Σάββατο 16 Δεκεμβρίου 07:25      7°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Η απόσπαση του κράτους

Η απόσπαση του κράτους



Μέρος της εσωκομματικής προεκλογικής αντιπαράθεσης που βρίσκεται σε εξέλιξη αυτή την περίοδο στη Νέα Δημοκρατία αφορά και την τύχη των αποσπασμένων από το Δημόσιο υπαλλήλων στα γραφεία του κόμματος.
Πρόθεση του απερχόμενου και εκ νέου υποψηφίου προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Βαγγέλη Μεϊμαράκη είναι αυτοί να επιστρέψουν στις θέσεις τους, αλλά η εν λόγω επιθυμία του συναντά έντονες εκ των έσω αντιδράσεις.
Συγκεκριμένα, του καταλογίζεται ότι, θέτοντας θέμα επιστροφής στο δημόσιο των 87 (!) αποσπασμένων στο κόμμα υπαλλήλων, αποψιλώνει τον μηχανισμό που εκ των πραγμάτων θα πραγματοποιήσει την εκλογή για την ανάδειξη του νέου προέδρου.
Κι αυτό διότι ανάμεσα σ' αυτούς που… «απειλούνται» με επιστροφή στα κανονικά καθήκοντα τους, συμπεριλαμβάνονται ο γενικός διευθυντής της Νέας Δημοκρατίας, ο υπεύθυνος των διοικητικών υπηρεσιών της, ο υπεύθυνος προμηθειών του κόμματος, όπως και ο υπεύθυνος για τον μηχανολογικό εξοπλισμό!
Ας παρακάμψουμε την εσωκομματική διάσταση του θέματος, ας μην αναλογιστούμε εάν έχει δίκιο ο Μεϊμαράκης ή οι επικριτές του, και ας επικεντρωθούμε στο μείζον θέμα, που αφορά τον αριθμό των αποσπασμένων υπαλλήλων στα γραφεία της Νέας Δημοκρατίας.
Αλήθεια, τι μπορεί να σκέφτεται ο μέσος πολίτης όταν ακούει ότι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχει αποσπάσει 87 δημοσίους υπαλλήλους στα γραφεία του, την ώρα που ένας υπερτροφικός (κατά τα άλλα) κρατικός τομέας παρουσιάζει εγγενείς αδυναμίες από έλλειψη προσωπικού σε καίριους τομείς του;
Είναι να σηκώνει κανείς τα χέρια ψηλά, όταν σε σχολεία δεν υπάρχουν εκπαιδευτικοί και νοσοκομεία δεν έχουν επαρκή αριθμό νοσηλευτών, αλλά οι αποσπασμένοι δημόσιοι υπάλληλοι σε κομματικές καρέκλες γεμίζουν αεροπλάνα και βαπόρια.
Ας μην κοροϊδευόμαστε, το… προνόμιο των αποσπασμένων δημοσίων υπαλλήλων δεν το είχε, και δεν το έχει, μόνο η Νέα Δημοκρατία. Το έχουν όλα τα κόμματα, όπως και οι βουλευτές τους.
Παλιά και πονεμένη ιστορία οι αποσπάσεις «εκλεκτών» υπαλλήλων από το Δημόσιο σε πολιτικά και κομματικά γραφεία, συνιστά την αποθέωση της αναξιοκρατίας και μια από τις σοβαρότερες παθογένειες της κρατικής μηχανής και του (απαξιωμένου στα μάτια πολλών πολιτών) πολιτικού συστήματος.
Μόνο που κάποτε θα πρέπει να μπει ένα οριστικό τέλος σε όλα αυτά τα κακά, στραβά και ανάποδα, που διεκδικούν ένα διόλου ευκαταφρόνητο μερίδιο ευθύνης για το σημερινό μας χάλι.
Δεν είναι μόνο ζήτημα ουσίας, είναι και η αναγκαιότητα της αποστολής ενός μηνύματος με υψηλό συμβολισμό σε μια πολύπαθη τα τελευταία χρόνια κοινωνία, ότι κάτι αρχίζει και αλλάζει.
Αναμφίβολα, ως πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, ο Μεϊμαράκης θα μπορούσε να κερδίσει πολλούς πόντους στα μάτια της κοινής γνώμης για την προαναφερόμενη εκπεφρασμένη πρόθεσή του, εάν αυτή η κίνηση του γινόταν σε μια άλλη συγκυρία.
Σε μια τέτοια περίπτωση, ενδεχομένως να τον μιμούνταν και να τον ακολουθούσαν κι άλλοι. Τώρα...




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [07:25:19]