Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 12:09      8°-14° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Οταν το ΟΧΙ σήμαινε ψύχος, πόνο, θάνατο

Οταν το ΟΧΙ σήμαινε ψύχος, πόνο, θάνατο



ΑΠΟ το 2011 μέχρι σήμερα, η επέτειος του ΟΧΙ χρησιμοποιείται σαν αφορμή για αντιστοιχήσεις και αναζήτηση αναλογιών, με σκοπό την πολιτική κριτική, ανιδιοτελή ή υστερόβουλη, και την πολεμική σε βάρος των μνημονίων, των δανειστών αλλά και των κυβερνήσεων, στις οποίες καταλογίζουμε ενδοτισμό.
ΚΑΘΕΝΑΣ μας δικαιούται να έχει τη γνώμη του, αν και οι συγκρίσεις χρειάζονται λίγο περισσότερο σεβασμό στην ιστορία και τους πρωταγωνιστές της -θύματά της, αλλά δεν πρέπει να παραβλέπουμε μια πολύ σοβαρή παράμετρο.
ΤΟ «ΟΧΙ» του 1940, δεν ήταν μόνο μια πράξη παλληκαριάς, εκ μέρους ενός εκάστου των προσώπων, ηγεσίας, στρατού, λαού, και του συνόλου. Είχε και συνέπειες. Που κόστισαν σε αίμα, πόνο, ορφάνια.
ΤΟ «ΟΧΙ» που επισείεται σαν αιτούμενη στάση, επτάμισι δεκαετίες αργότερα, διαφέρει ως προς τούτο: Δεν αποδέχεται συνέπειες. Είναι μια άρνηση που συνοδεύεται από την αξίωση να μείνουν τα πράγματα όπως πριν, με απόσυρση αξιώσεων, όρων, ειδικών καταστάσεων.
ΣΤΟ «ΟΧΙ» του '40 πετύχαμε -πέτυχαν οι πρόγονοί μας- την υποχώρηση των αντιπάλων με μάχη πραγματική. Στο σημερινό (θεωρητικό) «ΟΧΙ», ευελπιστούμε σε μια υποχώρηση εις το όνομα των επιδιώξεών μας και μόνον, εικάζοντας, παραλλήλως, πως, όποια και είναι η εξέλιξη και οι αποφάσεις, οι τύχες και οι ανάγκες μας θα καλυφθούν. Από ποιους; Από τους εχθρούς μας και τους υπόλογους «συνομιλητές» τους.
ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕ δε «τους ενδοτικούς» αποδεχόμενοι εκ του ασφαλούς τα αποτελέσματα της «ενδοτικής τους στάσης». Δεν μας αρέσουν τα αποτελέσματα αυτά. Μέσα μας, όμως, προσδοκούμε πως έστω αυτά, αποτελούν μια σταθερά. Επ' αυτής εδρεύοντες, αξιώνουμε, μεμφόμαστε, λοιδωρούμε.
Το 1940, όμως, δεν έγινε αυτό. Ακούστηκε συναγερμός, κι έφυγαν για την Πίνδο, όπου είχε ψύχος και θάνατο.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [12:09:42]