Τρίτη 12 Δεκεμβρίου 09:07      9°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Οι ΝΕΟΡΑΓΙΑΔΕΣ του 21ου αιώνα Η Ελλάδα, στις ίδιες ιστορικές διαδρομές!

Οι ΝΕΟΡΑΓΙΑΔΕΣ του 21ου αιώνα Η Ελλάδα, στις ίδιες ιστορικές διαδρομές!



Στα χρόνια της τουρκοκρατίας οι σκλαβωμένοι Ελληνες ήταν έρμαια στις ορέξεις των Οθωμανών κατακτητών και των ντόπιων συνεργατών τους, των κοτζαμπάσηδων. Οι κατακτημένοι βίωναν ανείπωτες συνθήκες καταπίεσης. Οι κεφαλικοί φόροι, τα χαράτσια, ο σφετερισμός από τη μεριά των τούρκων των χριστιανικών περιουσιών ήταν συχνό φαινόμενο. Οι αρπαγές των γυναικόπαιδων, οι άδικοι σκοτωμοί και γενικά η απαξίωση της ανθρώπινης ύπαρξης επιδείνωναν την κατάσταση των ραγιάδων, δηλαδή των χριστιανών υποτελών του σουλτάνου, κατά την τουρκοκρατία που είχαν δουλοπρεπή στάση (τουρκ. raya, ράγι αραβ. ≡ κοπάδι). Η καθεστηκυία τάξη είχε εφεύρει πάνω από διακόσιες μέρες νηστείας κι έτσι οι σκλαβωμένοι ξεγέλαγαν την πείνα τους με βρασμένα λάχανα και μαύρο ψωμί.
Λίγο όμως ένοιαζε εκείνους τους προγόνους μας το άδειο στομάχι τους. Αυτό που τους ενδιέφερε καίρια ήταν η παιδεία τους. Ο Αδαμάντιος Κοραής από την ξενιτιά με επιστολές του νουθετούσε τους προύχοντες στις κωμοπόλεις να ιδρύουν Ελληνικά σχολεία. Πίστευε ο μεγάλος Ελληνας διαφωτιστής (και όχι άδικα) ότι η αναγέννηση του έθνους θα επέλθει με την αύξηση της παιδείας του λαού. Οι πλούσιοι Ελληνες της διασποράς και οι μεγαλοκοτζαμπάσηδες σπούδαζαν τα παιδιά τους στα καλύτερα πανεπιστήμια του εξωτερικού, ή στις υψηλού επιπέδου σχολές των Ιωαννίνων, της Δημητσάνας, της Σμύρνης, της Χίου και αλλού ή μίσθωναν φημισμένους δασκάλους για να κάνουν ιδιαίτερα μαθήματα στα βλαστάρια τους. Οι φτωχορωμιοί έτρεχαν στους απλοκαλογέρους οι οποίοι με τη βοήθεια της Οκτωήχου και άλλων εκκλησιαστικών βιβλίων μπόλιαζαν στους μετέπειτα ήρωες του γένους την ελληνική παιδεία και τη φλόγα για την εθνική ανεξαρτησία.
Και ακουγόταν μέσα στις σκλαβωμένες νύχτες:
Φεγγαράκι μου λαμπρό
φέγγε μου να περπατώ
να πηγαίνω στο σχολειό
να μαθαίνω γράμματα…
Το Μάρτιο του 1821 βρόντηξαν τα καριοφίλια λαμποκόπησαν οι φυλαγμένες στα σεντούκια πάλες και τα γιαταγάνια και οι ραγιάδες έδιωξαν τους Τούρκους, πίστεψαν πως ελευθερώθηκαν… Στο μικρό νεοσύστατο ελληνικό κράτος, ιδρύθηκαν σχολεία και άρχισε η εποχή του πρωτόσχολου (ο καλύτερος μαθητής κάθε τάξης, παλαιότερα στην αλληλοδιδακτική μέθοδο, βοηθούσε στη διδασκαλία των άλλων μαθητών).
Το ελληνικό κράτος σιγά-σιγά στάθηκε στα πόδια του και οι νεοέλληνες είδαν καλύτερες μέρες…
