Παρασκευή 15 Δεκεμβρίου 20:05      10°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Οι Πόντιοι, ο Φίλης και η εθνική μας υποκρισία

Οι Πόντιοι, ο Φίλης και η εθνική μας υποκρισία



Οταν μιλάει κάποιος πολύ λέει και πράγματα που πιθανόν του ξεφεύγουν, δεν τα «ζυγίζει» σωστά, και ως εκ τούτου μπορεί να εκτεθεί.
Πρόκειται για την περίπτωση του Νίκου Φίλη, ο οποίος διακρίνεται από μια αμετροεπή παρουσία στο δημόσιο λόγο, διανθισμένη από ουκ ολίγες ακριτομυθίες.
Για να μην ξεχνιόμαστε, ο υπουργός Παιδείας ξεκίνησε το… ρεσιτάλ του αναλογιζόμενος πόσα μακαρόνια τρώνε οι Ελληνες, συνέχισε με τις «πενταροδεκάρες» του ΦΠΑ στην ιδιωτική εκπαίδευση, χαρακτήρισε «εύπορο» τον Πρωθυπουργό, και κατέληξε να μην αναγνωρίζει το ιστορικό γεγονός της γενοκτονίας των Ποντίων, προκαλώντας τη γνωστή θύελλα αντιδράσεων, με επιχείρημα μια διαφορετική εκ μέρους του ερμηνεία της επιστημονικής έννοιας του σχετικού όρου.
Υπενθυμίζεται ότι ο λαλίστατος υπουργός αμφισβήτησε πρόσφατα σε τηλεοπτικές του δηλώσεις την επιστημονική ακρίβεια του προσδιορισμού της γενοκτονίας σε σχέση με την ερμηνεία της μαζικής εξόντωσης του ποντιακού ελληνισμού.
Ωστόσο, είναι πραγματικά εντυπωσιακή η προσήλωση του στις «λεπτομέρειες», κατά τον ίδιο, ως προς το νόημα της λέξης «γενοκτονία», όταν ο ίδιος έχει «συλληφθεί» αρκετές φορές να μην χρησιμοποιεί με απολύτως σωστό τρόπο την ελληνική γλώσσα.
Πέρα, όμως, από τις διαπιστώσεις υπάρχει και η ουσία, η οποία σχετίζεται με την ιστορική μνήμη ενός λαού, που συνιστά κατ' επέκταση και αναπόσπαστο τμήμα της συλλογικής μνήμης ενός έθνους.
Η ιστορική μνήμη διαμορφώνεται στο πέρασμα των χρόνων από τα βιώματα εκείνων που έζησαν ιστορικά γεγονότα και την καταγραφή τους. Και η αναφορά τους, όπως περνάει από γενιά σε γενιά, αποτυπώνεται εν συνεχεία στη λεγόμενη συλλογική μνήμη, προσλαμβάνοντας εθνική διάσταση.
Η γενοκτονία των Ποντίων, από το 1916 έως το 1923, με απολογισμό 353.000 νεκρούς, αποτελεί τη δεύτερη μεγαλύτερη γενοκτονία του περασμένου αιώνα.
Αλλά μόλις τον Φεβρουάριο του 1994 η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως Ημέρας Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στον μικρασιατικό Πόντο.
Η αναγνώριση αυτή, παρ' όλη την εβδομηκονταετή καθυστέρηση, δικαίωσε ηθικά τον ποντιακό ελληνισμό και συνέδεσε τον σύγχρονο ελληνισμό με την ιστορική του μνήμη. Τουλάχιστον, με εκείνο το μέρος του που προσπαθεί να τη διατηρήσει ζωντανή.
Είναι εξαιρετικά αμφίβολο εάν πολλοί απ' όσους εξεγείρονται σήμερα για τη δήλωση του υπουργού Παιδείας έχουν από ιστορική άποψη πρόσβαση σε μια επαρκή συλλογική μνήμη, καθώς και εάν μέρος αυτής αφορά μια ικανοποιητική γνώση για την εξόντωση των Ποντίων.
Ομως, είναι απολύτως βέβαιο ότι ουκ ολίγοι από αυτούς έχουν γελάσει με τα λεγόμενα «ποντιακά ανέκδοτα». Κάποιοι που ζητούν σήμερα την παραίτηση του Φίλη έχουν ενδεχομένως εξιστορήσει, στο παρελθόν, στους φίλους τους και στις παρέες τους κάποιο από τα αστεία που διακωμωδούσαν τους Πόντιους.
Και είναι αυτοί οι ίδιοι που σήμερα παραδίδουν μαθήματα εθνικής ευαισθησίας για να υπερασπιστούν ένα σημαντικό μέρος του ελληνισμού που έχει υποφέρει και που κάποτε λοιδορούσαν, αναπαράγοντας ένα γελοίο στερεότυπο. Μιλάμε για την υποκρισία, σε όλο της το εθνικό μεγαλείο! Ψέματα;




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [20:05:40]