Παρασκευή 15 Δεκεμβρίου 10:41      10°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Εξουσίες και χρήμα

Εξουσίες και χρήμα



Στη χώρα μας είμαστε πολλοί αυτοί που κοπτόμαστε για τη δημοκρατία την οποία όμως οι περισσότεροι αντιλαμβανόμαστε μόνον ως το δικαίωμα να μπορούμε όλοι να ψηφίζουμε. Η ουσία, ωστόσο, της δημοκρατίας καθορίζεται από το σεβασμό στον πολίτη και τον τρόπο που διακινείται και διανέμεται το χρήμα, μέσω των ποικίλων εξουσιών στη χώρα. Και υπάρχουν διαφόρων ειδών εξουσίες στην Ελλάδα, αλλά και στον δυτικό κόσμο, με διαφορετικό ρόλο, τρόπο δράσης και βαρύτητα η κάθε μία σε κάθε εποχή. Οι εξουσίες αυτές με σειρά βαρύτητας είναι, η εξουσία του χρήματος, η κυβερνητική εξουσία, η εξουσία της γνώσης και η εξουσία του λαού. Ποιος είναι, λοιπόν, ο ρόλος και η επίδραση κάθε μιας των εξουσιών αυτών στη χώρα και τους πολίτες της;
Η εξουσία του χρήματος είναι η ουσιαστικότερη όλων των άλλων διότι διεισδύει σ' αυτές, ενυπάρχει σ' αυτές και τις καθορίζει σε μεγάλο βαθμό. Η εξουσία του χρήματος είναι Η ΕΞΟΥΣΙΑ, γνωρίζει απόλυτα τη δύναμη της ισχύος της που τη χρησιμοποιεί παντοιοτρόπως και την αξιοποιεί πλήρως. Διακατέχεται από την αντίληψή ότι αυτή είναι που στηρίζει τη χώρα και ότι για το λόγο αυτόν της οφείλεται μεγάλη ευγνωμοσύνη από το λαό. Καθορίζει, εν πολλοίς, τις αξίες ενός τόπου, που όμως εντοπίζονται γύρω από το χρήμα. Για την εξουσία του χρήματος ο λαός είναι το μέσον διά του οποίου αυτή ενισχύεται, γι' αυτό και ευφυώς φροντίζει -όποτε μπορεί- να συμπλέει με αυτόν και να μην τον προκαλεί. Προτιμάει όσο γίνεται να μη φαίνεται μπροστά και αφήνει τον ρόλο αυτό στην κυβερνητική εξουσία.
Η κυβερνητική εξουσία βρίσκεται σε πλήρη εξάρτηση και διαπλοκή με την εξουσία του χρήματος της οποίας τα συμφέροντα υπηρετεί και εξασφαλίζει ποικιλοτρόπως. Είναι ο πολιτικός μηχανισμός της εξουσίας του χρήματος. Συνίσταται, συνήθως, από εκπροσώπους του χρήματος ή από ανθρώπους ιδιοτελείς, μωροφιλόδοξους, ελεγχόμενους από το χρήμα, που ευδοκιμούν σε κάθε κατάσταση. Ανάμεσα σε αυτούς εισχωρούν και κάποιοι αφελείς μεσσίες, που αυτοπροσδιορίζονται άλλοτε ως «αυτόνομοι» και άλλοτε ως «παιδιά του λαού», με αμελητέο όμως αντίκτυπο στο κυβερνητικό έργο. Νεροκουβαλητές στον μύλο του χρήματος. Οι διαφοροποιήσεις μεταξύ των κομμάτων εντοπίζονται κυρίως ως προς τον τρόπο διαχείρισης του χρήματος, χωρίς αυτό να αλλάζει το γενικό πολιτικό πλαίσιο στο οποίο κινούνται, που είναι, τελικώς, η εξυπηρέτηση του ρόλου του χρήματος. Παίζουν αναίσχυντα με το συναίσθημα του κόσμου λαϊκίζοντας και ωθώντας στα άκρα τον πολιτικό διχασμό, που τους εξυπηρετεί. Με κακώς εννοούμενους επικοινωνιακούς όρους επιδιώκουν την πόλωση, που την αποκαλούν κομματική συσπείρωση, ασεβώντας κατά του λαού και πλήττοντας βάναυσα τη δημοκρατία.
