Σάββατο 16 Δεκεμβρίου 01:29      7°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Δεν χωράει λήθη ούτε συγνώμη σε αιματοβαμμένους τυράννους

Δεν χωράει λήθη ούτε συγνώμη σε αιματοβαμμένους τυράννους



Η κουβέντα μας άνοιξε με αφορμή την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου και το χρονικό της ημέρας.
Μερικοί από την ομήγυρη και ενώ απολαμβάναμε τον καφέ μας, έδωσαν το έναυσμα.
-Τι λέτε αγαπητοί μου; μετά από 75 τόσα χρόνια δεν πρέπει να συγχωρούνται οι «μεταστάντες» χιτλερίσκοι και άλλοι όμοιοι που αιματοκύλησαν τον κόσμο;
Θα συνεχίσει να τους κυνηγάει το αμαρτωλό παρελθόν τους;
Παγωνιά στην παρέα. Ανατριχίλα για την διατύπωση τέτοιων αντιλήψεων.
-Δεν το πιστεύετε -συνέχισε- ότι ο «αποθανών δεδικαίωται»; Ετσι δεν λέει και η Εκκλησία μας;
Η κουβέντα μας, προς στιγμήν, άναψε. Κάποιοι άλλαξαν όψη και χλόμιασαν. Τον λόγο πήρε ένας της παρέας που ασχολείται ενσυνείδητα με τα ιερά γράμματα. Απευθυνόμενος δε προς τους… ολιγαρχικών αντιλήψεων, θέλησε να αντιδράσει, έντονα.
Οι φίλοι δεν ταραχθήκαμε, όπως όταν συμβαίνει να μη συμφωνούμε σε κάτι.
Αλλά είπαμε ότι οι απόψεις των συνομιλούντων είναι σεβαστές.
Γιατί αν αρχίσει ο διάλογος με σκληρό και απαξιωτικό λόγο -μάλιστα χωρίς βάσιμα επιχειρήματα- τότε η συζήτηση εκτρέπεται και προσεγγίζει τα όρια του καβγά!
Ετσι κρατηθήκαμε στα όρια του πολιτισμένου επιπέδου.
Θυμηθήκαμε και τους στίχους του Ευρυπίδη από την τραγωδία «Πρωτεσίλαος» που λέει: «Δυοίν λεγόντοιν, θατέρου θυμωμένου, ο μην αντιτείνων τοις λόγοις σοφότερος», δηλαδή όταν μιλούνε δύο και ο ένας θυμώνει, σοφότερος είναι εκείνος που δεν αντιμιλάει.
Καθώς όμως φούντωνε η κουβέντα, δεν ικανοποίησε ορισμένους οι οποίοι επέμειναν στο… «δεδικαίωται ο αποθανών…».
Τότε επενέβη εκ νέου ο κατέχων την ουσιαστική έννοια των λόγων του Αποστόλου Παύλου και έδωσε την πραγματική ερμηνεία.
-Επιτρέψτε μου, αγαπητοί μου, να σας θυμήσω ότι η έννοια που δίνεται στη διατύπωση της αποστολικής ρήσης, είναι ελλιπής και λαθεμένη στην ερμηνεία, από πολλούς.
- Ο Απόστολος Παύλος, στην Προς Ρωμαίους επιστολή του, λέει:
«Ο γαρ αποθανών δεδικαίωται από της αμαρτίας (1)» που σημαίνει:
Σ' έναν πεθαμένο, η αμαρτία δεν έχει καμιά εξουσία, γιατί ο νεκρός δεν μπορεί πλέον να αμαρτήσει.
Δηλαδή ο λόγος του Παύλου αναφέρεται στο μέλλον του αποδημήσαντος, όχι στο παρελθόν του. Το παρελθόν του παραδίδεται στη κρίση του Δημιουργού.
Δεν εννοεί ο Απόστολος πως ο θάνατος μας δίνει συγχωροχάρτι για τις αμαρτίες και τα αδικήματά μας.
Δεν είναι δυνατόν να συμφωνήσουμε με την άποψη της συγχώρεσης στους μεταστάντες.
