Παρασκευή 15 Δεκεμβρίου 15:50      10°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Κάθε χρόνο συμβαίνουν 50.000 σχολικά ατυχήματα

Κάθε χρόνο συμβαίνουν 50.000 σχολικά ατυχήματα



Τα παιδικά ατυχήματα είναι το πρώτο αίτιο παιδικής θνησιμότητας και 2ο αίτιο παιδικής νοσηρότητας μετά τις οξείες λοιμώξεις. Μελέτες στις ΗΠΑ, το Λονδίνο, την Γερμανία αλλά και την Ελλάδα αποδεικνύουν την σημασία που έχει η πρόληψη των παιδικών ατυχημάτων στην υγεία των παιδιών.

Συγγραφή: Μαρία Μαρούλη, 5ετής φοιτήτρια τμ. Ιατρικής Παν/μιου Πατρών
Επιμέλεια: Α. Βανταράκης, αναπλ. καθηγητής Υγιεινής, Τμ. Ιατρικής Παν/μιου Πατρών


Ως σχολικά ατυχήματα χαρακτηρίζονται τα ατυχήματα που συμβαίνουν κατά τη μετάβαση, παραμονή και αναχώρηση των μαθητών από το σχολείο. Τα παιδιά είναι ιδιαίτερα επιρρεπή σ' αυτά, λόγω ανωριμότητας, αυξημένης περιέργειας, κακής αντίληψης του κινδύνου, απροσεξίας και περιφρόνησης των συμβουλών των μεγάλων.
Τα είδη των ατυχημάτων που μπορεί να συμβούν σε ένα σχολείο είναι πολλά. Μερικά από αυτά είναι οι πτώσεις, ο τραυματισμός, τα κατάγματα καθώς και τα στραμπουλίσματα. Συχνά είναι τα τροχαία ατυχήματα από και προς το σχολείο όπως επίσης και τα χτυπήματα στο πρόσωπο ή σε άλλο μέρος του σώματος από ρίψεις αντικειμένων μεταξύ των παιδιών. Τέλος, πιο σπάνια, αλλά υπαρκτά είναι το έγκαυμα, η πνιγμονή και η ηλεκτροπληξία.
ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Μελέτες δείχνουν ότι στην Ελλάδα συμβαίνουν περίπου 50.000 σχολικά ατυχήματα το χρόνο, ενώ από αυτά το ¼ καταλήγουν στο Εξωτερικά Ιατρεία των νοσοκομείων της χώρας. Πρώτη αιτία θανατηφόρων και σοβαρών ατυχημάτων στα παιδιά που πηγαίνουν με τα πόδια στο σχολείο είναι το πέρασμα στο απέναντι πεζοδρόμιο. Ενώ για τους εφήβους την πρώτη αιτία αποτελούν τα τροχαία ατυχήματα με μοτοσικλέτες. Το 70% των ατυχημάτων συμβαίνουν λόγω των καυγάδων ανάμεσα στους μαθητές και ευθύνονται για το 30% των τραυματισμών. Χτυπήματα και πτώσεις είναι οι άλλοι δυο συχνότεροι μηχανισμοί τραυματισμών.
ΟΜΑΔΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ
Διεθνείς έρευνες έχουν γίνει για να διευκρινιστούν οι παράγοντες που δρουν συνεργικά στην εμφάνιση ατυχημάτων. Αρχικά, τα παιδιά που χαρακτηρίζονται από επιθετικότητα, παρορμητικότητα και υπερκινητικότητα είναι πολύ επιρρεπή σε καυγάδες και γενικότερα σχολικά ατυχήματα. Επίσης έχει βρεθεί ότι οικογενειακοί παράγοντες όπως είναι η μικρή ηλικία των γονέων, το µεγάλο μέγεθος της οικογένειας, η ανεργία των γονέων, οι µονογονεϊκές οικογένειες, η κακή σωματική και ψυχική υγεία της μητέρας επηρεάζουν τη συμπεριφορά του παιδιού και κάνουν συχνότερη την εμφάνιση γενικά παιδικών ατυχημάτων.
ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
Ειδικότερα, τα σχολικά ατυχήματα στη χώρα µας αποτελούν ένα σημαντικό δημόσιο πρόβλημα υγείας, αφού υπολογίζονται στο 1/3 περίπου των ατυχημάτων στα παιδιά σχολικής ηλικίας. Οι έρευνες της νοσηρότητας που προκαλούν τα ατυχήματα στη χώρα µας, και ειδικότερα αυτά που συμβαίνουν στο σχολείο, είναι περιορισμένες. Ωστόσο υπάρχουν δεδομένα του Κέντρου Ερευνας και Πρόληψης Παιδικών Ατυχημάτων (ΚΕΠΠΑ) για την φύση των σχολικών ατυχημάτων δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης από το 2004. Μελετήθηκαν 123 σχολικά ατυχήματα τα οποία καταγράφηκαν κατά το χρονικό διάστημα ∆εκέµβριος 2002 έως και Μάιος 2003 σε 12 σχολεία. Τα αποτελέσματα δείχνουν καταρχάς ότι τα σχολικά ατυχήματα είναι συχνότερα στα αγόρια παρά στα κορίτσια, γεγονός που μπορεί να οφείλεται στην παρορμητικότερη συμπεριφορά των αγοριών. Ενδιαφέρον παρουσιάζει ότι το συχνότερο είδος του ατυχήματος είναι οι πτώσεις, κάτι που θα πρέπει ίσως να μας κάνει να αναρωτηθούμε σχετικά με την καταλληλότητα των σχολικών κτιρίων και υποδομών. Οσον αφορά στον χώρο και τον χρόνο που συμβαίνουν τα σχολικά ατυχήματα, φαίνεται τα περισσότερα να λαμβάνουν χώρα στο προαύλιο του σχολείου κατά την ώρα του διαλείμματος.
Σχετικά με τις συνθήκες που συνέβη το ατύχημα, συχνότερα εμφανίζονται στο ελεύθερο παιχνίδι, ενώ 2η πιο συνήθης κατάσταση είναι να συμβεί κατά τη διάρκεια ενός καυγά με κάποιον άλλο συμμαθητή. Εντύπωση και ιδιαίτερο σημείο προβληματισμού προκαλεί το γεγονός ότι το σύνολο σχεδόν των ατυχημάτων, σε ποσοστό 86%, συνέβη παρουσία εποπτεύοντος καθηγητή. Ενώ δηλαδή η ύπαρξη του καθηγητή θα έπρεπε να μειώνει αισθητά τα ατυχήματα, κάτι τέτοιο δεν φαίνεται να συμβαίνει από την συγκεκριμένη μελέτη.
ΣΤΟ ΠΡΟΑΥΛΙΟ
Πρόσφατες συγκεντρωτικές μελέτες σε επίπεδο δημοτικών ή προσχολικής αγωγής δεν υπάρχουν. Ωστόσο επιμέρους καταγραφή των ατυχημάτων από διάφορα δημοτικά σχολεία της Ελλάδας (π.χ. Δημοτικό σχολείο Κιλκίς, 2ο Δημοτικό Σχολείο Καρύστου και 4ο Δημοτικό Ιλίου) δείχνουν ότι τα σχολικά ατυχήματα τους απασχολούν και είναι συχνότερα στο προαύλιο του σχολείου λόγω σπρωξίματος από άλλο παιδάκι. Συχνά είναι και τα ατυχήματα κατά τη διάρκεια του ποδοσφαίρου, φαίνεται όμως στην πλειοψηφία τους τα ατυχήματα να είναι ελαφρά χωρίς να κινδυνεύσει η ζωή των παιδιών. Συχνότερα εμφανίζονται μώλωπες - ράμματα και 2ο σε σειρά, το σπάσιμο άκρου.

