Τρίτη 12 Δεκεμβρίου 02:33      4°-14° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Σύγχρονη πολιτική μυθολογία

Σύγχρονη πολιτική μυθολογία



Την ημέρα που δικάζονταν ο Αριστείδης ο Δίκαιος, απογοητευμένος και εξουθενωμένος κάθισε δίπλα σ' ένα άγνωστό του ψηφοφόρο, αναμένοντας με αγωνία την έκβαση της ψηφοφορίας. Ο ψηφοφόρος είχε ήδη γράψει το όνομα του Αριστείδη στο όστρακο, τον είχε δηλαδή εξοστρακίσει. Τότε ο Αριστείδης ρώτησε τον ψηφοφόρο: Τον γνωρίζεις τον Αριστείδη; Κι εκείνος απάντησε: Οχι, αλλά βαρέθηκα να ακούω ότι είναι δίκαιος!
Σήμερα πολλοί ψηφίζουν πάλι τιμωρητικά, με αίολα κριτήρια, για να τιμωρήσουν ξανά στις επόμενες εκλογές, εκείνους που είχαν ψηφίσει στις προηγούμενες, επειδή βαρέθηκαν να ακούνε αλήθειες που δεν τους ικανοποιούσαν. Αλλά αυτό το ποσοστό δεν είναι αμελητέο, διότι καθορίζει εν πολλοίς το εκλογικό αποτέλεσμα, τους νικητές και τους νικημένους των εκάστοτε εκλογών. Μια τέτοια νοοτροπία όμως δεν συμβάλλει στην πρόοδο της Χώρας, αφού το κριτήριο της ψήφου δεν είναι πολιτικό, ούτε κομματικό βέβαια∙ είναι σαν του απληροφόρητου και ιδιοτελούς αρχαίου εκείνου ψηφοφόρου, που καταδίκασε τον Αριστείδη τον Δίκαιο, χωρίς να γνωρίζει την προσφορά του στην αθηναϊκή πολιτεία.
Αλλά και στην εξελιγμένη από την αρχαιότητα Δημοκρατία μας, πολλοί πολίτες δεν ενδιαφέρονται να εμβαθύνουν τη σκέψη τους και να προβληματιστούν σοβαρά, με αποτέλεσμα να μη γνωρίζουν ακριβώς ποιο προεκλογικό πρόγραμμα ψηφίζουν. Σ' αυτό δεν ευθύνονται, βέβαια, μόνο αυτοί, αλλά κι εκείνοι που ζητούν την ψήφο τους, προτείνοντάς τους πολιτικο-κομματικούς μύθους. Το αποτέλεσμα είναι να κυριαρχεί εν πολλοίς μια προεκλογική πολιτική μυθολογία στη θέση της αναγκαίας πολιτικής πραγματικότητας και να μετεωρίζεται η κρίση, παρουσιάζοντας αστραπιαία άλλοτε το σκυθρωπό της πρόσωπο κι άλλοτε τα αποτρόπαια οπίσθιά της.
Ενας κραυγαλέος μύθος δεν είναι λ.χ. πως οι περισσότερες προεκλογικές υποσχέσεις λύνουν άμεσα το πρόβλημα της κρίσης; Αλλά πώς τόσα χρόνια τώρα, από το 2009, η κρίση βαθαίνει; Πρόσφατα ψηφίστηκαν στη βουλή τα λεγόμενα προαπαιτούμενα και πριν «αλέκτωρ φωνήσαι», όλα τα κόμματα που τα ψήφισαν υπόσχονται, κατάργηση πολλών από αυτά και αντικατάστασή τους με τα λεγόμενα «ισοδύναμα»∙ άλλος ένας μύθος για να ικανοποιηθεί ο ψηφοφόρος εκείνος που είναι επιρρεπής στη μυθολογία. Διότι αν υπήρχαν διαθέσιμα ισοδύναμα γιατί δεν ψηφίστηκαν από την αρχή;
Σχεδόν όλες οι νέες φορολογικές επιβαρύνσεις, όπως λ.χ. ο ΦΠΑ για την ιδιωτική εκπαίδευση ή η φορολόγηση των αγροτών θα αντικατασταθούν, σύμφωνα με το μύθο, με ισοδύναμα! Αριστα! Αλλά από πού; Από ποιο ανεξάντλητο πηγάδι θα αντληθούν τόσα ισοδύναμα; Από τους μισθούς που εξαντλείται το νερό τους; Από τις συντάξεις που ήδη στέρεψαν; Από τις δημόσιες δαπάνες που στέγνωσαν την αγορά και τις δημόσιες υπηρεσίες; Από τις επιχειρήσεις που οι περισσότερες χαροπαλεύουν; Από τη φοροδιαφυγή και εισφοροδιαφυγή που είναι σαν την Λερναία Υδρα και δυστυχώς δεν υπάρχει Ηρακλής; Από ορισμένους πλούσιους που διαθέτουν βίλλες και ταυτόχρονα έχουν κοινωνικό τιμολόγιο της ΔΕΗ; Από πού λοιπόν και πώς; Τα ισοδύναμα όμως είναι ελκυστικά για πολλούς ψηφοφόρους, επειδή χαϊδεύουν τα συμφέροντα τους∙ κι ο μύθος καλά κρατεί.
