Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου 19:25      6°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Για να μην αποφασίσουν για εμάς εν τη απουσία μας...

Για να μην αποφασίσουν για εμάς εν τη απουσία μας...



Φτάσαμε στις εκλογές της Κυριακής. Τα επιτελεία των πολιτικών κομμάτων, με διακριτικό τρόπο θα έλεγε κανείς όλο το προηγούμενο διάστημα διεκδίκησαν την ψήφο μας, για τρίτη φορά μέσα σε ένα χρόνο (αν συμπεριλάβουμε και το δημοψήφισμα). Το σκηνικό λίγο ως πολύ γνωστό, οι μεθοδολογίες διαλεκτικής και προσέγγισης των μεγάλων «παικτών» προβλέψιμες, ενώ ορισμένες νέες παρουσίες διεκδικούν και αξιώνουν τον τιμητικό τίτλο του εκπροσώπου του λαού στη Βουλή.
Και οι πολίτες, νιώθουν μουδιασμένοι και αδιάφοροι, παραγκωνισμένοι και προδομένοι από το μεγαλύτερο κομμάτι του ενεργού πολιτικού φάσματος, που πλέον είναι δύσκολο κανείς να το διακρίνει με ιδεολογικά κριτήρια και να το «χρωματίσει» ανάλογα. Η επέλασις των μνημονίων αφάνισε και την παραμικρή ιδέα διακριτής «ιδεολογικής» προσέγγισης της κρίσης και επέβαλλε τη συμπόρευση των ταγών του έθνους, καταργώντας κάθε ελευθερία που θα αφαιρούσε αργύρια από το πουγκί των δανειστών.
Η ανασφάλεια, η αγανάκτηση, η απελπισία, η απουσία της ελπίδας πως κάτι μπορεί να αλλάξει, σε συνδυασμό με το γερό «αριστερό» χαστούκι, από το οποίο ακόμα προσπαθούν να συνέλθουν, έχουν οδηγήσει και όχι αδίκως, σημαντικό ποσοστό του εκλογικού σώματος στην απόφαση να μην προσέλθουν στις κάλπες την προσεχή Κυριακή.
Ετσι, θεωρούν ότι απαξιώνουν το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα και τους εκπροσώπους του και δηλώνουν ότι δε θα συμμετάσχουν σε «στημένο» παιχνίδι, αφού τελικά οι αποφάσεις για τις ζωές μας λαμβάνονται από ξένα κέντρα και οι πολιτικοί μας απλώς τις εφαρμόζουν.
Ως ένα σημείο δεν έχουν άδικο, αλλά εδώ θα ήθελα να επισημάνω πως προτιμότερο είναι να μετανιώσεις για κάτι που έκανες, παρά για κάτι που δεν έκανες. Η αποχή ισοδυναμεί με την πλήρη και άνευ όρων παράδοσή μας στους πολιτικούς μας εκπροσώπους, και στους άλλους, σε εκείνους δηλαδή που θα προσέλθουν και θα αφήσουν το ελάχιστο στίγμα τους στον πολιτικό καμβά του εκλογικού τους κέντρου και στον πολιτικό χάρτη της χώρας.
ΟΧΙ λοιπόν στην αποχή, γιατί:
>Η συμμετοχή στην εκλογή των αντιπροσώπων μας, αποτελεί θεμελιώδες συνταγματικό δικαίωμα και καθήκον μας και ύψιστη πράξη δημοκρατικής έκφρασης, με υψηλό συμβολισμό, κυρίως σε μια εποχή όπου όλα καταλύονται και ποδοπατούνται βάναυσα.
>Αποφασίζουμε συμμετοχικά για σημαντικά πράγματα που αφορούν όχι μόνο εμάς, αλλά και τις επόμενες γενιές, απέναντι στις οποίες έχουμε ιερή υποχρέωση.
