Παρασκευή 15 Δεκεμβρίου 06:37      10°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Οταν «μιλά» το παρελθόν

Οταν «μιλά» το παρελθόν



Ο πρώτος πολιτικός που επικαλέστηκε τις… αμαρτίες των προκατόχων του για να δικαιολογήσει τις δικές του ανακολουθίες ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου, που μίλησε για την «καμένη γη» που βρήκε.
Βέβαια, η «Αλλαγή» κατάφερε με μπόλικο δανεικό πότισμα να την κάνει να ξαναβλαστήσει, και όχι μόνο αυτό. Την έκανε και να ανθίσει, βγάζοντας και ουκ ολίγα «μπουμπούκια», με τη γνωστή διαδρομή και τα γνωστά στις μέρες μας αποτελέσματα.
Δεν πρέπει να ξενίζει κανέναν η επανάληψη του ίδιου αφηγήματος, αν και φαντάζει πια μονότονη, τριάντα χρόνια μετά.
Ακούγοντας κυβερνητικά στελέχη και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να προσπαθούν στις μέρες μας να δικαιολογήσουν τα… αδικαιολόγητα, (και) σε σχέση με την επικείμενη περικοπή των συντάξεων, η κασέτα που παίζει είναι η ίδια.
Φταίνε, λένε επανειλημμένως, το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία που έφτασαν το ασφαλιστικό στο σημερινό αδιέξοδο και τη χώρα στο… μη παρέκει.
Καμία αντίρρηση, αλλά οι ίδιοι μάλλον αργά το θυμήθηκαν. Πριν από τις εκλογές του περασμένου Ιανουαρίου άλλα έλεγαν. Κι έχοντας ξεχάσει τότε (επειδή προφανώς τους βόλευε) τις ευθύνες των κομμάτων που κυβέρνησαν την Ελλάδα επί δεκαετίες, μοίραζαν εκτός άλλων αφειδώς 13η σύνταξη και κατώτατο μισθό 750 ευρώ.
Ομως, η επίκληση του παρελθόντος δεν μπορεί να είναι επιλεκτική. Ναι, να στηλιτεύσουμε το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία για τα πολλά κακώς κείμενα κατά τις περιόδους της διακυβέρνησής τους.
Αλλά να θυμηθούμε, επίσης, ότι στις λίγες φορές που τόλμησαν και προσπάθησαν να κάνουν κάτι διαφορετικό για να αλλάξουν τα πράγματα, συνάντησαν τη λυσσαλέα αντίσταση της Αριστεράς, εννοείται και των σημερινών κυβερνώντων.
Ηταν η κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη που προσπάθησε να ξεστρατίσει από τα καθιερωμένα χατίρια στον λαϊκισμό και να χαράξει μια άλλη πολιτική, για να έχει το άδοξο τέλος που είχε.
Και ήταν η κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη που επιχείρησε μια σοβαρή αναμόρφωση του ασφαλιστικού με τον Τάσο Γιαννίτση, η οποία πολεμήθηκε σφόδρα και δεν εφαρμόστηκε ποτέ.
Από τη συγκεκριμένη μεταρρύθμιση που έμεινε στα χαρτιά μέχρι την αξιολόγηση στον χώρο της παιδείας που επιχείρησε να εφαρμόσει η Αννα Διαμαντοπούλου, οποιαδήποτε πρωτοβουλία ή πρόθεση που αποσκοπούσε στο «ξεβόλεμα» μιας κοινωνίας που είχε εθιστεί μακροχρόνια στα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα και σε ανεδαφικές παροχές, έπεφτε στο κενό.
Η αλήθεια είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ υπηρέτησε προεκλογικά με συνέπεια την πολιτική «λογική» των ανέφικτων πομπωδών εξαγγελιών και υποσχέσεων, αποφεύγοντας τις σκληρές αλήθειες και χαϊδεύοντας υπέρ το δέον τα αφτιά του εκλογικού σώματος.
Εκ του αποτελέσματος, προκύπτει ότι το συγκεκριμένο παλιό δοκιμασμένο κόλπο, ως προς το πρώτο μέρος του, έπιασε. Ομως, δεν γίνεται να πιάσει και στο δεύτερο μέρος του, το μετεκλογικό.
Διότι σε αντίθεση με τον Ανδρέα Παπανδρέου που κατάφερε να κάνει την «καμένη γη» να ξαναπρασινίσει, οι σημερινοί κυβερνώντες δεν γίνεται να πράξουν το ίδιο, καθώς (δανεικά) λεφτά πλέον δεν υπάρχουν.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [06:37:33]