσχα, και να την τιμάμε σήμερα για τη συμμετοχή της στο Ναβαρίνο. Στη συνέχεια, βέβαια, ανέπτυξε κι εκείνη τα πλοκάμια της, μέσω του "ρωσικού κόμματος", κόντρα σε γαλλόφιλους κι αγγλόφιλους, αλλά μέχρι εκεί.
Αλλά ακόμα και σήμερα το δέος για τη λεβεντοσύνη των ομοδόξων ρώσων καλά κρατεί, και αναφερόμαστε σ' αυτούς σαν να πρόκειται για τον μεγάλο ξάδελφο που θα βάλει τα δύο πόδια σ' ένα παπούτσι στους μόρτες της γειτονιάς.
Ομως οι μόρτες πήγαν και κατέρριψαν το αεροπλάνο του μεγάλου ξάδελφου, κι εκείνος αντέδρασε μια βομβαρδισμό ενός κονβόι και μέχρι εκεί.
Α ναι: Και με καταγγελίες. Μας εμφάνισε μια Τουρκία που λίγο πολύ είναι μπλεγμένη σαν κοινός μαφιόζος σε βρωμοδουλειές με τη σέσουλα, και που εκμεταλλεύεται σαν ύαινα τις καταστάσεις, μετατρέποντας την αποσταθεροποίηση και τα μαζικά δράματα σε ευκαιρία για μπίζνα, στην οποία εμπλέκεται οικογενειακώς η ηγεσία της.
Μπροστά στις καταγγελίες αυτές, η δυτική πλευρά αυτό που είχε να αντιτάξει ήταν σύσταση για ψυχραιμία. Η Τουρκία, είπε ο πρόεδρος Μπους, έχει δικαίωμα να υπερασπίζεται τον εναέριο χώρο της. Οι δε ΗΠΑ, λέμε εμείς, έχουν δικαίωμα να υπερασπίζονται όχι μόνο τον εναέριο χώρο της Τουρκίας, αλλά και την ίδια την Τουρκία. Μάλιστα, το δικαίωμά τους αυτό, το έχουν αντιληφθεί σαν υποχρέωση.
Δεν μας σοκάρουν αυτά. Ο ρόλος της Τουρκίας ενισχύεται συνεχώς, λόγω αλλεπάλληλων ανωμαλιών στα εδάφη εγγύς της Μέσης Ανατολής και νοτίως του Καυκάσου. Επειδή η μπάλα τείνει να χάνεται εκεί λόγω πολυπλοκότητας και ιδιοσυστασίας των εμπλεκομένων πυρήνων, αλλά και λόγω ασύλληπτα γρήγορης μετατροπής των δεδομένων, ο τρόπος με τον οποίο η δύση εποπτεύει (;) ή τηρεί ισορροπίες (;) είναι εντελώς μπακάλικος και υποτυπώδης. Αναχρονιστικός και ατελέσφορος. Εξ ου και μας προέκυψε αυτός ο κροταλίας που λέγεται Ισις και που αναπαράγεται μέσα στα ίδια τα ευρωπαϊκά χώματα, σαν τις ταινίες του Κάρπεντερ που βλέπαμε στις μέρες του '80.
Μπακάλικα πράγματα,λοιπόν. Ο μικρέμπορος που λέγαμε τυλίγει τα ψώνια, δίνει τα ρέστα, ο κόσμος φεύγει μέσα στη συννεφιά του, αλλά τα πράγματα θα πάρουν τη σωστή σειρά μόλις ο Μόσχοβος πει να φέρει εκείνο το σεφέρι. Μπορεί ο Πούτιν και ο Μεντβέντεβ να είναι ο ένας πιο κοντός από τον άλλον, αλλά πρόκειται περί κόλπου. Οποτε θέλει η Ρωσία θα βγάλει τον αρκουδίσιο εαυτό της και θα καθήσει κάθε κατεργάρης στον πάγκο του. Το ότι δεν το κάνει, είναι φυσικά θέμα τακτικής, αυτής που ακολουθεί από εποχής Μεγάλης Αικατερίνης και δώθε.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [03:49:51]