Κυριακή 17 Δεκεμβρίου 06:40      4°-13° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Τα όρια της διαφήμισης

Τα όρια της διαφήμισης



Μέσα στο ευρύτερο χάος που χαρακτηρίζει την άνοστη πεζότητα των εικοσιτετραώρων μας εν καιρώ μνημονίων και δυστυχώς εμπλουτίζεται και διανθίζεται ακαταπαύστως με νέες «παραστάσεις», ορισμένες «λεπτομέρειες» περνούν απαρατήρητες ως ανάξιες λόγου, παρόλο που προσβάλλουν τη λογική, την ηθική, την αισθητική και το συναίσθημά μας, ως ανθρώπων που σκέπτονται και κρίνουν τα προσλαμβανόμενα οπτικοακουστικά ερεθίσματα.
Προ ολίγων ημερών βρέθηκα σε γνωστό πολυχώρο της πόλης, με σκοπό να παρακολουθήσω την προβολή κινηματογραφικής ταινίας που έκανε πρεμιέρα στις αίθουσες. Το συγκεκριμένο είδος ψυχαγωγίας, εξακολουθεί - συγκριτικά πάντα - να αποτελεί έναν σχετικά χαμηλού κόστους τρόπο διασκέδασης και φυσικά πόλο έλξης ανθρώπων κάθε ηλικίας και βέβαια παιδιών. Είναι λογικό λοιπόν να μας απασχολεί, ως νοήμονες οντότητες και ως γονείς η ποιότητα του χώρου και του προσφερόμενου καταναλωτικού «προϊόντος», με τα συμπαρομαρτούντα του, και θα επιμείνω σε αυτά. Το είδος του θεάματος είναι στη διακριτική ευχέρεια του καθενός να το επιλέξει από σειρά διαθέσιμων εναλλακτικών προτάσεων. Για τα συμπαρομαρτούντα όμως βρίσκεται προ εκπλήξεως και προφανώς υποχρεώνεται να τα δεχτεί, δίχως να έχει λόγο στην επιλογή.
Θα ήθελα αρχικά να σημειώσω πως θεωρώ απαράδεκτο και καταχρηστικό, από τη στιγμή που οι προσφερόμενες υπηρεσίες διατίθενται επί αμοιβή και όχι δωρεάν, και επιπλέον, οι χρεώσεις για τις κάθε λογής «λιχουδιές» είναι «παραφουσκωμένες», να υποχρεωνόμαστε να ανεχτούμε - κατά την έναρξη των προβολών - «ένα κάρο» διαφημίσεις, που μας υπενθυμίζουν πως οι «έξυπνοι» παίκτες τα «παίρνουν» από παντού. Θα μου πείτε προφανώς και είναι νόμιμο. Θα συμφωνήσω. Είναι όμως και ηθικό; Εδώ θα μπορούσατε να ισχυριστείτε ότι αναζητούμε ψύλλους στ' άχυρα. Αυτή είναι η άκοπη και εύκολη απάντηση. Αλλοίμονο μας αν τα αφήσουμε όλα στην τύχη τους και αβρόχοις ποσίν δεχόμαστε κάθε ευφάνταστο νεωτερισμό. Είναι καιρός πια να «προσλαμβάνουμε» με κριτική διάθεση, «ψηλαφώντας» και την παραμικρή λεπτομέρεια, διότι περιθώρια για περαιτέρω εκπτώσεις, στρογγυλοποιήσεις και απλοποιήσεις δεν υπάρχουν.
