Σάββατο 16 Δεκεμβρίου 07:26      7°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


«Διηπειρωτική συμφωνία εμπορίου» - το άλλο... μνημόνιο…

«Διηπειρωτική συμφωνία εμπορίου» - το άλλο... μνημόνιο…



Τις τελευταίες εβδομάδες, σε ελάχιστα έντυπα ενημέρωσης και κυρίως στο διαδίκτυο, κυκλοφορούν αναλύσεις, τοποθετήσεις και σχόλια σχετικά με τη λεγόμενη Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων ή αλλιώς TTIP (Transatlantic Trade and Investment Partnership). Στη συντριπτική μερίδα του κόσμου, είμαι βέβαιος, πως ο παραπάνω όρος είναι τελείως άγνωστος, παρόλο που πρόκειται να επηρεάσει τις ζωές και την καθημερινότητα του συνόλου - θα έλεγα - του πληθυσμού της χώρας. Η ενημέρωση των πολιτών, του ευρωκοινοβουλίου και των κρατικών κοινοβουλίων για τη «συμφωνία» είναι πλημμελής και υποτυπώδης, εντέχνως συγκεκαλυμμένη από τη δικαιολογία πως οι συζητήσεις συνεχίζονται και οι τελικές προτάσεις δεν έχουν διαμορφωθεί ακόμα.
Η Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων, είναι μια συμφωνία, που αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο στάδιο των - μυστικών - προπαρασκευαστικών διαπραγματεύσεων, μεταξύ Ευρωπαϊκής Ενωσης και ΗΠΑ. Αλλά τι ακριβώς πρεσβεύει η ΤΤΙΡ και τι γνωρίζουμε για αυτήν; Ποιους τομείς της ζωής μας θα επηρεάσει και τι επιπτώσεις θα έχει στην καθημερινότητά μας;
Ως γενικός σκοπός της συμφωνίας αναφέρεται η δημιουργία μιας ελεύθερης ζώνης διαμετακίνησης αγαθών και υπηρεσιών, εκατέρωθεν του Ειρηνικού ωκεανού, με στόχο τη διευκόλυνση των επενδύσεων και την αύξηση των εξαγωγών και άλλων εμπορικών δραστηριοτήτων ένθεν και ένθεν, που θα τονώσουν τις εθνικές αγορές και θα δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίας. Το μέγεθος του όγκου των συναλλαγών θα είναι τεράστιο και αποτιμάται πως θα αποτελέσει το 50% του συνόλου των εμπορικών συναλλαγών παγκοσμίως! Αντιλαμβανόμαστε όλοι πως ομιλούμε για οφέλη ύψους πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ ή δολαρίων.
Η ουσία είναι, πως πρόκειται για μια συγκεκαλυμμένη γεωπολιτική και όχι για μια απλή εμπορική συμφωνία, η οποία κινείται εκ του συστάδην εκτός δημοκρατικής νομιμότητας, αφού κατατείνει στο να αναδιαμορφώσει τις ροές του παγκοσμίου εμπορίου, όπως αυτές καθορίζονται από τα μοντέλα παραγωγής και κατανάλωσης των αναπτυγμένων χωρών, έτσι όπως αυτά λειτουργούν μέχρι σήμερα. Βασικός στόχος αυτής της συμφωνίας, με μια δεύτερη βαθύτερη ανάγνωση, διαφαίνεται πως είναι, όχι η μείωση των εμπορικών φραγμών μεταξύ Ευρώπης και Αμερικής, αλλά η εξασθένιση - αν όχι πλήρης εξάλειψη - των ρυθμιστικών εθνικών φραγμών.
