Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου 06:31      6°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Το μετέωρο βήμα της ΝΔ σε ένα αβέβαιο αύριο

Το μετέωρο βήμα της ΝΔ σε ένα αβέβαιο αύριο



Η εντυπωσιακή δυναμική που αναπτύσσει η υποψηφιότητα του Απόστολου Τζιτζικώστα στην προεκλογική κούρσα για την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, θυμίζει σε μεγάλο βαθμό την αντίστοιχη που είχε, το 1997, επίσης ως υποψήφιος πρόεδρος της, ο Κώστας Καραμανλής.
Οπως κι εκείνα τα χρόνια, που ως σαραντάρης ο πρώην πρωθυπουργός επικέντρωνε πάνω του τις ελπίδες για την έλευση μιας ελπιδοφόρας εποχής στη Νέα Δημοκρατία, έτσι και σήμερα στα μάτια πολλών Νεοδημοκρατών ο Απόστολος Τζιτζικώστας εκπροσωπεί το «νέο», αυτό που έρχεται να διώξει (και) στο κόμμα τους το «παλιό».
Ο Κώστας Καραμανλής δεν αναδείχθηκε μόνο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας, εξελέγη και πρωθυπουργός, ενώ σήμερα εξακολουθεί να παραμένει για την παράταξή του ένα ανεκτίμητο πολιτικό κεφάλαιο.
Αραγε, θα καταφέρει ο περιφερειάρχης της Κεντρικής Μακεδονίας να έχει την ίδια πετυχημένη διαδρομή; Πολλοί το εκτιμούν αυτό ως μια εξαιρετική πιθανότητα, αρκετοί το προεξοφλούν.
Ομως, όσο μοιάζουν, άλλο τόσο διαφέρουν οι περιπτώσεις Καραμανλή και Τζιτζικώστα. Και οι διαφορές τους είναι εξίσου αξιοσημείωτες με τις αναλογίες τους.
Ο Καραμανλής έφερε, και φέρει, ένα όνομα βαρύ σαν ιστορία για τη Νέα Δημοκρατία, ως ο ανιψιός του αείμνηστου ιδρυτή της, και μάλιστα με το ίδιο ονοματεπώνυμο, κάτι που εμπεριείχε ένα βαθύτατο συμβολισμό και λειτουργούσε ενισχυτικά.
Ο Τζιτζικώστας προέρχεται και αυτός, τρόπον τινά, από ένα πολιτικό «τζάκι», αλλά το όνομα του δεν έχει την ίδια βαρύτητα με αυτό του Καραμανλή, ο οποίος ως υποψήφιος πρόεδρος ήταν βουλευτής και ξεκίνησε έχοντας στο πλευρό του μια μεγάλη ομάδα «γαλάζιων» βουλευτών, τους αποκαλούμενους «λοχαγούς».
Γεγονός που του έδωσε στη συνέχεια τη δυνατότητα να έχει μια ισχυρή (και υποστηρικτική) κοινοβουλευτική παρουσία.
Αντιθέτως, και παρά το ισχυρό λαϊκό του έρεισμα, ο Τζιτζικώστας δεν είναι βουλευτής, ενώ το σημαντικότερο μειονέκτημα της υποψηφιότητας του είναι το ασυμβίβαστο που έχει σχετικά με την ανάδειξη του ως μέλος του ελληνικού κοινοβουλίου μέχρι και το 2019.
Τουτέστιν, σε περίπτωση επικράτησης του, ο ίδιος δεν θα μπορεί να σηκώσει ως αρχηγός το βάρος της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης της Νέας Δημοκρατίας, και εκ των πραγμάτων το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα οδηγηθεί σε μια ιδιότυπη δυαρχία.
Κατά πόσο, όμως, αυτό το μοντέλο θα είναι λειτουργικό και εφαρμόσιμο και ποιο θα είναι το πρόσωπο που θα αποτελέσει τον άλλο πόλο, τον κοινοβουλευτικό;
Και, εν τέλει, ποιος εγγυάται ότι η «συγκατοίκηση» αυτή δεν θα επιφέρει σοβαρούς τριγμούς και ρωγμές, βυθίζοντας τη Νέα Δημοκρατία σε έναν ανελέητο κύκλο εσωστρέφειας;
Με την Ελλάδα να σχοινοβατεί, την κοινωνία να είναι στα σχοινιά και την αγωνία για το μέλλον να κορυφώνεται, ίσως να βιάστηκαν στη Νέα Δημοκρατία να αναδείξουν νέο πρόεδρο, ίσως και να βιάστηκε ο Τζιτζικώστας να διεκδικήσει την προεδρία της.
Το «τάιμινγκ» είναι πάντα κρίσιμος παράγοντας στην πολιτική, και αυτό ισχύει απολύτως και για ένα κόμμα εξουσίας που… μεθαύριο φαίνεται να έχει, αλλά δεν έχει σίγουρο το αύριο σε ένα αμφίβολο σήμερα.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [06:31:27]