Επανερχόμενος στο θέμα του «φιλτραρίσματος» της προσλαμβανόμενης πληροφορίας, θα ήθελα να σημειώσω πως ενοχλήθηκα ιδιαίτερα από προβαλλόμενη διαφήμιση γνωστού αναψυκτικού, η οποία με έναν απίστευτο τρόπο, συνέδεε την αδήριτο ανάγκη των μελών μιας «τυπικής» οικογένειας για επιστροφή στην οικογενειακή εστία, την νοσταλγία και την λαχτάρα των γονιών να μαζέψουν πάλι «κάτω από τα φτερά τους» τα παιδιά τους, με δέλεαρ παραδοσιακές οικογενειακές «αξίες», όπως ένα πιάτο νόστιμο φαγητό από τα χέρια της μαμάς, με όλη την αγάπη της και τη μητρική φροντίδα, …με την παρουσία του εν λόγω αναψυκτικού στο τραπέζι, ως αναπόσπαστου κομματιού του πάζλ της οικογενειακής πληρότητας και ως ευγενούς χορηγού ευτυχίας. Άκουσον, άκουσον…
Ως Ελληνες (και είμαστε περήφανοι για αυτό) ζούμε άρρηκτα δεμένοι με την οικογένειά μας, και οι δεσμοί των γονιών με τα παιδιά παραμένουν ουσιαστικοί και σταθεροί, στην ποιότητα και την έντασή τους, ακόμα και όταν αυτά απομακρυνθούν από την οικογενειακή εστία. Με την προστασία, ως κόρης οφθαλμού, αυτών των μοναδικών δεσμών, διατήρησε το Εθνος, σε όλη την ιστορική του πορεία την συνέχεια και την οντότητά του. Η οικογένεια, για εμάς τους Ελληνες, είναι ιερό στοιχείο και δεν την αναδεικνύει, ούτε την ενδυναμώνει κανένα συνοδευτικό γεύματος, ουδείς επίδοξος χορηγός ευτυχίας. Οι στενοί οικογενειακοί δεσμοί είναι οντότητες στο αίμα μας και δεν υπόκεινται σε ρυθμιστικές τροποποιήσεις της έντασης και του βάθους τους, ούτε χρειαζόμαστε την παρουσία εξωτερικών συμβόλων που θα «φρεσκάρουν» την οικογενειακή μας μνήμη. Κάθε προσπάθεια καπήλευσης αυτού του ιδιαίτερου φυσιογνωμικού μας στοιχείου, θεωρώ πως είναι απαράδεκτη και ιδίως όταν μας επιβάλλεται να την προσλάβουμε διαμέσου ψυχαγωγικής ανάπαυλας, (την οποία πληρώνουμε και με το παραπάνω) εμμέσως και υπογείως.
Πρέπει επιτέλους να μπουν όρια στην άνευ όρων παράδοσή μας στον «θαυμαστό» κόσμο της διαφήμισης. Είναι πάνω από όλα θέμα προσωπικής αξιοπρέπειας. Δεν είναι δυνατόν να καταναλώνουμε ό,τι μας προσφέρεται, χωρίς ίχνος κριτικής διάθεσης και να εγκαταλείπουμε εαυτούς, έρμαια των επαγγελματιών της προπαγάνδας. Τα όρια της αξιοπρέπειας και του ηθικά αποδεκτού θα τα θέσουμε εμείς και όχι οι πωλητές καταναλωτικών αγαθών. Απαιτείται και επιβάλλεται να υπάρχουν «στεγανά». Η πλύση εγκεφάλου συντελείται πανταχόθεν, συστηματικά και μεθοδικά και τα πρώτα θύματα είναι τα παιδιά μας, τα οποία έχουμε καθήκον να προστατεύσουμε.
Προσωπικά, στο οικογενειακό τραπέζι, οτιδήποτε φέρει ετικέτα μού προκαλεί θλίψη και αγανάκτηση. Και αυτό, διότι σε αυτό το παραδοσιακό τραπέζι ο γνήσιος Έλληνας, οφείλει να είναι αυτάρκης σε αγαθά (να το γεμίζει με εγχώρια προϊόντα) και αυτοκαθοριζόμενος σε συναισθήματα. Κάθε τι άλλο φαντάζει περιττό και παράταιρο.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [06:40:51]