Υστερα από σχεδόν διακόσια χρόνια η Ελλαδίτσα μπλέχτηκε στα μνημόνια και έχασε τον κρατικό της προσανατολισμό και οι υπήκοοι της χώρας βασανίζονται από φοροκαταιγίδες. Φόροι παντού… σε λίγο και στον αέρα που αναπνέουν (όπως ιστορείται ότι έγινε στα χρόνια του Αλή πασά στο χωριό Δέλβινο). Χαράτσια, φόροι ιδιοκτησίας (ΕΝΦΙΑ), φόροι αλληλεγγύης, άδικη φορολόγηση της αγροτικής παραγωγής, σκανδαλώδεις και προκλητικές αυξήσεις στο ΦΠΑ υπερχρέωσαν τα νοικοκυριά φτωχοποιώντας τους απογόνους των τουρκοφάγων Ελλήνων και ρίχνοντας στην ανεργία 1.500.000 ανθρώπους. Ο αφανισμός του όρου «συνταξιούχος» από το καθημερινό λεξιλόγιο του Έλληνα θα είναι μια πραγματικότητα στα επόμενα χρόνια, μια και κανείς δεν θα προλαβαίνει να βγει στη σύνταξη.
Μα αυτό που πληγώνεται περισσότερο στην ελληνική κοινωνία είναι η παιδεία, ο σημαντικότερος πυλώνας ανάπτυξής της. Η επιβολή 23% ΦΠΑ στην εκπαίδευση επιτείνει το ραγιαδισμό (την υποτέλεια) της χώρας. Οι νεόπτωχοι έλληνες μετατρέπονται σε νεοραγιάδες του 21ου αιώνα! Τον νεοκαπιταλισμό όμως τον ενδιαφέρει να προσκυνήσει η νεολαία, η οποία θέλει να πει «όχι», αλλά δεν γνωρίζει σε ποιον; Τα «όχι» της, αποπροσανατολισμένα από τη θολούρα της εποχής, μεταλλάσσονται σε «ναι» με τη βοήθεια των προϊόντων της σύγχρονης τεχνολογίας (τηλεόρασης, ηλεκτρονικού υπολογιστή, κινητού κ.λπ.) και έτσι η νεολαία γίνεται πειθήνιο όργανο του νεοκαπιταλισμού. Παραδόξως η καταχνιά, που επιφέρουν αυτά τα σύγχρονα μέσα στις ψυχές των νέων ανθρώπων, καλύπτει τον εχθρό, που ίσως να είναι και ταξικός… Θυμίζουν πλέον οι νεοραγιάδες Ελληνες τους Βαλκανίους των χρόνων του υπαρκτού σοσιαλισμού που εντυπωσιάζονταν από τα καταναλωτικά προϊόντα του τότε δυτικού κόσμου και έκαναν τα πάντα για να τ' αποκτήσουν.
Βυθισμένοι οι Ελληνάρες στη φραπέδικη νιρβάνα τους φαντάζουν να μη πολυενδιαφέρονται για τα κλειστά σχολεία, για τους μελλοντικούς αναλφάβητους νεοέλληνες, για τα όσα θα συμβούν τη φετινή χρονιά στην εκπαίδευση στηρίζοντας έτσι τη συλλογική ευθανασία της Ελληνικής παιδείας. Σεπτέμβριος του 2015 και στην Ελλάδα τη χώρα που δίδαξε πολιτισμό σε 272 σχολεία δεν ακούστηκε το κουδούνι έναρξης… και άρχισε πάλι να αχνοακούγεται:
Φεγγαράκι μου λαμπρό
φέγγε μου να περπατώ
να πηγαίνω στο σχολειό…
Οι στίχοι του προεπαναστατικού δημοτικού τραγουδιού, ελαφρώς παραφρασμένου, επίκαιροι όσο ποτέ:
Ακόμα τούτη την άνοιξη
ραγιάδες, ραγιάδες
τούτο το καλοκαίρι
Μοριά και Ρούμελη.
Οσο να έρθει [ο λαός]
ραγιάδες, ραγιάδες
να φέρει το σεφέρι [την επανάσταση]
Μοριά και Ρούμελη...




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [09:07:15]