>Οφείλουμε να παίρνουμε την ευθύνη στους ώμους μας, όπως είχε προτρέψει και ο μεγάλος και φωτισμένος συγγραφέας Ν. Καζαντζάκης και να μην το βάζουμε στα πόδια, ακόμα και αν νιώθουμε πως η μάχη δε θα κερδηθεί.
>Θέλουμε και πρέπει να δείξουμε πως δεν είμαστε τόσο ηλίθιοι και ελαφρόμυαλοι, όσο κάποιοι πιστεύουν, αλλά αντίθετα διαθέτουμε οξεία κρίση, λογική, μα πάνω από όλα την ταπεινή μνήμη και τη διάθεση απόδοσης δικαιοσύνης.
>Οι εκλογές είναι μοναδική ευκαιρία να τιμωρήσουμε παραδειγματικά εκείνους που μας λένε ψέματα και μας εξαπατούν συστηματικά, ποντάροντας στον φόβο και την αφέλειά μας.
>Επιβάλλεται να τιμούμε τη Δημοκρατία και τις εκφράσεις της στη χώρα που γεννήθηκε και που τόσο βάναυσα λεηλατείται στα σύγχρονα ιστορικά χρόνια.
>Οφείλουμε να επιβραβεύουμε τους ελάχιστους ειλικρινείς και τίμιους πολιτικούς άνδρες και να τους δίνουμε τη δύναμη να αντιστέκονται στο ρεύμα της αλλοτρίωσης και του εξανδραποδισμού, στηρίζοντας την αλήθεια και παλεύοντας για το καλό της πατρίδας μας.
>Πρέπει να δείξουμε τη δυσαρέσκειά μας στους ανεύθυνους πολιτικούς, που δε διστάζουν να παίζουν στα ζάρια το μέλλον της χώρας, προκειμένου να ικανοποιήσουν προσωπικές ή κομματικές φιλοδοξίες.
>Η δική μας αδιαφορία και η μοιρολατρική αποδοχή της δυστυχίας, διευκολύνουν το έργο του εθνικού ξεπουλήματος και μάλιστα με το άλλοθι της λαϊκής εντολής (εκείνων που τελικά ψήφισαν).
>Μη γελιόμαστε, πάντα υπάρχει ακόμα κάτι να χαθεί και αργά ή γρήγορα θα πονέσουμε για αυτό. Το βαρέλι έχει πάτο, αλλά δεν τον έχουμε ακόμα αντικρύσει.
>Οφείλουμε ως Ελληνες, να μπορούμε να κοιτάξουμε τα παιδιά μας στα μάτια και να τους πούμε, πως κάναμε το καθήκον μας, με το δικό μας τρόπο, βάσει του δικού μας αξιολογικού συστήματος και πως δε μείναμε άπραγοι, άβουλοι και υποτελείς.
>Ο ρίψασπις στην Ελλάδα ήταν, και θέλω να ελπίζω πως θα εξακολουθήσει να είναι, δακτυλοδεικτούμενος.
Ας πάμε λοιπόν στην κάλπη, ήρεμα και πολιτισμένα, με γνώση της αξίας και της σημασίας της επιλογής μας και ας καταθέσουμε με αυτόν τον τρόπο και την πρότασή μας για το πού θέλουμε να βαδίσει η χώρα, αλλά το κυριότερο με ποιόν στο τιμόνι της. Και αν δεν θεωρούμε κανέναν από τους υποψήφιους μνηστήρες-καπετάνιους ικανό για τόσο υψηλό καθήκον, ας το πούμε εκεί με τη φωνή μας και όχι δια της αφωνίας. Κλείνοντας, θα ήθελα να παραθέσω τα λόγια του Γάλλου φιλοσόφου Alain de Benoist (1943- ) «Το μεγαλύτερο μέτρο της δημοκρατίας δεν είναι ο βαθμός ελευθερίας ούτε ο βαθμός ισότητας, αλλά μάλλον ο βαθμός συμμετοχής».





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [19:25:53]