Η εξουσία της γνώσης αποτελείται από μια αριθμητικά σημαντική μερίδα ανθρώπων της μεγαλοαστικής κοινωνίας με υψηλή κατάρτιση σε τεχνογνωσία. Θέλουν να ονομάζονται επιστήμονες, ενώ στην ουσία πουλάνε ακριβά και αξιοποιούν στο μέγιστο την εξειδίκευσή τους. Επιβιώνουν με τα υπολείμματα των άλλων εξουσιών στηρίζοντας αμέσως ή εμμέσως αυτό που ονομάζεται πολιτικό σύστημα. Κάποιοι συνυπάρχουν με την κυβερνητική εξουσία, άλλοι επιδιώκουν να εισέλθουν σ' αυτήν, ενώ κάποιοι προσπαθούν να κρατήσουν αποστάσεις. Είναι ο επιστημονικός μηχανισμός της εξουσίας του χρήματος. Εξασφαλίζουν μια άνετη ζωή και αρέσκονται να διαπλέκονται με τις δυο προηγούμενες ισχυρές εξουσίες. Με τον τρόπο αυτόν, ηθελημένα ή άθελα γίνονται το καθαρτήριο των κυβερνήσεων. Σπανίως αντιλαμβάνονται την ευθύνη του κοινωνικού ρόλου τους και, συνήθως, αποδίδουν τις ευθύνες στους άλλους. Ωστόσο, θα μπορούσαν να έχουν ουσιαστικότερο κοινωνικό ρόλο αφού ο λόγος τους ακούγεται από τον κόσμο. Ο κόσμος χρειάζεται τον λόγο τους και ελπίζει.
Η εξουσία του λαού είναι η ισχνότερη των εξουσιών. Είναι εξουσία εν υπνώσει που νομίζει ότι αφυπνίζεται τις παραμονές εκλογών. Αριθμεί το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου που, όμως, αδυνατεί να αξιοποιήσει τη δύναμή του. Περιορίζεται σε αυτά που του υπόσχονται - αλλά σπανίως υλοποιούνται. Αποτελεί την εύκολη λεία των ισχυρών εξουσιών και παραμένει, δικαίως, με το παράπονο ότι οι άλλοι ζουν σε βάρος της. Ανθρωποι της μεσαίας αστικής τάξης, αγρότες, μεροκαματιάρηδες άνθρωποι είναι αυτοί που απαρτίζουν την λεγόμενη εξουσία του λαού. Κρέμονται από την κάνουλα κάποιας μισθοδοσίας που άλλοι αποφασίζουν γι' αυτούς. Άνθρωποι αφημένοι στην τύχη τους και στον προσωπικό τους αγώνα. Είναι αυτοί που, τελικώς, «πληρώνουν το μάρμαρο». Ωστόσο ονειρεύονται να κατορθώσουν κάποια μέρα να μετακομίσουν σε κάποια ανώτερη εξουσία. Κάποιοι λίγοι το καταφέρνουν αξιοπρεπώς, ενώ άλλοι μακιαβελίζουν επικίνδυνα αγιάζοντας κάθε μέσο.
Κάπως έτσι παίζεται το παιχνίδι των εξουσιών στην ταξική Ελλάδα. Αλλοι το διαισθάνονται και διαμαρτύρονται, άλλοι αισθάνονται αδύναμοι και συμβιβάζονται και κάποιοι πιστεύουν ακόμα πως μια επόμενη κυβέρνηση θα αλλάξει τα πράγματα. Ματαιοπονούν. Οι κυβερνήσεις αλλάζουν χέρια αλλά το χρήμα παραμένει στα ίδια. Ερμη δημοκρατία, πόσο αθώα είσαι, αλλά και πόσο κακοποιημένη!




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [10:41:14]