Για να πάρουμε μια μικρή γεύση από το «πακέτο» των μεταρρυθμίσεων, που συνεπάγεται η «εναρμόνιση» των ευρωπαϊκών με τα αμερικάνικα πρότυπα, σχετικά με τα τρόφιμα επί παραδείγματι, μιλάμε, για αλλαγές στη νομοθεσία για τα μεταλλαγμένα προϊόντα, αλλαγές στο ισχύον πλαίσιο πιστοποίησης των βιολογικών προϊόντων, στη δυνατότητα ελεύθερης χρήσης σπόρων (οικογενειακή γεωργία), σε τροποποιήσεις που αφορούν υγειονομικούς κανονισμούς και κανόνες ορθής χρήσης χημικών προϊόντων, οι οποίοι κατά γενική ομολογία είναι απείρως χαλαρότεροι στην …απέναντι πλευρά του Ειρηνικού. Να αναφέρουμε στο σημείο αυτό, σχετικά με την ελεύθερη χρήση των σπόρων, πως πολυεθνικές σποροπαραγωγικές εταιρείες, στοχεύουν στη δημιουργία μονοπωλίου στην παραγωγή, διανομή και εκμετάλλευση των σπόρων, με αποτέλεσμα οι αγρότες να πρέπει να πληρώνουν δικαιώματα για τη χρήση τους. Αυτά συμβαίνουν στις ΗΠΑ και δρομολογείται η επέκταση της ισχύος τους, μέσω διατλαντικών συμφωνιών (!) και στη γηραιά ήπειρο. Η παραπάνω πικρή «πρώτη γεύση», σε συνδυασμό με την απόλυτη μυστικότητα που έχει συμφωνηθεί για την περίοδο των διαβουλεύσεων - διαπραγματεύσεων (απαγορεύεται η δημοσιοποίηση των πρακτικών των συνεδριάσεων των εκπροσώπων για 30 χρόνια), δημιουργούν έντονο σκεπτικισμό και τρομερή ανασφάλεια σε κάθε σκεπτόμενο ευρωπαίο πολίτη, αφήνοντας ταυτόχρονα έκθετες τις κυβερνήσεις για «έλλειψη» χρονισμού.
Λαμβάνοντας υπόψη τις συνέπειες από την τήρηση παραπλήσιων συμφωνιών και συνοψίζοντας τα δεδομένα από αξιόπιστες πηγές και τα αποτελέσματα ενδελεχών μελετών, από εθνικούς οργανισμούς και παγκόσμιες οργανώσεις, που αντιμάχονται με σθένος την ισοπεδωτική συμφωνία - λαίλαπα, θεωρείται ότι, το εκτρωματικό αποκύημα της νοσηρής φαντασίας των παγκοσμίων αρχόντων του χρήματος,
>θα πλήξει τις εθνικές δημοκρατίες, αφού θα τις καταστήσει υπόλογες έναντι
>θα αφανίσει τις εθνικές δημόσιες υπηρεσίες, δημιουργώντας νέα είδη εξαρτήσεων και αλληλεπιδράσεων,
>θα καταστήσει επισφαλή τον έλεγχο για την ασφάλεια των τροφίμων,
>θα πλήξει ανεπανόρθωτα το περιβάλλον και τους φυσικούς πόρους, απειλώντας παράλληλα με ραγδαία κλιματολογική αλλαγή, στο βωμό μιας ταχύτατης - αμερικάνικου τύπου - ανάπτυξης,
>θα απειλήσει τα ήδη αλωμένα εργασιακά δικαιώματα και θα θέσει εν αμφιβόλλω την ιδιωτική ζωή.
Απέναντι σε ένα τόσο σοβαρό ζήτημα, οφείλουμε να σταθούμε με αίσθημα ευθύνης, κυρίως έναντι των επόμενων γενεών και να απαιτήσουμε μια ουσιαστικότερη ανάλυση της επερχόμενης συμφωνίας, από ανεξάρτητους ειδικούς επιστήμονες και διεθνή νομικά σχήματα, τόσο σχετικά με το είδος των δεσμεύσεων, όσο και με τις δυνατότητες μη συμμόρφωσης και άσκησης βέτο από τις εθνικές κυβερνήσεις. Το θέμα θα πρέπει να εκτεθεί με απόλυτη διαφάνεια και να συζητηθεί στο κοινοβούλιο, ώστε να λάβουν γνώση οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι του λαού και εδώ εντοπίζεται η ευθύνη των βουλευτών, αλλά και της κυβέρνησης, όχι μόνο της ελληνικής, αλλά και όλων των ευρωπαϊκών κρατών.
Πρέπει να έχουμε κατά νου, πως ενός κακού μύρια έπονται και επίσης, πως ένας λαός είναι περισσότερο ευάλωτος στην εξαπάτηση, όταν βρίσκεται «πνιγμένος» και αποπροσανατολισμένος, απασχολούμενος μόνιμα με το πώς θα χαλαρώσει την οικονομική θηλιά που κάθε μέρα σφίγγει όλο και περισσότερο γύρω από τον λαιμό του.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [07:26:44]