Πίνακας: Σχολικά ατυχήματα κατά τόπο
Τόπος
Περιστατικά
Ποσοστό
Αλλος χώρος σχολείου
8
6,50%
Διάδρομος εξωτερικός
2
1,63%
Διάδρομος εσωτερικός
5
4,07%
Δρόμος γύρω από το σχολείο
2
1,63%
Χώροι εκτός σχολείου ή γύρω από το σχολείο
8
6,50%
Πεζοδρόμιο - Πεζόδρομος γύρω από το σχολείο
1
0,81%
Περίβολος
56
45,52%
Σκάλα εξωτερική
5
4,07%
Σκάλα εσωτερική
6
4,88%

Ποια είναι τα προληπτικά μέτρα προστασίας
Τα σχολικά ατυχήματα συμβαίνουν συνήθως λόγω παρορμητισμού, έλλειψη αισθήματος ευθύνης των παιδιών, απουσία της αίσθησης του κινδύνου, απουσίας παρακολούθησης και προσοχής κατά την ώρα του διαλείμματος από κάποιο υπεύθυνο δάσκαλο ή καθηγητή, λόγω της έλλειψης σχολικής ασφάλειας, της αντίδρασης στους νόμους και στις συμβουλές των ενηλίκων. Είναι λοιπόν κατανοητό ότι ένα μεγάλο μέρος αυτών, μπορούν να προβλεφθούν απλά με την χρήση μέτρων προστασίας στα σχολεία, ποιοτικής επίβλεψης και υιοθέτησης κανόνων συμπεριφοράς.
Μέτρα στον σχολικό χώρο:
>Σημαντικό είναι το σχολείο να είναι περιφραγμένο και η κεντρική πόρτα να παραμένει κλειστή ώστε να μην κινδυνεύουν τα παιδιά να βγουν σε πολυσύχναστους δρόμους.
>Αποφεύγουμε να γίνονται έργα στο σχολείο τις περιόδους που είναι ανοιχτό για τους μαθητές.
>Θα πρέπει να προγραμματίζονται σε τακτά χρονικά διαστήματα ασκήσεις ασφαλούς εγκατάλειψης των κτιρίων και σε περίπτωση πυρκαγιάς ή σεισμού το διδακτικό προσωπικό να φροντίζει για την αποτροπή του πανικού και να υποδεικνύει στα παιδιά εξόδους διαφυγής.
>Τις ώρες γυμναστικής είναι σημαντικό να τηρούνται τα μέτρα ασφαλείας και ο καθηγητής να καθοδηγεί και να επιβλέπει τους μαθητές.
Μέτρα κατά την αναχώρηση και προσέλευση από και προς το σχολείο :
>Είναι προτιμότερο το παιδί να ξυπνάει νωρίτερα ώστε να μην βιάζεται στο δρόμο για το σχολείο.
>Τα παιδιά έως 8 ετών θα πρέπει να συνοδεύονται πάντα από κάποιον μεγαλύτερο.
>Ενδείκνυται η χρήση έντονων χρωμάτων στον ρουχισμό και τις τσάντες των παιδιών ώστε να γίνονται ορατά από τους οδηγούς.
>Πάντα κατά την οδήγηση προς και από το σχολείο πρέπει να γίνεται χρήση της ζώνης ασφαλείας.
>Ο σχολικός τροχονόμος μπορεί να βοηθήσει πολύ στην πρόληψη των ατυχημάτων καθώς τα παιδιά διασχίζουν τον δρόμο.
ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
Τα σχολικά ατυχήματα είναι πολλές φορές ακίνδυνα αλλά και κάποιες μοιραία για τη ζωή των παιδιών. Το μήνυμα της πρόληψής τους πρέπει να φτάνει σε όλους. Οσο και να προσέχουμε, όσο και να επιβλέπουμε, πάντα μπορεί να συμβούν ατυχήματα κατά τη διάρκεια του σχολείου, όμως με απλούς τρόπους μπορεί να αποφευχθεί το μεγαλύτερο ποσοστό. Η αλλαγή έρχεται με την εκπαίδευση και την σωστή συμβουλευτική από τον γονέα και τον διδάσκοντα και ο ρόλος τους δεν πρέπει να υποβιβάζεται αλλά να φέρουν το αίσθημα της ευθύνης γιατί η υγεία και η ασφάλεια των παιδιών βρίσκεται σε μεγάλο βαθμό στα χέρια τους.
(Από το Ιατρικό Ένθετο της εφημερίδας ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ «Λόγοι Υγείας» 23 - 9- 2015, σε συνεργασία με το Εργαστήριο Υγιεινής του Πανεπιστημίου Πατρών)





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [15:50:24]