Δευτέρα 18 Δεκεμβρίου 05:29      0°-11° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Τραυματιο-συμφορέας

Τραυματιο-συμφορέας



Η εικόνα με τον τραυματιοφορέα που σέρνει με κωμική βιασύνη και βιαιότητα τον "αντίπαλο" (αντίπαλο της γηπεδούχου, άρα και του τραυματιοφορέα) ποδοσφαιριστή εκτός αγώνα, έχει κάνει τον γύρο της χώρας και του κόσμου και σημειολογικά επιβεβαίωσε κάτι που γενικά πιστεύεται για εμάς, ότι δηλαδή είμαστε ένα κράτος με μεγάλη υστέρηση. Τουλάχιστον ως προς το ποδόσφαιρο, αυτό είναι σε γενικές γραμμές σωστό.
Δεν περίμενε φυσικά κανείς σε ένα γήπεδο της Ελλάδας του 2015 να έχει ορίσει μια ΠΑΕ τραυματιοφορείς εκπαιδευμένους στη λογική ότι πρέπει να είναι ουδέτεροι, ότι καλούνται να είναι με την πλευρά των αθλητών, ανεξάρτήτως φανέλας, και φυσικά της υγείας τους, και να τηρούν τους κανονισμούς, όχι "για να μην τιμωρηθούμε", αλλά επειδή έτσι επιβάλλει η φύση του παιχνιδιού.
Στην Ελλάδα κανονισμός είναι ότι πρέπει να νικήσουμε με κάθε τρόπο. Αγωνιστικό, βίαιο, αντικανονικό ή αθέμιτο. Η ίδια η διαφήμιση άλλωστε, προσανατολισμένη στο πνεύμα της εγχώριας οπαδικής μισαλλοδοξίας, γραφικής αλλά και επικίνδυνης, βάζει άνδρες, σε ένα ύφος μεταξύ φανατισμού και πρωτογονισμού, να δηλώνουν ότι "ομάδα είναι μόνο μία". Συνεπώς, ξεκινάμε από μια παραδοχή: Ο αντίπαλος δεν έχει ομάδα, άρα δεν οφείλει απλώς να χάσει, αλλά να εξευτελιστεί.
Εμείς στο στιγμιότυπο, φυσικά, βλέπουμε έναν αξιολύπητο εγκάθετο βακέρο στο πρόσωπο του τραυματιοφορέα. Θα μπορούσαμε όμως να δούμε στο ίδιο πρόσωπο, τον φανατικό εαυτό μας, ως οπαδό που ωρύεται για έναν σφαλερό καταλογισμό οφσάιντ, αλλά και τον πρόεδρο της ομάδας, αυτής ή της άλλης, που υπηρετεί το άθλημα με τους εξόφθαλμα προβληματικούς τρόπους που αποτελούν διαφήμιση περιφρόνησης κανόνων, κανονισμών, δεοντολογίας, πολιτικής και έννομης τάξης και φυσικά όλων των προβλέψεων περί υγιούς επιχειρηματικότητας που διέπει τους άλλους, πιο φυσιολογικούς τομείς σ' αυτή τη χώρα.
Ο τραυματιοφορέας της Λάρισας είναι το πρόσωπο του ελληνικού ποδοσφαίρου. Με βάση αυτά που είδαμε με Μπλατερήδες και Πλατινίδες, μπορεί να είναι και του ξένου. Αν αυτό μας κάνει να αισθανόμαστε καλύτερα, με γειά μας, και χαρά μας.
Αν έχετε κάποια εμπειρία ή ανάμνηση από αγώνες κατς της εικοσαετίας 1960-70, ίσως συμφωνείτε ότι υπάρχουν κάποιες αντιστοιχίες. Το πράγμα ήταν εντελώς απατηλό, σαν τις κωμωδίες του Μπαντ Σπένσερ, ωστόσο ο "φίλαθλος" διάβαζε εφημερίδα και χόρταινε χαρακτηρισμούς και περιγραφές, θέλοντας να πιστεύει ότι διάβαζε κάτι αληθές, το οποίο εντέλει γινόταν αληθές. Το αθλητικό πάθος είναι ένα παραισθησιογόνο. Χορηγείται νόμιμα και με την άδεια της πολιτείας.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [05:29:52]