Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου 19:26      6°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Μια βραδιά στη Βαρκελώνη

Μια βραδιά στη Βαρκελώνη



Εκείνο το γλυκό φθινοπωρινό σαββατόβραδο στη Βαρκελώνη, ο αγώνας πρωταθλήματος στο Καμπ Νου είχε τελειώσει με νικήτρια την Μπαρτσελόνα και το πλήθος έφευγε χαμογελαστό, ικανοποιημένο, έχοντας απολαύσει μια ακόμη μεγάλη ποδοσφαιρική παράσταση μιας εκ των κορυφαίων ομάδων στον πλανήτη.
Εκστασιασμένος από αυτό που μόλις είχα ζήσει, είπα να το κόψω με τα πόδια για το κέντρο της πόλης. Και τότε, εντυπωσιάστηκα από μια εικόνα που μου έμεινε χαραγμένη στο μυαλό.
Συνειδητοποίησα ότι από το γήπεδο έφευγαν ολόκληρες οικογένειες, με τον ίδιο φιλήσυχο τρόπο που θα αποχωρούσαν από κάποιο θέατρο.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ το νεαρό ζευγάρι που κρατούσε από το χέρι τις κορούλες του, που ήταν ντυμένες με τη φανέλα του Μέσι, όπως δεν θα ξεχάσω και τη γιαγιά με το κασκόλ της Εσπανιόλ σε κάποιον άλλο αγώνα, που χτυπιόταν σαν το χταπόδι κάθε φορά που η αγαπημένη της ομάδα πλησίαζε στο γκολ.
Και ήταν σ' εκείνο το ματς που ένα ζευγάρι ηλικιωμένων μού υπέδειξε με ευγενικό τρόπο ποια ήταν η θέση μου, όταν αντιλήφθηκε ότι ήμουν ξένος και δεν ήξερα πώς έπρεπε να πάω σ' αυτήν.
Εχοντας παρακολουθήσει μερικά ματς στην Ισπανία κι έχοντας πάρει μια γεύση της εκεί ποδοσφαιρικής κουλτούρας, μπορώ να καταλάβω γιατί την ώρα που η Μπαρτσελόνα έριχνε μια μεγαλοπρεπή τεσσάρα στη Ρεάλ στο γήπεδο της, μέσα στο θρυλικό Μπερναμπέου, οι οπαδοί της μεγάλης αντιπάλου χειροκροτούσαν ιπποτικά τον Ινιέστα όταν έβγαινε από τον αγωνιστικό χώρο.
Μόνο θλίψη σε κάθε Έλληνα ποδοσφαιρόφιλο προκαλεί η σκέψη ότι την ώρα που στο Μπερναμπέου εκτυλίσσονταν μεγάλες ποδοσφαιρικές σκηνές, εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου, στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας επικρατούσε πολεμική ατμόσφαιρα με το παραδοσιακό ντέρμπι Παναθηναϊκού - Ολυμπιακού να ματαιώνεται.
Τιμωρούμε, δηλαδή, το ποδόσφαιρο επειδή δεν μπορούμε ή δεν θέλουμε να τιμωρήσουμε ό, τι το πληγώνει. Και αποδεικνυόμαστε ανίκανοι να διασφαλίσουμε τα αυτονόητα (όπως τη διεξαγωγή ενός ποδοσφαιρικού αγώνα), αναποτελεσματικοί για να εξαλείψουμε τη βία από τα γήπεδα, χρόνια τώρα.
Ομως, κάπου εδώ, αναπόφευκτα αρχίζουν οι συγκρίσεις. Γιατί οι Ισπανοί, (επίσης μεσογειακός λαός και με τραυματικά ιστορικά βιώματα κι αυτοί) κατάφεραν να έχουν πολιτισμένη ατμόσφαιρα στα γήπεδά τους, όπου απολαμβάνεις το ποδόσφαιρο και δεν φοβάσαι μήπως σου έρθει τίποτα στο κεφάλι, ενώ έχουν γίνει και ποδοσφαιρική υπερδύναμη με τις ομάδες τους να μεγαλουργούν;
Η απάντηση είναι απλή. Οι Ισπανοί αγαπούν πραγματικά το ποδόσφαιρο και οι ομάδες τους, ιδίως τα μεγάλα κλαμπ που είναι… πολυεθνικές επιχειρήσεις με όλη τη σημασία της λέξης, προστατεύουν και προάγουν, σε αγαστή συνεργασία μεταξύ τους, το προϊόν τους.
Ετσι, κάθε ποδοσφαιρικό ματς της Πριμέρα Ντιβιζόν είναι και μια γιορτή, μια απολαυστική εμπειρία, που αν τη ζήσεις μελαγχολείς συγκρίνοντάς την με τα δικά μας χάλια εδώ.
Ως εκ τούτου, μετά λόγου γνώσεως, σας διαβεβαιώνω ότι εάν παρακολουθήστε έστω κι ένα ματς στο Καμπ Νου ή στο Μπερναμπέου, θα ζοριστείτε πολύ μετά να ξαναπάτε σε ελληνικό γήπεδο!





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [19:26:49]