Δευτέρα 11 Δεκεμβρίου 02:41      1°-11° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Τα τραγούδια του Πανούση

Τα τραγούδια του Πανούση



Δεν περιμέναμε τις καταγγελίες Πανούση για να πληροφορηθούμε ότι πυρήνες των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ είχαν μια συνάφεια με πυρήνες αντισυστημικούς. Η συμβατότητα αυτή ενείχε δύο στοιχεία: Μια συγγένεια στο επίπεδο των ιδεολογικών καταβολών και μια συγκατάβαση στο πεδίο της ενσάρκωσης της αντισυστημικής ιδέας σε πράξη. Οχι έγκριση αλλά κατανόηση. Καμιά φορά, κάτι ενδιάμεσο, αν θυμηθούμε κάτι αμφίσημες διατυπώσεις, ναι-μεν-αλλάδικες.
Αυτό το φαινόμενο ήταν ευδιάκριτο και γνωστό στο ευρύ κοινωνικό σώμα. Δεν εμπόδισε τον ΣΥΡΙΖΑ να εγκριθεί από την κοινωνία με τη συμβατική μέθοδο της συνταγματικής ψηφοφορίας, δημοκρατικότατα. Οι λόγοι που η κοινωνία δεν είχε πρόβλημα από την προαναφερθείσα συνάφεια (η οποία ως σχέση δεν μπορεί να εκλαμβάνεται αναπόδεικτα σαν συνεργασία) ήταν οι εξής:
1. Μεγάλο μέρος του λαού, ιδιαίτερα σε φάσεις όπου δοκιμάζονται οι σχέσεις του με το σύστημα, εμφανίζει μια δεκτικότητα στην αντισυστημική ιδέα. Εδώ είχε οπαδούς η 17Ν που δολοφονούσε κόσμο (βλέπεις, είχε έγκριτο "θυματολόγιο", μεταξύ υπηρετών και απολογητών του συστήματος, παραγματικούς ή καθ' υπερβολήν και κατά φαντασίαν), θα μας έπιανε αλλεργία με πυρήνες των Εξαρχείων που κλέβουν τράπεζες και ρίχνουν ρουκέτες σε εφορείες;
2. Στην κορύφωση της κρίσης και εν μέσω των καίριων χτυπημάτων που είχε αποφέρει το τσουνάμι της στις τσέπες, στην απασχόληση, στην αγορά, η αντισυστημική στάση ήταν το ψωμοτύρι της κοινωνικής πλειοψηφίας. Η αγριότητα έναντι στόχων (ενόχων και ψευδενόχων) της πολιτικής, διοικητικής, οικονομικής ελίτ, ήταν μια έγκριτη, φυσιολογική, αν όχι και αυτονόητη κατάσταση. Μάλιστα, η εξαλλοσύνη και η μισαλλοδοξία αναζητούσαν και εύρισκαν πεδία βολής ή αλεξικέραυνα ακόμα και στα χαμηλότερα στρώματα της πυραμίδας, που ενοχοποιούνταν συνεκδοχικώς, ως προβολές των αρχιμαστόρων του ρημαγμένου γεφυριού.
Μέσα στο σκηνικό αυτό, ήταν φυσιολογικό να κάνουν καριέρα στο πολιτικό, μιντιακό και κοσμικό στερέωμα οι θύλακες που κολυμπούσαν οι ίδιοι οι ψάρευαν σε αυτόν τον άγριο υγροβιότοπο.
Το φαινόμενο συνοδεύθηκε με τις μικροδιαπλοκές του, γραφικού, εντοπισμένου ή σοβαρότερου χαρακτήρα.
Ομως, αν ο Γ. Πανούσης μας υποδεικνύει κάποιες συστάδες δέντρων, θα έπρεπε ο ίδιος να κάνει την αυτοκριτική του που βρέθηκε στην πλευρά του ποταμού η οποία ανέχτηκε, ενέκρινε (κατ' άλλους: υπέθαλψε) την εξαλλοσύνη, της οποίας, σημειωτέον, ο ίδιος υπήρξε θύμα παλιότερα, ως πανεπιστημιακός δάσκαλος, μέσα στη σχολή του, πέφτοντας θύμα ενός ασύλου που είχε θεσπιστεί για να προστατεύει τη διακίνηση ιδεών σαν τις δικές του.
Οσα μας υποδεικνύει ο κ. Πανούσης δεν έχουν μεγάλο ενδιαφέρον, για όσους ήξεραν καλά τι έβλεπαν στον πίνακα της πενταετίας 2011-15. Στον πίνακα εκείνον ήταν κι εκείνος μέσα. Ηπιος και δημοκρατικός. Αλλά στην πλευρά που τραβολόγαγε μανίκια. Τώρα που βγήκε από τον χορό, μας λέει τραγούδια που έμαθε, τα οποία παίζουν τα κλαμπ εδώ και πέντε χρόνια.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [02:41:31]