Προπάντων, όταν πρόκειται για μεγάλους εγκληματίες.
Δεν μπορούν να διαγράφονται τα αποτρόπαια εγκλήματα των «αγγέλων του θανάτου» των Χίτλερ, των Μουσολίνι, των Στάλιν και άλλων πολλών. Αν ήταν έτσι, η Ιστορία θα ήταν μια παρέλαση «αθωωμένων κακούργων».
Ο νεότερος της παρέας ζήτησε να μάθει αν συμφωνούν τα παραπάνω και με τους πρωταιτίους της απριλιανής δικτατορίας (21 Απριλίου 1967).
-Τηρουμένων των αναλογιών, φυσικά και ισχύουν. Χάλκευσε, μην το ξεχνάμε, την κατάλυση του δημοκρατικού πολιτεύματος και την επιβολή της εκτροπής από το Σύνταγμα, ως χιλιάδες συλλήψεις, φυλακίσεις, εξορίες, βασανιστήρια, δολοφονίες.
Προάγγελοι υπήρξαν η «αγία» τριάδα: Ανάκτορα-Αποστασία-Παπαδόπουλος.
Μετά η δυάδα: Ιωαννίδης-Αττίλας.
Εφτασε, μάλιστα, ως τον διεθνή διασυρμό της χώρας μας, με αποκορύφωμα τον σφαγιασμό και τον ακρωτηριασμό της Κύπρου.
-Θεωρείτε, λοιπόν, ότι οι Απριλιανοί και διάφοροι δικτάτορες, δεν πρέπει να είναι «συγχωρεμένοι»;
- Γι' αυτούς, αγαπητέ μου, τους «εθνοσωτήρες» δεν χωράει ούτε συγνώμη ούτε λήθη. Οχι βεβαίως από κακότητα ή εκδικητικότητα. Αλλά από αίσθηση δικαίου και αυτοάμυνας.
Καθώς οι λαοί που λησμονούν και συγχωρούν, μοιραίως θα ζήσουν τα ίδια από κάποιους άλλους «ίδιους» και ιδιοτελείς.
Συνεπώς, η δική τους εγκληματική αφροσύνη θα τους φταίει.
Τι να πούμε αν σχολιάσουμε και την πρόσφατη άποψη του υπουργού Παιδείας; «Περί της γενοκτονίας των Ποντίων»!
Παραποιήθηκε, παρερμηνεύθηκε στη διατύπωση; Ισως. Ξεσήκωσε όμως, θύελλες και με επακόλουθα που προκάλεσαν αναταραχές. Προκάλεσε την εθνική συνείδηση.
Είναι ποτέ δυνατόν να δίνουμε συγχωροχάρτια στους εγκληματίες και μακελάρηδες των λαών; Ασφαλώς όχι! Διότι έτσι ενθαρρύνονται οι σφαγείς των λαών και δικαιώνονται για τις αποτρόπαιες πράξεις τους.
Ευστόχως, λοιπόν, ο Απόστολος των Εθνών, είπε: «Ο γαρ αποθανών δεδικαίωται της αμαρτίας». Οι ζώντες δεν δικαιούνται να απαλλάσσουν από τις αμαρτίες τους μεταστάντες. Γι' αυτό ευχόμαστε στους αποδημήσαντες εις Κύριον: «Θεός σχωρέσ' τον!».
Σε όσους κακούργησαν κατά του «τόπου τους» και του λαού τους, η μόνη μνήμη και το μόνο επιτύμβιο που τους ταιριάζει είναι και ο λόγος της Αθηνάς που είπε για τον Αίγισθο: «Ως απόλοιτοι και άλλος όστις ταύτα γε ρέζοι» (2) («Την ίδια μοίρα να 'χει όποιος ανάλογα αμαρτήσει»).
Αν και ο Αίγισθος είχε διαπράξει το ελάχιστο από τα εγκλήματα που έπραξαν οι παραπάνω εγκληματίες των παγκοσμίων πολέμων.
1.- Προς Ρωμαίους: κεφ. ΣΤ΄, 7
2.- Οδύσσεια, α 47.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [01:29:07]