Σάββατο 10 Δεκεμβρίου 16:42      7°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


"Π"

"Π"



Στα δημοκρατικά κόμματα υπάρχουν διάφορες κλίμακες στην εσωτερική βαθμίδα. Πρόεδρος και υπάρχηγός ή υπαρχηγοί, πολιτικές γραμματείες, κεντρικές επιτροπές, οργανωτικές επιτροπές, γραφείο προέδρου, εκπρόσωπος τύπου, υπεύθυνος πολιτικού σχεδιασμού, υπεύθυνος περιφερειακών οργανώσεων, τομεάρχες επί θεματικών αντικειμένων (διότι τι σόι τομεάρχης θα ήσουν, άνευ θέματος), εκτελεστικές επιτροπές ή γραμματείες. Μεταξύ επιτροπών και γραμματειών υπάρχει κάποια διαφορά, αλλά μη ρωτήσετε εμάς να σας την πούμε.
Αυτό είναι πάνω κάτω το οργανόγραμμα ενός δημοκρατικού κόμματος.
Από εκεί και πέρα, τις αποφάσεις τις παίρνει ο πρόεδρος και η ηγετική ομάδα, η οποία αποτελεί οιονεί κατοχυρωμένο θεσμό, αφού την νομιμοποιεί ο πρόεδρος, συνεπώς αποτελεί προέκτασή του και είναι ομοούσια τω πατρί, δι ου τα πάντα εγένετο.
Πρόεδρος, κανονικά με "π" κεφαλαίο, αλλά μην ταλαιπωρήσουμε το ανορθωτικό σιφτ, και μέσω αυτού τον παράμεσο. Ετσι παθαίνουμε τενοντίτιδα, από το κύρος των πολιτικών προσώπων.
Μιλούσαμε όμως για τα δημοκρατικά κόμματα. Ενα άτυπο, αλλά ισχυρό, και επίσης νομιμοποιημένο στοιχείο τους, είναι οι Πρώην. Πρώην αρχηγοί, επίτιμοι, ομότιμοι, πρώην διεκδικητές και άλλα τέτοια πρόσωπα. Δεν προβλέπεται εκ του καταστατικού να έχουν εξουσία, αλλά την αποκτούν "από τη σημαία", ως αναγνωρισμένα σημεία εσωκομματικής αναφοράς, ένεκα και του αυτοσεβασμού της παρατάξεως, η οποία στα πρόσωπα τιμά την ιστορία της και καθιστά αυταπόδεικτη την προσφορά της και τον ρόλο της στην πολιτική ζωή.
Η χώρα μας έχει προσωποπαγή πολιτική ζωή. Πάει να πει ότι γύρω από τα πρόσωπα αναπτύσσονται δέσμες επιρροής, και συνολικά, προσδίδοντας δύναμη το πρόσωπα στους υποστηρικτές και οι υποστηρικτές στα πρόσωπα, όλο αυτό αποκτά υπόσταση και ισχύ, ασκώντας σημαίνοντα ρόλο στην εσωκομματική ζωή.
Οι ενδοκομματικοί πόλοι δεν παράγουν σκέψη, δεν παράγουν πολιτική με την επιστημονική έννοια, αλλά μετατρέπουν σε πολιτική την παραπολιτική, με βαθύτερο σκοπό τον έλεγχο της εσωκομματικής ζωής, και μέσω αυτού του ελέγχου, την αναπαραγωγή τους και τη διαιώνισή τους.
Η διαιώνιση αυτή δεν είναι απαραίτητο να οδηγήσει κάπου. Συνήθως είναι αυτοσκοπός. Είναι μια αναγόρευση σε οιονεί αξιωματούχο, θέση που δεν προβλέπεται ούτε από τα κατασταστικά ούτε από το σύνταγμα, που δεν αναγνωρίζει αριστοκρατικούς τίτλους στην εγχώρια ζωή.
Αναγνωρίζει τα αξιώματα αυτά, όμως, η κοινωνία.
Στην ουσία, δεν έχουμε φύγει ούτε από τη ρωμαϊκή, ούτε από τη βυζαντινή εποχή. Δεν μιλάμε για την οθωμανική, γιατί εκεί υπήρχε ένας κανονισμός: Οποιος βεζύρης, πασάς, αγάς το παράκανε, τον επισκέπτονταν εντεταλμένοι του σουλτάνου με ένα μεταξωτό σκοινί, με το οποίο θα τον στραγγάλιζαν.
Εδώ έχουμε δημοκρατία.
Ολα αυτά με αφορμή τις διεργασίες για ανάδειξη προέδρου της ΝΔ, όπου, παρατηρούμε, δεσπόζοντα ρόλο παίζουν πρόσωπα που τυπικά δεν έχουν ρόλο, αλλά εκείνοι είναι που έχουν τον ρόλο.
Τα όργανα που προαναφέραμε έχουν άλλη αποστολή. Στην οποία δεν είναι βέβαιο ότι δίνουμε και πολλή σημασία, διότι όσα παράγουν είναι πολύ πληκτικά: Τι πρέπει να γίνει στη χώρα τέτοια.
Τώρα, βγάζουμε πρόεδρο. Με "π" κεφαλαίο. Που θα γίνει πρώην κι αυτός, με "π" κεφαλαιότερο.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [16:42:02]