Ετσι, τα μείζονα προβλήματα της Χώρας μας δεν αποτελούν γενικά μείζον προεκλογικό θέμα, δεν προβάλλονται, δεν αντιμετωπίζονται, δεν λύνονται και γίνονται άλλος ένας μύθος που περιμένει τον ήρωα του παραμυθιού να τα λύσει με μια μονοκονδυλιά, να τα διαγράψει με μια κραυγή. Η αναγκαστική εθνική ομοψυχία της τελευταίας Βουλής γλύτωσε τη Χώρα από τη λαιμητόμο του Grexit που είχε ακονιστεί επικίνδυνα, αλλά τώρα που αποθηκεύτηκε, έστω προσωρινά, θέριεψαν ξανά οι αυτιστικές κομματικές κορώνες και οι συνακόλουθοι προεκλογικοί μύθοι. Πολιτικό παιγνίδι παίζεται βέβαια, αλλά κι αυτό πρέπει να 'χει τα όριά του, γιατί μετά η κυβερνητική συναίνεση γίνεται ένας άλλος μύθος.
Ενα μείζον λοιπόν ερώτημα είναι: Και τι να κάνει ο απογοητευμένος και κατατρομαγμένος ψηφοφόρος, εκείνος που αρνείται πεισματικά να ενημερωθεί και αρπάζεται στο τέλος από μια λέξη για να κρεμάσει την ψήφο του, ο αναποφάσιστος που σκέφτεται αλλά αλλάζει εύκολα γνώμη και περιμένει έξω από την κάλπη να πιαστεί από κάποια μυστηριώδη έμπνευση για να επιλέξει ψηφοδέλτιο; Ολοι αυτοί που καθορίζουν ως ένα μεγάλο βαθμό το μέλλον το δικό τους και το μέλλον της χώρας τους;
Ολοι μας έχουμε την αυτονόητη υποχρέωση να λειτουργήσουμε ως υπεύθυνοι πολίτες και να προβληματιστούμε ως προς ορισμένα κριτήρια: Αν μπορούν λ.χ. ισοδύναμα μέτρα χωρίς ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις να φέρουν την άνοιξη. Ποιο κόμμα, έστω και πίσω από τους μύθους του κρύβει στο πρόγραμμά του και κάποιες ρεαλιστικές δυνατότητες παλινόρθωσης της Χώρας, μπορεί δηλαδή να αντιμετωπίσει ικανότερα τη σκληρή πραγματικότητα και ταυτόχρονα είναι ικανό για συνεργασίες και εθνική συνεννόηση. Αλλά και ποιο κόμμα βρίσκεται εκτός τόπου και χρόνου υποστηρίζοντας πως κατέχει την απόλυτη πολιτική αλήθεια.
Τότε θα μπορεί να πει ο υπεύθυνος ψηφοφόρος: Βαρέθηκα τους πολλούς πολιτικούς μύθους και ψηφίζω εκεί που διακρίνω στοιχεία ανιδιοτελούς βούλησης για την αποτελεσματικότερη κατανόηση της δύσκολης πολιτικο-οικονομικής πραγματικότητας και την αντιμετώπισή της, όπως και τεκμήρια εμφανούς κυβερνητικής δυνατότητας∙ γιατί αυτά συγκροτούν σήμερα την προοδευτική ιδεολογία για τη χώρα μας.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [02:33:01]