Δευτέρα 18 Δεκεμβρίου 11:13      0°-11° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Ο κόσμος έχει αλλάζει, όχι όμως κι εμείς…

Ο κόσμος έχει αλλάζει, όχι όμως κι εμείς…



Οταν η Ελλάδα έγινε το 1980 μέλος της ενωμένης Ευρώπης (της τότε ΕΟΚ), η Λετονία ήταν επί της ουσίας μια απομακρυσμένη επαρχία της (πάλαι ποτέ) Σοβιετικής Ενωσης, στη μακρινή Βαλτική.
Στις μέρες μας η Σοβιετική Ενωση αποτελεί εδώ και χρόνια ιστορικό παρελθόν, έχοντας δώσει τη θέση της σε μια αναδυόμενη οικονομικά Ρωσία, καθώς και σε μια σειρά από άλλες χώρες, υποκύπτοντας στις σειρήνες της ελεύθερης οικονομίας, τουτέστιν του καπιταλισμού.
Η Λετονία είναι μια από αυτές και ως ανεξάρτητο κράτος συμμετέχει πια και αυτή στην Ευρωπαϊκή Ενωση, έχοντας έναν δικό της ως «νούμερο δύο» του ευρωπαϊκού οικοδομήματος.
Λέγεται Βάλντις Ντομπρόβσκις, είναι αντιπρόεδρος της Κομισιόν, και κατά την πρόσφατη επίσκεψη του στην Αθήνα ήταν σαφής, διαμηνύοντας: «Πρώτα η αξιολόγηση, μετά η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών».
Το γεγονός ότι ένας τεχνοκράτης, γεννημένος και μεγαλωμένος σε κομμουνιστικό καθεστώς, μας δείχνει το δάχτυλο από θέση ευρωπαϊκής ευθύνης για την επιτάχυνση των απαραίτητων μεταρρυθμίσεων που θα οδηγήσουν στην πολυπόθητη εξυγίανση και ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας, συνιστά και μια δραματική υπενθύμιση για το πόσο έχει αλλάξει ο κόσμος μας, όχι όμως κι εμείς.
Και είναι η πεισματική άρνησή μας να αλλάξουμε μια από τις σημαντικότερες παραμέτρους για το σημερινό χάλι μας.
Αναμφίβολα, σκληρά και πολύ επώδυνα είναι τα μέτρα που μας ζητάνε οι εταίροι - δανειστές, τα περιβόητα προαπαιτούμενα, αλλά μεταξύ άλλων από αυτά που απαιτούν είναι και πράγματα που θα έπρεπε να έχουμε κάνει εδώ και καιρό από μόνοι μας. Οπως, για παράδειγμα, την απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων.
Η στασιμότητα και η διστακτικότητα μας να προωθήσουμε τα τελευταία χρόνια μεταρρυθμίσεις και ρηξικέλευθες τομές σχετίζεται με την έλλειψη του απαιτούμενου θάρρους της εκάστοτε κυβέρνησης να τις κάνει, φοβούμενη και αναλογιζόμενη το γνωστό πολιτικό κόστος.
Κοντολογίς, όλοι ήξεραν τι έπρεπε να κάνουν, αλλά δεν έκαναν τίποτα, αφήνοντας την «καυτή πατάτα» για τους άλλους, τους επόμενους που θα ακολουθούσαν.
Μόνο που όταν συμβαίνει αυτό έρχεται μια στιγμή που κάποιος δεν μπορεί να κοιτάξει πίσω του για να την αφήσει στον επόμενο.
Και στην προκειμένη περίπτωση, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ δεν μπορεί να ρίξει καμία ματιά προς τα πίσω, δεν μπορεί να αφήσει τίποτα για την επόμενη κυβέρνηση. Αυτή πρέπει να τα κάνει όλα, και μάλιστα σε σύντομο χρονικό διάστημα, προωθώντας σε ένα μήνα αυτά που δεν έγιναν επί χρόνια.
Εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση η υλοποίησή τους, εάν δεν θέλουμε να μπούμε πάλι σε περιπέτειες, ζώντας για μια ακόμη φορά το μαρτύριο της σταγόνας ως προς την εκταμίευση των απαιτούμενων δόσεων.
Κι όλα αυτά, ενώ θα βιώσουμε ακόμη πιο έντονες τις επιπτώσεις του λεγόμενου προσφυγικού, κατά τις επιταγές της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
Παρεμπιπτόντως, τώρα που είμαστε αδύναμοι και ευάλωτοι, βρήκαν την ευκαιρία να μας στριμώξουν ακόμη περισσότερο στη γωνία, υποχρεώνοντας μας να δεχθούμε (επισήμως) ακόμη 50.000 πρόσφυγες.
Γιατί ακριβώς, το ένα φέρνει το άλλο….






Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [11:13:20]