Τετάρτη 13 Δεκεμβρίου 00:09      9°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Με μια μικρή καθυστέρηση 20 χρόνων…

Με μια μικρή καθυστέρηση 20 χρόνων…



Αν ανατρέξει κανείς με επιμονή στα αρχεία του τοπικού Τύπου, απ' τις αρχές της δεκαετίας του 2000, όταν στην Πάτρα το πρόβλημα των διερχόμενων μεταναστών και προσφύγων, παροξυνόμενο, απεικονιζόταν στους αυτοσχέδιους καταυλισμούς και στους γαντζωμένους στα κάγκελα της Οθωνος-Αμαλίας ανθρώπους, θα βρει δεκάδες δηλώσεις τοπικών πολιτικών παραγόντων που επεσήμαιναν το αυτονόητο.
Οτι, δηλαδή, οι μεταναστευτικές και προσφυγικές ροές δεν αναχαιτίζονται με κέντρα υποδοχής και δρακόντεια αστυνόμευση - τα μέτρα αυτά θεραπεύουν, σ' έναν βαθμό, τις συνέπειες του προβλήματος αλλά δεν απαντούν στις γενεσιουργές αιτίες του- παρά με εξουδετέρωση των λόγων που ωθούν εκατομμύρια πολίτες απ' την Ασία και την Αφρική να εγκαταλείψουν τις εστίες τους.
Η λύση του προβλήματος δεν βρίσκεται στις χώρες διέλευσης και υποδοχής αλλά στις χώρες προέλευσης, ήταν το δόγμα που για μια δεκαετία υποστήριζαν στην Πάτρα φορείς Αυτοδιοίκησης, κομματικές οργανώσεις, Τύπος και μη κυβερνητικοί οργανισμοί.
Εκείνη την περίοδο υπολογιζόταν ότι στην πόλη είχαν καταφύγει, με σκοπό την διαφυγή στη Δύση, περίπου 3.000 πρόσφυγες και μετανάστες, αριθμός που διογκώθηκε μετά την εισβολή των Αμερικανών στο Αφγανιστάν το 2001.
Τον Νοέμβριο του 2008 η Ενωση Συντακτών οργάνωσε στην Πάτρα Συνέδριο για το μεταναστευτικό. Ανάμεσα στους ομιλητές και δυο δημοσιογράφοι που αργότερα μεταπήδησαν στην πολιτική. Ο Παντελής Καψής και ο Σταύρος Θεοδωράκης. Και οι δυο μίλησαν για «χώρες που χάνονταν», μιας και οι πολίτες τους υποχρεώνονταν σε άτακτη φυγή στην Δύση.
Πόλεμοι, εντάσεις, εμφύλιοι, πολιτικές διώξεις και από κοντά η ψευδαίσθηση μιας ανέφελης, ασφαλούς και λαμπερής ζωής που τους περίμενε στην βόρεια Ευρώπη ήσαν το μίγμα που έκανε χιλιάδες Κούρδους στην αρχή (τέλη της δεκαετίας του 1990), Αφγανούς στην συνέχεια, Αφρικανούς αργότερα και Σύριους τώρα, να αυτοεξορίζονται.
«Ανθρωποι οι οποίοι δεν μπορούν να πάνε μπροστά, δεν μπορούν να πάνε πίσω αλλά και δεν μπορούν να μείνουν εκεί που βρίσκονται», όπως είχε πει στο δημοσιογραφικό Συνέδριο του 2008 ο διευθυντής Σύνταξης της «Πελοποννήσου» Κωνσταντίνος Μάγνης.
Χρειάστηκαν είκοσι χρόνια συνεχούς διόγκωσης των μεταναστευτικών και προσφυγικών κυμάτων και η φωτογραφία ενός νεκρού παιδιού ώστε, μπρος στην παγκόσμια κατακραυγή, η Ευρωπαϊκή Ενωση να ξυπνήσει απ' τον βαθύ της λήθαργο. Και ν' αποφασίσει, στην προχθεσινή Σύνοδο Κορυφής, να διαθέσει, σε πρώτη φάση, ένα δισεκατομμύριο ευρώ ώστε να βοηθηθούν οι πρόσφυγες να παραμείνουν στις πατρίδες τους.
Μαζί με την υπόμνηση ότι πρέπει να αναζητηθεί επειγόντως λύση στη Συρία, με πολιτικές πρωτοβουλίες και με παρεμβάσεις προς κάθε πλευρά, τόσο εντός όσο και εκτός της χώρας.
Και φυσικά, η «επείγουσα» ενεργοποίηση της Ευρώπης δεν είναι ανεξάρτητη απ' το γεγονός ότι το πρόβλημα έφτασε, για πρώτη φορά με τέτοια ένταση, στην κεντρική αυλή της. Ως τώρα θεωρείτο -και έτσι αντιμετωπιζόταν- ως μια υπόθεση των χωρών του Νότου.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [00:09:35]