Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου 21:22      6°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Α1 ΕΣΚΑ-Η: Οταν μιλούν οι «παλιοί»...

Α1 ΕΣΚΑ-Η: Οταν μιλούν οι «παλιοί»...



Μια ματιά να ρίξει κάποιος στους κορυφαίους, μέχρι στιγμής, σκόρερς του φετινού πρωταθλήματος της Α1 ΕΣΚΑ-Η και θα διαπιστώσει ότι ούτε ένας εξ αυτών δεν ανήκει στη λεγόμενη «νουβέλ βαγκ» του τοπικού μπάσκετ.
Οι περισσότεροι, μάλιστα, από τους κορυφαίους - με βάση πάντα το σκοράρισμα - παίκτες της πρώτης τη τάξη τοπικής κατηγορίας είναι «παλιοσειρές», δηλαδή παίζουν μπάσκετ από τα μέσα της 10ετίας του ΄90! Πάρτε για παράδειγμα τον Θάνο Μενούνο της Αγυιάς ή τον Θανάση Νικολόπουλο της Αχαγιάς ΄82 ή πολύ περισσότερο τον «γερόλυκο» Γιάννη Βαρδίκο των Αραχωβιτίκων/Ακταίου, ο οποίος, παρότι έφτασε αισίως στα 42 (!), εξακολουθεί να κάνει θραύση μέσα στα παρκέ (τα νταμπλ-νταμπλ τα έχει στην... καθισιά του!).
Με λίγα λόγια, η «φουρνιά» των παικτών που γεννήθηκαν στα τέλη της 10ετίας του ΄70 και στις αρχές της 10ετίας του ΄80, όχι μόνο εξακολουθεί να δίνει «παρών» στα παρκέ της ΕΣΚΑ-Η, αλλά, πολύ περισσότερο, συνεχίζει να κάνει τη διαφορά.
Τέτοιοι παίκτες υπάρχουν σχεδόν σε όλους τους συλλόγους της Α1 Κατηγορίας, πλην του Προμηθέα 2014 και των Νέων Εσπερου ΑΟΠΑ (των θυγατρικών, δηλαδή, του Προμηθέα και του Εσπερου ΑΟΠΑ αντίστοιχα), που έχουν άλλη αποστολή και εντελώς διαφορετική φιλοσοφία.
Στην Παναχαϊκή π.χ. είναι ο Γιώργος Τόγιας και ο Γιώργος Παππάς που κλήθηκαν από τον Θανάση Λιόνα για να βοηθήσουν φέτος την κατάσταση. Στην ΕΑΠ είναι ο Τόλης Αγγελόπουλος, ο οποίος λειτουργεί κάπως σαν «πάτερ φαμίλιας», με υπαρχηγό τον Βασίλη Σαμαρά, στην Σφήκα είναι ο Βαγγέλης Κιούφης, ο οποίος, παρά τα έξτρα κιλάκια, εξακολουθεί να είναι «οπλισμένος», στην Κρήνη ΄97 είναι οι δυο Κώστηδες (Λαμπρόπουλος και Βαλκανάς) που περνάνε δεύτερη εφηβεία, ενώ στα Αραχωβίτικα/Ακταίο ο Βαρδίκος έχει δίπλα του τον Φώτη Σίψα και τον πατημένο, εδώ και μια 3ετία, 30άρη Χριστόφο Σταυρουλάκη.
Η λίστα, όπως βλέπετε, είναι μεγάλη και θα πρέπει να θέσει σοβαρούς προβληματισμούς τόσο στους παράγοντες των ομάδων (αυτοί κάνουν τη δουλειά τους βέβαια...), όσο (κυρίως) στους προπονητές - ειδικά αυτούς των ηλικιακών τμημάτων - και στα στελέχη της ΕΣΚΑ-Η.
Φυσικά στη δημοκρατική (και μπασκετικά) κοινωνία που ζούμε, κανείς δεν μπορεί να κόψει το μπάσκετ από κανέναν και είδαμε, μάλιστα, ότι όσες φορές στο παρελθόν επιχειρήθηκαν να μπουν φραγμοί και όρια στην συμμετοχή των λεγόμενων «30άρηδων», το συγκεκριμένο μέτρο απέτυχε παταγωδώς, επιφέροντας, μάλιστα, ακριβώς τα αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που πήγε να φέρει.
Τη λύση στο παραπάνω πρόβλημα (αν μπορούμε, φυσικά, να το χαρακτηρίσουμε ως πρόβλημα) μας δίνει ένα μικρό ταξίδι πίσω στον χρόνο. Γιατί, λοιπόν, εξακολουθούν να παίζουν μπάσκετ σε αυτό το επίπεδο παίκτες που ξεκίνησαν την ενασχόλησή τους με το άθλημα στις αρχές της 10ετίας του ΄90; Η απάντηση είναι απλή: Γιατί έμαθαν σωστά τα βασικά του μπάσκετ. Γιατί έπαιξαν σε τσιμεντένια γήπεδα, με βροχές, κρύα και αέρηδες. Γιατί έπαιζαν μπάσκετ 365 ημέρες το χρόνο, σε Επίσημο, Ανεπίσημο, Σχολικό και σε επίπεδο γειτονιάς. Γιατί τα μόνα ηλεκτρονικά παιχνίδια που έπαιζαν τότε τα σημερινά «παλιοσείρια» ήταν τα φλιμπεράκια στα Ψηλαλώνια και στην Καντίνα στο Ρίον, άντε και κανένα... πρωτόγονο Atari ή Sega Mega Drive.
ΚΩΣΤΑΣ ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [21:22:22]