Τρίτη 12 Δεκεμβρίου 01:15      4°-14° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Τα δακρυσμένα μάτια

Τα δακρυσμένα μάτια



Ζαν Κλοντ Γιούνκερ ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, απαντώντας σε ερώτηση ευρωβουλευτού τι είναι η Ευρώπη, απάντησε:
«Η Ευρώπη είναι ο φούρναρης στην Κω που έδωσε ψωμί στους πεινασμένους πρόσφυγες, όχι μόνο μια φορά»!!!
Λίγες μέρες - ώρες πριν η Τασία Χριστοφιλοπούλου, υφυπουργός στην πρώτη φορά αριστερή κυβέρνηση του κ. Τσίπρα, είχε ξεστομίσει λάσπη και χολή για τους μετανάστες λέγοντας ότι «περνάνε καλά στα νησιά και κάνουν ηλιοθεραπεία» και αργότερα θα στολίσει τους ακρίτες - νησιώτες του Αιγαίου φωνάζοντας «ότι πλούτισαν από τους μετανάστες» εννοώντας προφανώς ότι κερδοσκοπούσαν εις βάρος των προσφύγων.
Λάσπη είχε, λάσπη έριξε. Χολή είχε, χολή πέταξε.
Πήρα τηλέφωνο το φίλο μου τον Λευτέρη στη Μυτιλήνη και των ειρωνεύτηκα:
«Λευτεράκη, όλο το καλοκαίρι, εγώ στην Αμοργό και εσύ στη Μυτιλήνη, μου εξιστορούσες τα πάθη σας με τους χιλιάδες πρόσφυγες. Τα πάθη σας και τα πάθη τους. Τώρα τι γίνεται; η κα Τασία λέει ότι καλοπερνάτε και τα οικονομάτε κιόλας»;
Αγρίεψε έριξε κάτι γαλλικά και μου είπε με παράπονο:
Ακου φίλε, εγώ όλο το καλοκαίρι είχα πάρει την οικογένειά μου και πήγαμε στο χωριό μου! Ηταν επιτακτική ανάγκη, γιατί το σπίτι μου είναι στο λιμάνι και καταλαβαίνεις ότι όλοι αυτοί οι δυστυχισμένοι ζούσαν εκεί.
Λίγο πριν αν θυμάστε με μια επονείδιστη φράση του, είχε καταργήσει τα θαλάσσια σύνορα ο πρωθυπουργός Τσίπρας.
Εκεί περίμεναν γιατί εκεί στο λιμάνι θα ερχόταν το καράβι να τους παραλάβει.
Ο κόσμος πολύς και η πόλη απροετοίμαστη να τους δεχθεί.
Οταν επιστρέψαμε βρήκαμε τα πράγματα χειρότερα. Για να μπούμε στο σπίτι μας, έπρεπε να περάσουμε ανάμεσα από γυναίκες με πεινασμένα παιδιά. Οι περισσότεροι μας κοιτούσαν δακρυσμένοι, πονεμένοι και με μια βουβή αξιοπρέπεια. Κλείσαμε την πόρτα. Τα παιδιά μας λείπανε και στρώσαμε στην κουζίνα να φάμε. Στην τραπεζαρία ακουγόταν πιο πολύ ο θόρυβος και περισσότερο τα κλάματα των παιδιών.
Κάναμε τον σταυρό μας και ευχαριστήσαμε τον Θεό για ό,τι μας έδωσε, για ό,τι είχαμε και για ό,τι δεν μας… έτυχε. Ομως κανένας από τους δυο μας δεν είχε τη δύναμη να πιάσει πιρούνι και μαχαίρι.
Μείναμε μετέωροι για λίγο. Φάνηκε ότι μας απασχολούσε το ίδιο πρόβλημα. Στα μάτια της γυναίκας μου άρχισαν να κυλούν δάκρυα, εγώ επιστράτευσα τον εγωισμό μου για να μην ακολουθήσω... για λίγο όμως.
Οταν εκείνη, αφού μιλήσαμε με τα μάτια, σηκώθηκε πήρε το ένα πιάτο και όσο ψωμί υπήρχε στο τραπέζι, πήγε στην εξώπορτα άνοιξε και το έδωσε σ' αυτούς που ήταν απ' έξω, τότε άρχισα και εγώ να κλαίω και όχι μόνο.
Δεν είχα τόσα χρόνια απολαύσει τόσο έντονα τα δακρυσμένα της μάτια και το πλατύ χαμόγελο της.
Καθίσαμε λίγο πιο κοντά. Σχεδόν ο ένας πάνω στον άλλο. Φάγαμε από ένα πιάτο και οι δυο. Δεν θυμάμαι καν αν φάγαμε και με το ίδιο πιρούνι.
Αν η κυρία... Τασία ήθελε να πει γι' αυτά τα συναισθήματα που πλημμύρισαν τις καρδιές μας. Αν ήθελε να πει ότι η αγάπη μας μεγάλωσε, βοηθώντας τους συνανθρώπους μας ναι τότε συμφωνώ μαζί της, ναι, γίναμε πάμπλουτοι σε αισθήματα. Ναι, πλουτίσαμε από τους μετανάστες, βρήκαμε έναν τρόπο να φάμε το ψωμί γλυκό και το λίγο να μας περισσεύει!!! Αυτή είναι η Ελλάδα, φίλε. Αυτό είναι το μεγαλείο της φυλής μας κι αυτό δεν μπορεί να μας το πάρει κανείς!!! Διστάζω να προσθέσω κάτι. «κρείτον σιγαν» λέγανε οι αρχαίοι μας, θα χαρίσω όμως στον Λευτέρη, τη γυναίκα του και σε όλους τους ακρίτες - νησιώτες το ποίημα του φίλου Σπύρου Τραχάνη:
«Τα Δακρυσμένα Μάτια»
Καλότυχα φρονώ τα δακρυσμένα μάτια
Για τα παιδιά που λιμοκτονούν
Για το παγερό φτερούγισμα
Του βίαιου θανάτου
Απ' άκρη σε άκρη της Γής
ια τις αμέτρητες αδικίες…
Γιατί τίποτε πιο ωραίο
Από τα δακρυσμένα μάτια.
Κανένα πιο πολύτιμο κόσμημα
Από δυο διαμάντια στην άκρη των βλεφάρων
Αυτά τα δάκρυα μπορούν
Να σβήσουν τις φωτιές του κόσμου.
* Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Εθελοντών Αιμοδοτών.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [01:15:29]