Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου 00:50      8°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Δήμαρχε, να το πάρουμε και λίγο αλλιώς…

Δήμαρχε, να το πάρουμε και λίγο αλλιώς…



Η αλήθεια είναι ότι ο δήμαρχος Πατρέων Κώστας Πελετίδης ανταποκρίθηκε στον θεσμικό ρόλο του και παρευρέθηκε στην επίσημη «πρώτη», του κρουαζιερόπλοιου της «Celestyal Cruises».
Ο δήμαρχος τίμησε με την παρουσία του το «Celestyal Crystal» και αλήθεια είναι, επίσης, ότι όταν κλήθηκε ως πρώτος πολίτης της Πάτρας να απευθύνει έναν χαιρετισμό, ανέβηκε στο βήμα και προσπάθησε να πει δυο λόγια, ως όφειλε.
Ωστόσο, δεν του έβγαινε, με τίποτα! Πέντε με έξι φορές θα πρέπει να είπε τη φράση «να πούμε», με εμφανή την αμηχανία στο πρόσωπό του, αλλά και στον τρόπο έκφρασής του.
Ενδεχομένως ο δήμαρχος να έπαιζε… μποξ με το μυαλό του εκείνη την ώρα, ούτως ώστε να καταφέρει να είναι συνεπής με τις ιδεολογικοπολιτικές του καταβολές και να μην φανεί ταυτόχρονα αγενής με τους (απρόσκλητους, αλλά καθ' όλα καλοδεχούμενους) επισκέπτες της πόλης.
Σέβομαι και κατανοώ την προαναφερόμενη δυσκολία του δημάρχου, ωστόσο δεν τη συμμερίζομαι. Στους πολύ δύσκολους οικονομικά καιρούς που διανύουμε ο ίδιος θα πρέπει να προτάξει το συμφέρον της πόλης, που όχι μόνο τον δέχθηκε στις αγκάλες της ως φιλοξενούμενο, αλλά στο πέρασμα των χρόνων έφτασε στο σημείο να τον αναδείξει και πρώτο πολίτη της.
Πολύ δύσκολο, αν όχι ακατόρθωτο, να ζητάς από έναν ορκισμένο κομμουνιστή δήμαρχο να αφήσει πίσω την κομματική του ταυτότητα, αλλά όπως έλεγε και ο Λένιν η πραγματικότητα είναι πολύ πεισματάρα για να την αγνοήσει κανείς.
Και πάμε τώρα στο ζητούμενο. Το να ζητάει ο Δήμος Πατρέων σαν επαίτης συνεχώς από το κράτος λεφτά και να διαμαρτύρεται όταν δεν του δίνει αυτά που θέλει είναι μια ξεπερασμένη πρακτική, πέραν του ότι σήμερα (για τους λόγους που όλοι γνωρίζουμε και ζούμε) δεν μπορεί να ικανοποιηθεί το συγκεκριμένο αίτημα.
Ως εκ τούτου, εκείνο που θα πρέπει ως πόλη να κάνουμε είναι να προσελκύσουμε δραστηριότητες και επισκέπτες που θα ενισχύσουν μακροπρόθεσμα και ουσιαστικά την τοπική, πραγματική, οικονομία.
Οι κρουαζιέρες είναι μια τέτοια δράση, και ας ελπίσουμε ότι θα τις αξιοποιήσουμε ώστε να αποκτήσουμε ένα συγκριτικό αναπτυξιακό πλεονέκτημα στο μέλλον.
Για το τέλος, θα καταθέσω κάτι από το παρελθόν. Ο αείμνηστος ηγέτης του ΚΚΕ Χαρίλαος Φλωράκης είχε πει ότι η αγαπημένη του πόλη ήταν η Βαρκελώνη.
Από την πλευρά μου, ταξιδεύοντας στην πρωτεύουσα της Καταλονίας και περνώντας κατά καιρούς κάμποσες μέρες σ' αυτήν, κατάλαβα πόσο δίκιο είχε. Μόνο που η Βαρκελώνη, αν και προπύργιο της Αριστεράς και του καταλανικού εθνικισμού, με αφορμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992, έπιασε το νόημα της ανάπτυξης.
Και σήμερα, με «μαγιά» τα δέκα σχεδόν εκατομμύρια των τουριστών που την επισκέπτονται κάθε χρόνο, διεκδικεί την αυτονομία της.
Γιατί το μεγαλύτερο επιχείρημα της για να πετύχει το σκοπό της δεν είναι η διαφορετική ταυτότητα της, αλλά η μεγάλη συνεισφορά της στο ισπανικό ΑΕΠ.
Επομένως, μήπως με καθοδηγητή τον δήμαρχο της πόλης μας θα πρέπει να πάψουμε να απλώνουμε το χέρι και να το πάρουμε και λίγο αλλιώς; Τροφή για σκέψη…




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [00:50:50]