Τρίτη 12 Δεκεμβρίου 12:05      9°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Σύστημα Πιράνχα

Σύστημα Πιράνχα



Η διαδικτυακή κοινότητα της ορθοφροσύνης το έχει και το καυχάται: Η ομαδική αποδοκιμασία κατά των επιδόσεων του Δ. Καμμένου στο τουίτερ προσέλαβε διαστάσεις κύματος, το οποίο απείλησε να μουσκέψει επικίνδυνα τους δημοσκοπικούς δείκτες σε βάρος του πρωθυπουργού. Ετσι, για να μην γίνουν οι δείκτες μουσκίδι και συρρικνωθούν νωρίς νωρίς και πριν καν πιάσουμε το ψαλίδι για τις συντάξεις, κάηκε ο Καμμένος και παρέδωσε χαρτοφυλάκιο, πριν καν μάθει το τηλέφωνο του κυλικείου.
Αρα, τεκμαίρεται ότι η διαδικτυακή κοινότητα είναι μια υγιής περίπτωση, μια δημοκρατική αγορά, που έχει τις ακρότητές της και τις εντάσεις της, έχει τις παραδοξότητές της και τις απρόβλεπτες ροπές της, κατά βάση όμως το πάνω χέρι το έχει η ορθή άποψη.
Είναι ωραίο να διαθέτεις μια δυναμική που να σου επιτρέπει να αυτοδικαιώνεσαι, αλλά η επιχειρηματολογία αυτά παραβλέπει κάποιες παραμέτρους.
1. Οτι οι χολερικές παρατηρήσεις Καμμένου δεν ήταν μια νωπή παρασπονδία ή μια υποσημείωση που είχε διαλάθει της προσοχής. Ηταν γνωστές, είχαν επισημανθεί, αλλά δεν είχαν εμποδίσει ούτε τον ίδιο να διατηρεί σημαντική θέση στον δημόσιο βίο, ούτε το κόμμα του να επιβραβεύεται από την κοινωνία, ούτε βέβαια τη σύμπραξη ΣΥΡΙΖΑ με αυτό το κομμάτι της ελληνικής δεξιάς. Η σύμπραξη αυτή εγκρίθηκε από την πλειονότητα των εκλογέων, η δε επανάληψή της, αν και νομιμοποιούσε Καμμένους πάσης διαλογής, δεν προκάλεσε αλλεργικά φαινόμενα.
2.Στην ουσία, δεν πρόκειται για δημοκρατικό ανακλαστικό ή για αναφυλαξία αισθητικής τάξης. Πρόκειται για επιβεβαίωση της ιδιότητας του δημοσίου διαδικτυακού διαλόγου να προσιδιάζει σε επίθεση πιράνχας σε στόχο. Ο διάλογος στο ίντερνετ γίνεται σχεδόν μονοθεματικός, η θεματολογία καθορίζεται από αστάθμητους παράγοντες, και η διαλεκτική διαδικασία διακρίνεται από οξύ συναγωνισμό των μερών, που καταλαμβάνονται από άγχος συμμετοχής και απόσπασης προσοχής, πνιγμένοι όχι τόσο από το δίκιο τους, αλλά από την ανάγκη τους να το εκφράσουν ή να εκφράσουν μια γνώμη, που μπορεί να είναι γνώμη της στιγμής.
3. Το ίδιο το διαδίκτυο, σαν πεδίο ακανόνιστου διαλόγου, νομιμοποίησε Καμμένους, κυρίως όμως νομιμοποίησε το δικαίωμα να μιλάμε χωρίς να ξέρουμε, να τοποθετούμαστε αβασάνιστα, επιπόλαια, ενίοτε δε και απολίτιστα. Είναι σαν ένα όπλο που αφενός μας έδωσε τη δυνατότητα να πυροβολούμε, αφενός μας έκανε να αισθανθούμε πως έχουμε υποχρέωση να το κάνουμε. Αλλά δεν θα συνέβαινε αυτό εάν δεν το είχαμε ανάγκη.
Εξαδελφικός προάγγελος της συμπεριφοράς μας στο Μέσο αυτο, άλλωστε, σαν ένα είδος Προδρόμου, ήταν το καραόκε. Αλλά οι νέες τεχνολογίες μπορούν να κάνουν πολύ περισσότερα, οπότε κρεμάστηκε εκείνο το κοσκινάκι, και αρχίσαμε να κάνουμε το μοντέλο, τον φιλόσοφο, τον δημοσιογράφο, τον ποιητή και τον πρωθυπουργό στο φέισμπουκ. Κάποιοι από μας γίνανε υπουργοί και βουλευτές μάλιστα, άλλο αν δεν προσέχανε τι λέγανε και εκείνοι που τους την είχανε φυλαγμένη τους τη φέρανε. Διότι μην έχετε αμφιβολία ότι το κάψιμο Καμμένου ήταν προβοκάτσια, με τον διαδικτυακό κόσμο να τσιμπάει και να εκτελεί το Σύστημα Πιράνχα, χωρίς βαθύτερη περίσκεψη.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [12:05:03]